site teller
site teller
site teller
gran-canaria-actueel.jouwweb.nl

aaaaLOGOMETBANNERGranCanariaActueel-134.jpg

mapa-canarias2-9.jpg


Vídeo: De Amazone? Nee, La Gomera

LA GOMERA – dinsdag 5 december 2017 - Met 400 km² heeft het eiland La Gomera meer inheemse soorten dan Duitsland en het Verenigd Konikrijk samen. De 140 meter hoge  cascada (waterval) van El Chorro in de Cedro-stroom leegt water in Los Tilos.

Ook de Canario’s hebben hun Salto Ángel.  Maar in plaats van in het Nationale Park in  de deelstaat Bolivar, van Venezuela - waar ook Canarische aanwezigheid is - is dat op La Gomera. Het gaat om  de cascada Los Chorros del Cedro.

De Youtube-video van Juan Carlos Moreno is het duidelijke bewijs, dat het een locatie is die men niet mag missen op de eilanden.
cedro-gomera-tilos-kG3--620x349abc-1.jpg
                                                  VIDEO:
                    https://youtu.be/McuD4Uwd4Hc

In Europa zijn er maar heel weinig bossen waar het van nature kan functioneren. In Garajonay zijn er unieke soorten. Bossen hebben hun eigen spieren om de pols van de mens te overwinnen. Een beeldhouwwerk van voorouderlijke overblijfselen dat altijd groene soorten en meer dan twintig soorten groepeert. Velen van hen, uniek in de wereld.
0000Islas-canariaslogo-kopie-867.jpg


Adiós Ángela, hasta la próxima…

Merkel verlaat La Gomera,,
waar men haar voor een volgende vakantie verwacht

LA GOMERA - zondag 23 april 2017 - De Duitse Bondskanselier, Angela Merkel, heeft dit weekeinde La Gomera verlaten, na voor het vijfde jaar op rij op dit Canarische eiland enkele dagen vakantie te hebben doorgebracht, waar men haar terugverwacht voor een volgende vakantie. Alvorens naar Duitsland terug te keren, heeft ze gegeten in het Zuiden van Tenerife.

Bondskanselier Merkel en haar echtgenoot hebben het eiland verlaten met een lijndienst-veerboot naar Los Cristianos (Tenerife) en van daaruit is men vertrokken naar de luchthaven in het Zuiden van het Eiland.
angela-merkel-alemania-krlG--620x349abc.jpg           
Angela Merkel en haar echtgenoot op de veerboot van La Gomera naar Tenerife.
Zowel dit jaar als in 2016 hebben de bondskanselier en haar echtenoot, voor het vertrek naar La Gomera, een stop gemaakt in het vissersdorp Los Abrigos, in het Zuiden van Tenerife, om er te genieten van de typische verse vis van het gebied.

Merkel en haar echtgenoot logeren steeds in een hotel op Playa de Santiago, in Alajero, op het eiland La Gomera.
000islas-canariaslogo-kopie-175.jpg


Clavijo benadrukt de steun van de Curbelo om te voorkomen dat jongeren emigreren van La Gomera

Het eiland ontvangt 94,5 miljoen euro uit het Fdcan, waaraan het Eilandbestuur 10% zal bijdragen

LA GOMERA - vrijdag 17 maart 2017 - De president van de Canarische Regering, Fernando Clavijo, heeft op dinsdag 14 maart 2017  de steun benadrukt van Casimiro Curbelo voor het  Fondo de Desarrollo de Canarias (Ontwikkelingsfonds van  Canarias) en, “voor de inzet die hij betoont voor de toekomst van La Gomera,”want de verplichting van de bestuurders is het kunnen bieden van een mogelijkheid aan hen die geboren worden in dit land om hier te blijven en hun leven te ontwikkelen.

Op zijn beurt heeft de president van het Cabildo (Eilandbestuur) van La Gomera, Casimiro Curbelo, benadrukt, “dat sinds twee en een halve maand geleden, na het ondertekenen van de kaderovereenkomst, het Cabildo (Eilandbestuur) van La Gomera, in samenwerking met de gemeenten, 16 acties in gang aan het zetten  is die uitwerking hebben op de gehele geografie van het eiland met  acties zoals die van het Plaza Leoncito Bento, waarmee  het Cabildo van La Gomera en de Canarische Regering waarde gaan geven aan ruimten die niet bekend zijn bij de burgerij en die gaan bijdragen aan het dynamiseren van de economie van het eiland, ” zo heeft hij verzekerd.
clavijo-gomera-fdcan-kH4D--620x349abc.jpgDe president van de Canarische Regering, Fernando Clavijo (CC), en de president van La Gomera, Casimiro Curbelo (ASG), op dinsdag 14 maart 2017.
Clavijo benadrukt de ijver waarmee men werkt op La Gomera, want het is, "het Cabildo (Eilandbestuur) dat het meeste werk heeft aanbesteed en toegekend in het kader van het Fondo de Desarrollo de Canarias (FDCAN) (Canarische Ontwikkelingsfonds )."
Casimiro Curbelo heeft zijn tevredenheid uitgesproken over het besluit van de Canarische Regering een  nieuwe bijlage te ondertekenen waarmee gemeenten de zaken en de toename van de ontwikkelingstermijnen voor de jaren 2016 en 2017 kunnen bespoedigen.

Fernando Clavijo heeft uitgelegd, “dat na acht jaar van een crisis die de Canarische gemeenten zwaar heeft getroffen, waardoor men te maken had met vereisten die gesteld zijn door het Ministerie van Financiën en de vermindering van inkomsten, het Fdcan een inzet veronderstelt te zijn om de zaken op een ander wijze te doen,” namelijk,  “het toezeggen van overheidsmiuddelen voor het aanpakken van strategische toekomstprojecten voor de ontwikkeling van de gemeenten.”

Het project van het Plaza Leoncito Bento de Agulo richt zich op het creëren van een multifunctionele ruimte met de aanpassing aan de diverse gebruiken: met de voorziening van een nieuwe bestrating; straatmeubilair dat in overeenstemming is met de omgeving;  nieuwe,  efficiëntere verlichting; en een fontein,  waarvan de burgers kunnen genieten.

Tijdens hun rondgang hebben de beide presidenten diverse locaties bezocht waar men acties zal gaan uitvoeren  die gefinancierd worden uit het Fdcan, zoals de toegang tot de Barranco (het Ravijn) van Santiago,  waar men het toekomstige industrieterrein van La Gomera zal aanleggen; en de Torre del Conde in San Sebastián de La Gomera, die men zal onderwerpen aan een proces van herstel en revalidatie.

Vervolgens zijn Fernando Clavijo en Casimiro Curbelo  naar de vestiging gegaan van het Cabildo (Eilandbestuur) van La Gomera, wat een een ontmoeting heeft gehad met alle burgenmeesters van het eiland, om hen uit te leggen wat de voornaamste projecten met financiering  van het Fdcan zijn; een ontmoeting, waarbij ook de Canarische minister van Hacienda (Financiën), Rosa Dávila, aanwezig was.

Casimiro Curbelo heeft het werk van  alle overheden benadrukt opdat het Fdcan een impuls zal zijn voor de economische en sociale ontwikkeling van La Gomera, voor haar gemeenten, “en in het bijzonder samen voor de rest van de Canarische eilanden in dit idee dat is gelanceerd door de Regering van Clavijo. We willen ongetwijfeld bijdragen aan wat een onomkeerbare weg is, , zodat binnen 10 jaar op de Canarische Eilanden zich een substantiële verandering zal hebben voorgedaan.

Het programma dat door het Cabildo (Eilandbestuur) is gepresenteerd, bevat projecten voor vijf van de zes gemeenten op het eiland welke men zal ontwikkelen in de komende tien jaar met een financiering van 94,5 miljoen euro, waarvan het Eilandbestuur 10% zal bijdragen.
 De jaarbedragen voor La Gomera bedragen in eerste instantie12,3 miljoen euro in 2016 en 7 miljoen euro in  2017.

Onder de projecten die men zal begunstigen met deze fondsen zijn vooral die welke betrekking hebben op de verbetering en modernisering van de toeristische infrastructuur en de openbare ruimte van La Gomera als beleid voor het bevorderen van de economie die te maken heeft met het toerisme. Oom zal men innovatieve initiatieven ontwikkelen die te maken hebben met het gebruik van drones voor het ontdekken van aanwezige allergenen in de atmosfeer. 
000islas-canariaslogo-kopie-75.jpg


La Gomera afgeschermd
om Merkel te verwelkomen

LA GOMERA - woensdag 23 maart 2016 - "Auch Frau Merkel hat es hier gefallen!" Incluso le encanta a la señora Merkel!). Trots, dat tijdens zijn vakantie in hetzelfde hotel bondskanselier Angela Merkel (Hamburg, 1954) logeerde, heeft een Duitse toerist deze zin gebruikt bij het plaatsen van zijn commentaar over Hotel ‘Jardín Tecina’ (La Gomera), op de internetpagina van TripAdvisor.

De Duitse kanselier, de machtigste vrouw op Aarde, liefhebster van bergwandelen en van de plaatselijke gastronomie, komt op Goede Vrijdag - 25 maart 2016 - wederom naar La Gomera. (begeleid door 12 lijfwachten en 15 agenten van de Guardia Civil)  voor het doorbrengen van haar paasvakantie samen met haar echtgenoot Joachim Sauer, vooraanstaand hoogleraar in de  fysische chemie; aldus het tijdschrift Forbes.
gomera-blinda.jpg

Zo brengen zij voor de vierde keer hun paasvakantie door - na die in 2008, 2010 en 2011- sinds zij bondskanselier is, hoewel ze veel vaker La Gomera heeft bezocht sinds ze daar voor het eerst met haar vader geweest is in de jaren ’70.
tecina-gomera--620x349.jpg

VIDEO:
https://youtu.be/Kz6JvdVOfYotecina-gomera2--510x286.jpgHotel Jardín Tecina’
tecina-gomera1--510x286.jpg
De kanselier zal op vrijdagochtend 25 maart 2016 aankomen op de Luchthaven ‘Reina Sofía’ in het Zuiden van Tenerife, om van daaruit naar Los Christianos te gaan, om in te schepen op de ferry van Fred. Olsen, om  – samen met haar begeleiders -  in de Vipruimte van de catamaran naar San Sebastian (La Gomera) te reizen.
club-laurel-gomera-tecina--510x286.jpgHet Cabildo  (Eilandbestuur) van La Gomera heeft geen protocol voorzien, daar het om een privé bezoek gaat. Toch hebben het Eilandbestuur en Hotel ‘Tecina’ deelgenomen aan de coördinatie-bijeenkomsten die sinds twee maanden hebben plaatsgevonden met de Guardia Civil om het veiligheidsprotocol te regelen. Het enige verzoek  dat de kanselier heeft gedaan, is, dat in haar beveiligingsream een op het eiland gevestigde, Duits sprekende, agent van de Benemérita (Guardia Civil) aanwezig is, om aan te geven wat de veiligheidsmaatregelen zijn, en die bij al haar eerder bezoeken aan La Gomera haar vertrouwenspersoon is geweest.

De kust zal bewaakt worden door agenten van de Grupo Especial de Actividades Subacuáticas (GEAS) (Duikers-team). In het hotel verblijft een team van de Servicio de Desactivación de Explosivos (Tedax) (Explosieven Opruimingsdienst) en tijdens de transfers wordt de kanselier begeleid door een escorte van Tráfico (de Verkeersdienst).

In 2014 telde La Gomera 57.2678 Duitse bezoekers, ofwel 54% van het totale aantal vakantiegangers dat jaar op het eiland.
zzzzzzzislas-canariaslogo-334.jpg


La Gomera,
het laatste Atlantische Mekka voor hippies

SAN SEBASTIAN DE LA GOMERA - maandag 17 november 2014 - De eerste hippies die naar Valle Gran Rey kwamen, waren Amerikanen die niet gerekruteerd wilden worden voor de oorlog in Vietnam.

* De schrijver Manuel Mora vertelt, dat honderden jongeren uit centraal Europa naar La Gomera kwamen voor het proberen van de hallucinerende effecten van de vijgenboom van de duivel.
*Het beeld van hippies, die op het geluid trommels afscheid nemen van de dag voor Casa María , is een van de meest intense indrukken die de toeristen meenemen.
Casa-Maria_EDIIMA20141109_0415_13.jpg                                                             Casa María.
Een van de laatste toevluchtsoorden voor hippies uit Europa blijft tot op de dag van vandaag La Gomera en dan vooral het gehucht Valle Gran Rey. Sinds het eind van de jaren zeventig komt een serie jongeren naar het Eiland. 

De eerste waren Amerikanen en Canadezen di niet gerekruteerd wilden worden om te strijden in de oorlog in Vietnam. Daarna kwam een groep burgers, vooral Engelsen en Duitsers, die dit keer vluchtten voor de kou en voor een manier van leven die hen niet beviel. Het betrof echter personen met een groot bestedingsvermogen, die vooral in dat tijdperk een impuls gaven aan de ontwikkeling van het toerisme in Valle Gran Rey. Deze geest is nog steeds levend en herleeft elke avond met de prachtige zonsondergangen bij Casa María, of op Playa del Inglés, op het geluid van trommels.

In de jaren zeventig reisden ook honderden Centraal Europese jongeren naar La Gomera met een gemeenschappelijk doel: het testen van de hallucinogene effecten van de geacclimatiseerde higuera del diablo (vijgenboom van de duivel), een soort dadel, vergelijkbaar met die welke Carlos Castañeda (1925-1998) heeft beschreven in zijn beroemde novelle Las enseñanzas de don Juan (De lessen van Don Juan).
Dat zegt tenminste de van La Gomera afkomstige schrijver en cineast Manuel Mora Morales, die opmerkt, dat in deze novelle, en in de serie die erop volgde, de peyote, of mezcalito en het gras van de duivel, de door de Mexicaanse heks don Juan gebruikte planten zijn om de geesten van zijn leerlingen te openen.

Omdat Mexico bijna onbereikbaar was voor de beurzen van de jonge Europeanen vervingen zij dit voor La Gomera, zodra zij het bericht ontvingen, dat het gras van de duivel vrijelijk groeide aan de rand van de wandelpaden in dit Atlantische Mekka van de hippies. Op het Eiland noemde men dit de higuera del diablo (vijgenboom van de duivel) en zijn eigenschappen zijn gelijk aan die van de doornappel die enkele sterfgevallen heeft veroorzaakt.

“Ik heb niet volledig kunnen achterhalen, of er iemand op La Gomera aan gestorven is, maar ik weet, dat er veel gevallen van vergiftiging waren, sommigen uitmondden in een urgente overbrenging naar een gezondheidscentrum en een blind ingrijpen van de Guardia Civil die niet afwist van het waarschijnlijke bestaan van dit hallucinogeen,” zo geeft Mora aan

Diverse gevallen van vergiftiging door de higuera del diablo zijn veelbesproken in Valle Gran Rey. Bijvoorbeeld, dat van een Duits meisje, dat binnenkwam in het tegenwoordig verdwenen restaurant `La Puntilla’, uitsluitend gekleed in een klein vestje, om een doosje lucifers te kopen. Dit voor de stomverbaasde groep zakenlieden, landbouwers en vissers die hier elke namiddag bijenkwamen om er te praten, bier te drinken en hun nostalgie te uiten over de dood van dictator Francisco Franco.

Zeker is, dat de aanblik van hippies die, op het geluid van trommels, afscheid nemen van de dag voor Casa María, een van de meest intense indrukken is, welke de toeristen meenemen van het Eiland. In het winterseizoen, wanneer het Europese toerisme toeneemt, is het niet onredelijk, dat een trommelaar tot wel €50,= kan verdienen per sessie. Een eindje verderop ligt het Playa del Inglés (Strand van de Engelsman), een nudisten-enclave voor wie er van houdt, afgeladen met gitaar-spelende hippies, die iets verkopen, of die simpelweg van de zon genieten. De oudste veteranen geven aan, dat er weinig veranderd is op het huidige strand, dat ze al tientallen jaren kennen. De tijd lijkt te hebben stilgestaan in dit gedeelte van Valle Gran Rey.

“Onze ‘volle maan’-feesten waren legendarisch en uiterst aanbevolen voor het openen van de geest,” zo geeft Diana Clayton aan, die het eiland voor de eerste keer bezocht in 1970 toen ze 17 jaar oud was. De reis was een complete odyssee. De postboot deed acht uur over het afleggen van het traject vanaf Tenerife. Dan kwam de weg van San Sebastián naar Valle Gran Rey, wat niet meer was dan een met stenen bezaaid wandelpad. Haar voornemen, de beschaving achter zich te laten, werd perfect uitgevoerd: La Gomera bleek een locatie  buiten tijd en ruimte aan het eind van de wereld.
Puesta-sol-Gomera_EDIIMA20141109_0416_13.jpg                                                   Zonsondergang op La Gomera.
Het is ook niet zo, dat de zaken veel veranderd zijn, zeker is, dat er nog steeds honderden hippies zijn die elk jaar Valle Gran Rey kiezen, om er te wonen, of om er enkele seizoenen te verblijven, vooral in de winter.
vueltas1.jpg
vueltaskreisel.jpg
vueltashafen.jpg vueltaseingang.jpg
Bovendien heeft Vueltas een beperkte toeristische groei doorgemaakt, zonder grote hotels, en zonder appartementenblokken, zoals op andere locaties op Canarias. Het centrale punt in het kleven van deze reizigers blijft Casa María op La Playa waar de eigenaren volledig verbaasd maar met tolerantie getuigen waren van de komst van deze toeristen. Ze blijven er nog steeds hun ‘volle maan’-feesten vieren, of ze verblijven om andere redenen in de meest afgelegen baaien.

Een ander alternatief type bezoekers komt naar de eilanden
Het zijn jongeren, die bereid zijn, om uit de eerste hand het voorlaatste hippie-heiligdom in Europa te leren kennen en ook anderen,  die aanleggen op La Gomera, wegvluchtend van de hard drugs die op veel plaatsen gemakkelijk te verkrijgen zijn.  Ze weten, dat in Valle Gran Rey de invloed van cocaïne, of heroïne veel gematigder is.

Er is ook een toeristisch segment, in ieder geval met het uiterlijk van een ragebol, dat kiest voor Valle Gran Rey als een plek om een korte vakantie door te brengen. Dit is het geval van Johann, een 28-jarige leraar uit Zuid-Duitsland die elk jaar rond deze tijd La Gomera bezoekt. Maar hij ziet zichzelf niet als hippie, maar voldoet daar wel aan met zijn uiterlijk en hij blijkt de concerten te bezoeken waar men naar dit soort muziek luistert. De eerste keer dat hij  naar La Gomera kwam,  was in de jaren tachtig met zijn ouders en het eilend is  sindsdien uitgegroeid tot een vaste stek. Hij houdt van het weer, de rust, en het genieten van een goede joint op de stranden... bijna alles lijkt perfect en hij vraagt niet meer in zijn vakanties.

De herinneringen van de burgemeester
De burgemeester van Valle Gran Rey, Miguel Ángel Hernández Ménde , vindt het praten over de komst van hippies naar La Gomera, “een ‘ingewikkelde’ zaak, die veel verwarring oproept als dit aan de orde komt. Het is een heel abstract concept. Voor mij is het, het hippie-toerisme wat Valle Gran Rey destijds vooruitgang heeft gebracht, omdat het een toerisme was met geld, waar we tegenwoordig heimwee naar hebben.  En dan zijn er mensen die misbruik maken van het grondgebied en de panden.”
Hier komt een gezelschap dat bekend staat als ‘La Familia’ - een groep jongeren, die vooral afkomstig is uit Duitsland - en neergestreken is in een pand wat jaren geleden door de Gemeente is gehuurd op een terrein nabij de zeeboulevard dat geen woonbestemming heeft.

Daartoe heeft het Gemeentebestuur een aantal aanklachten ingediend bij de rechtbanken en men is nog steeds bezig om deze karakters het pand uit te zetten. Maar over het algemeen blijft de Gemeente verre van politie- of juridische maatregelen. “Wij baseren ons er in principe op, dat de openbare ruimte er is voor het genot van alle bewoners. We treden daartoe in de meest conflicteergebieden op, om de samenleving te verdedigen; zodanig dat we - steeds wanneer dit mogelijk is - niet naar de politie hoeven te gaan. We zetten in op cultureel en ludiek gebruik van onze straten”

Als eilandbewoner geeft Hernández Méndez - die nog net geen dertig is - aan, dat in zijn herinnering de hippies die op dit deel van het eiland zijn aangekomen, ondanks hun kleding en gewoonten, een beetje raar leken, maar wel geld achterlieten in de bars van het dorp en, dat zij het waren, die de toeristische ontwikkeling bevorderd hebben. Het was een bezoeker met een groot bestedingsvermogen, die men tegenwoordig veelal mist”, zegt de burgemeester.

Zelden ontstaat er controverse. Sinds enkele maanden circuleert echter in de communicatiemedia de aanklacht van een politieke partij, welke geïllustreerd is met een foto waarop te zien is, hoe de hippies hun kleding te drogen hangen naast de kerk tegenover Casa María. Dat leek bijna een anekdote te zijn, een concreet feit met een klassiek tintje.

El Cabrito: een commune, een coöperatie en onderneming
Bij één van de meest opvallende gebeurtenissen in verband met de komst van alternatieve groepen op het eiland, op zoek naar hun eigen paradijs hier, is de hoofdrol gespeeld door degene die zich in El Cabrito vestigde. Het nieuws van wat er gebeurde, overschreed de grenzen van het eiland en verscheen in internationale tijdschriften.
Otto_Muehl_09021998_dpa.jpg
                                                                      Otto Mühl.
                                  
De finca (boerderij) El Cabrito raakte wereldwijd bekend aan het einde van de jaren tachtig met het herbergen van een sekt,e waarvan de Oostenrijkse kunstenaar Otto Mühl aan het hoofd stond, die de vrije liefde propageerde, met een losse moraal en zonder beperkingen. Later is hij in staat van beschuldiging gesteld en ging zelfs  zeven jaar de gevangenis in  vanwege het hebben van seksuele relaties met minderjarigen en het consumeren van drugs. Hij is in 2013 overleden in Portugal, hoewel de communicatiemedia hem enkele jaren eerder voor dood verklaarden als gevolg van teelbalkanker.

De legenden die men rond deze finca (boerderij) geweven heeft, leven nog steeds voort in de herinnering van de Gomero’s en waren onderwerp van televisieprogramma’s die op veel plaatsen in de wereld zijn uitgezonden. Mühl slaagde erin een legioen van 300 volgers op de been te brengen tussen La Gomera, Duitsland en Oostenrijk.

Zijn sekte - genoemd ‘Organización de Análisis Accional’ (‘OAA’)-  mengde theorieën over seksuele vrijheid met psychoanalyse en het elimineren van privé eigendom in een ideologische hutspot die uiteindelijk oploste in lucht (zie: http://nl.wikipedia.org/wiki/Otto_Muehl) .

Om zijn radicale denkwijze over het begrijpen van het leven zichtbaar te maken werden er dramatische toneelstukken opgevoerd. Na diverse jaren van omzwervingen in andere delen van Europa was het uitgerekend op La Gomera waar de leden van de commune dachten hun eigen paradijs gevonden te hebben. Maar in feite gebeurde het tegenovergestelde.

De sekte haalde het internationale nieuws en haar meest militante lid Mühl noemde zich ‘de koning van El Cabrito’ en brak met zijn eigen regels tegen het instituut huwelijk, hij trouwde en oefende een bijna dictatoriaal bewind uit op zijn volgelingen.
De huidig eigenaren van het plattelandshotel willen niets weten van die verzameling geruchten, beschuldigingen, juridische processen en sensationele artikelen die jarenlang hebben gecirculeerd in de internationale communicatiemedia en die La Gomera in de actualiteit plaatsten van de internationale tijdschriften; op hun internetpagina maken zij melding van een deel van de geschiedenis, maar zij maken ook duidelijk, dat zij zich jaren geleden al van Mühl hebben gedistantieerd.

Met het verstrijken der jaren is het etablissement veranderd van commune naar een coöperatie en vandaar tot een goedlopend bedrijf, dat is gesticht door de aanvankelijke leden van de groep die als vaste klanten aandeelhouders zijn geworden. De maatschappij heet LiliGomera SA en wordt door buitenlanders en de Gomero’s gebruikt als recreatieoord; hoewel het tegenwoordig onmogelijk is, deze locatie per auto te bereiken en de bezoekers moeten dit per schip, of te voet doen.
1-AAAAislas-canarias-126.jpg
 


Brussel sluit de deur voor de miel de palma

La miel de palma (de palmhoning) wordt vervaardigd met het sap van de Canarische palmboom
De lobby van de Canarische imkers, die zich verzet tegen de benaming ‘palmhoning’, is heel sterk

BRUSSEL - donderdag 8 mei 2014 - De Europese Commissie is onvermurwbaar en heeft op dinsdag 7 mei 2014 opnieuw geweigerd een uitzondering te maken op de regelgeving waardoor men de op La Gomera gekookte siroop zou kunnen blijven etiketteren als miel de palma (palmhoning).

De verdediging van de term ‘palmhoning’ die op dinsdag 7 mei 2014 in Brussel  is gevoerd door de directeur van het Instituto Canario de Calidad Agroalimentaria (ICCA) (Canarische Instituut voor Levensmiddelenkwaliteit) , Alfonso López,  heeft degenen die verantwoordelijk zijn voor het Europese landbouwbeleid geen jota milder gestemd, en men blijft bij de afwijzing, omdat een product wat niet door bijen wordt gemaakt - zoals het geval is met de palmhoning, de guarapo (siroop) die op La Gomera wordt verkregen door het inkoken van dadelpalm-sap - niet kan worden aangeduid met de benaming miel (honing).


Het door koken tot siroop ingedikte sap van de Canarische (dadel)palm, mag voortaan van alles worden genoemd, maar geen (palm)honing.
Het enige waar Alfonso López mee is thuisgekomen na zijn ontmoeting met de deskundigen van de directoraten-generaal van Consumentengezondheid en van Regionale Landbouwontwikkeling van de Europese Unie is, “de toezegging, dat de Europese Commissie het product een afwijkend kwaliteitslogo zal toekennen,” als de Spaanse Regering daarom vraagt, maar dan wel met het gebruik van een andere term dan miel de palma (palmhoning).

1-AAAAislas-canarias-126.jpg


De ‘honing’
die afkomstig is van de Canarische palmen

SAN SEBASTIÁN DE LA GOMERA - maandag 5 mei 2014 - Het in de Spaanse taal vaak moeilijk te bevatten, kernachtig uitdrukken van bepaalde begrippen - daar waar in een buitenlandse taal veelal één woord volstaat - leidt momenteel weer eens tot een confrontatie met de Europese Commissie.

Dit keer gaat het om het begrip ‘miel de palma’ (‘palmhoning’), waarvoor men in het Nederlands het meer correcte ‘palmsiroop’ zou kunnen gebruiken; maar, dat levert aldus in het Spaans als ‘guarapo’ (siroop) weer verwarring op met ‘jarabe’ (siroop = ‘… op sap’ ) en ‘zumo’ (sap), om nog maar niet te spreken van ‘palmsap’ (‘zumo de palmera’) en al helemaal niet van ‘jarabe de palmera’, dat is in het Spaans zoiets, als vloeken in de Kerk, of als de vlag die de lading niet dekt.

Ter verdedeging van miel de palma (palmhoning)
Dat we op een locatie zijn waarvan men in Europa niet weet waar die ligt, is iets wat met de dag duidelijker wordt. Maar als zodanig zou men niet moeten afwijzen, wat men niet kent.
Zo begrijpt men bijvoorbeeld niet, dat amandelmelk niet van een dier afkomstig is en, dat miel de palma niet afkomstig is van bijen.
Daarom wil de EU,  dat men als officiële herkomstbenaming  ‘sirope de palma’ (‘palmsiroop’) gaat gebruiken in plaats van ‘miel de palma’ (‘palmhoning’).

  Een
Guarapero (palmsiroop-koker) klimt in een palmboom in Hemiguera.

De miel de palma (palmhoning) - verkregen door het urenlang inkoken van la savia (het speeksel) van de Canarische plamboom tot guarapo (siroop, jawel!) - strijdt er dan ook voor, om op het etiket het woord “miel” (“honing”) te mogen behouden, waarmee men al eeuwenlang het product aanduidt, ondanks, dat dit niet is geproduceerd door bijen.

                                       Een guarapero aan het werk.
Het reglement van de Europese Unie kent geen enkele uitzondering voor de definitie “miel” (“honing”), die men uitsluitend mag gebruiken voor producten welke vervaardigd zijn door bijen; maar niet voor de extracten van de palmboom, zoals gebeurt op het eiland La Gomera, met de miel de palma (palmhoning).

Vanwege die situatie heeft het Instituto Canario de Calidad Agroalimentaria (ICCA) (Canartsch Instituut voor de Kwaliteit van Land- en Tuinbouwproducten) om een aanpassing gevraagd van de regelgeving, met het doel, dat het product bewerkt en verkocht mag blijven worden als  miel de palma (palmhoning); en het Cabildo (Eilandbestuur) van La Gomera heeft verzocht, de regelgeving te wijzigen zodat de producenten door kunnen gaan met het bewerken en verkopen van miel de palma (palmhoning ), zo heeft de algemene directeur van het ICCA, Alfonso López, aangegeven in een pers-interview.

Lòpez die in mei 2014 een ontmoeting zal hebben met de directeur-generaal van Landbouw en Plattelandsontwikkeling, Jerzy Plewa, van de Europese Commisssie, om te proberen, dat de EU het historische, scociale en economische belang van la miel de palma (de honing van de palmboom)  begrijpt, betreurt het dat de EU ‘de deur dicht doet’ voor dit product en daarvoor geen uitzondering wil maken.

Volgens het Cabildo (Eilandbestuur) van La Gomera, bepaalt een studie van de Academia Canaria de la Lengua (Canarische Academie voor de Taal), dat het woord "miel" (“honing”) - gebruikt wordt om te verwijzen naar producten van plantaardige oorsprong; voor, bijvoorbeeld, de agave in Midden-Amerika en als miel de arce (voor ahornsiroop) in Noord-Amerika en Canada.

sirope de palma’
Daarom, en op basis van deze studie, is de toepassing van dit woord op andere producten van plantaardige afkomst “perfekt legitiem in het Spaans” en de herkomstbenaming ‘miel de palma’ wijzigen voor ‘sirope de palma’, zoals de EU voorstelt, zou betekenen, de wijze te veranderen waarop de Canarische bevolking die heeft ervaren vanuit de invalshoek van de Spaanse taal voor dit plantaardige product.

Bijeenkomst van de imkers van La Gomera in de vergaderzaal van het Cabildo (Eilandbestuur).

Sommige Canarische imkers zijn echter van mening, dat la miel de palma, ondanks de traditie ervan, verwarring oproep bij de consumenten en, dat dit hen beconcureert, zo legt de minister van Regionale Ontwikkeling, Ventura del Carmen Rodríguez, van het Cabildo (Eilanbestuur) van La Gomera uit, die een brief heeft gestuurd aan alle imker-verenigingen van Canarias, om hen op de hoogte te stellen van de eigenschappen van la miel de palma.

De minister zegt, “dat la miel de palma net zo balangrijk is als het silbo gomero (de fluittaal) en het Parque Nacional de Garajonay" en, dat het een niet al te grote industriële productie blijkt te zijn die moeilijk kan concurreren met la miel de abeja (de bijenhoning), want van de de ruim 30 gueraperos (palmsiroop-kokers) op La Gomera zijn er slechts acht die la miel de palma verkopen, de overigen gebruiken deze voor eigen consumptie.

Yelitza Pérez, bewoonster van Alojera (Vallehermoso), produceert sinds twee jaar haar eigen miel de palma voor het bereiden van  nagerechten, waaronder haar geliefde el frangollo, een kwark-mousse van miel de gofio.

Maar ze doet dit niet alleen om haar smaakpopillen en die van haar familieden tevreden te stellen, maar ook, om een traditie in stand te hiouden, “die men niet mag verliezen,” omdat ze van mening is, “ dat deze mooi en  heel bijzonder is voor het eiland La Gomera.”

Damián Cabrera, van het familiebedrijf ‘La Encantadora’, legt uit, dat de 100 palmbomen die waarover hij beschikt, hem in staat stellen drie werknemers in dienst te houden en maximaal 75 liter miel per dag te produceren, afhankleijk van de staat van de palmbomen.

Cabrera klaagt, dat de hoge productiekosten voor het produceren van de miel, die verkocht wordt aan winkels op La Gomera en Tenerife voor €9,75 per liter, verpakt en geëtiketteerd moet worden, naast het huren van de palmbomen van de eigenaars, dat  €75,= tot €80,= per jaar kost.

Manuel Reyes, de eigenaar van ‘Royal Palm’, verzekert, dat het voornaamste probleem van deze subsector het gebrek aan plambomen op het eiland is voor het "guarapear" (inkoken), waardoor het moelijk is, de vijf medewerkers te handhaven die hij in vaste dienst heeft.

Volgens deze ondernemer, is het niet gemakkelijk, om toegang te verkrijgen tot de palmbomen die op het eiland staan - sommigen bevinden zich op de bodem van steile barrancos (ravijnen), anderen zijn zwak en ook zijn er - in sommige gevallen - bezwaren van hun eigenaren.

Maar ondanks al deze problemen, is miel de palma, met een intense smaak, de koningin in de keuken van La Gomera, en wordt deze gebruikt bij de bereiding van nagerechten en in cocktails, of wordt deze geserveerd als garnituur bij diverse gerechten.

De van La Gomera afkomstige kok Fabían Moora, van restaurant ‘Casa Conchita’, benadrukt het belang van dit product voor de gastronomie van het eiland, waar het vlees en vis vergezeld, en zelfs bekend is als drankje, ‘el gomeron’, wat een mix is van brandewijn en miel de palma (‘palmhoning’, pardon… palmsiroop).

                                        Tarta de gofio con miel de palma.
 

Maar het stergerecht, dat men bereidt met la miel de palma, is de kwarktaart die typisch is in Arura (Valle Gran Rey) welke men warm eet met met daaroverheen miel de palma.

De uitdrukking 'guarapo' in de geschiedenis van La Gomera

Citaat: “Om de miel te maken moet men de vloeistof, zonder toevoeging van een ander ingredient, laten inkoken tot eenvijfde, totdat deze op het juiste punt is aanbeland,” (Juan de Castro, 1856)

De guarapo (siroop) is een van de meest betekenisvolle elementen in de culinaire cultuur van La Gomera, “maar wat weten we van de oorsprong? en vooral, “wat weten we over de term ‘guarapo’?
We onthullen hier enkele belangrijke aanwijzingen en historische teksten, om de ontwikkeling ervan te begrijpen en hoe men, enkele Eeuwen later, de traditie en het aftappen intact gehouden heeft.

De term guarapo komen we tegen in de Historia van Viera y Clavijo (18de Eeuw), boekdeel XII, hoofdstuk 46. Daar schrijft de Aartsdiaken, verwijzend naar de omgeving van Vallehermoso, “dat in dit district men granen oogst, groente, zijde, fruit, wijn, aardappelen, garapo (sec), ofwel miel de plamas, lijnzaad, en cocons die de vrouwen weven.”

Juan de Castro, de auteur van een beschrijving van La Gomera (1856), geeft ons ook aanwijzingen over het gebruik van de term guarapo. In het hoofdstuk  ‘Montes y ganados’ (‘Bergen en vee)’, beschrijft hij:

“Zoals we hebben gezegd, groeien de plambomen overvloedig op het gehele eiland en vooral in Benchijigua tapt men een vloeistof af [in voetnoot: guarapo, genoemd] door het laten bloeden, dat men doet onder de bladerenkroon [of palmito], door deze dagelijks in te snijden voor het vallen van de avond.
In 24 uur tapt men twee keer af en het is zeker, dat dit 18 tot 20 Castiliaansse cuartillos oplevert aan dergelijke vloeistof, de best bekende verfrissende drank, vooral als men die drinkt aan de voet van de plamboom. Vam de genoemde vloeistof maakt men de miel (honig), heel fris en birstverruimend. Men verkoopt deze voor 15, of 16 cuentos per cuartillo, en tegelijk verkoopt men guarapo tegen twee cuentos.
Om de miel te maken moet men de vloeistof, zonder toevoeging van een ander ingredient, laten inkoken tot eenvijfde, totdat deze op het juiste punt is aanbeland.”

Ook komen we de term tegen in La Historia de las Islas Canarias, uitgegeven door A. J. Benítez:
“… op het eiland La Gomera, waar volgens onze geschiedkundigen, de inheemse bevolking van een enkele palmboom een vaatje honing aftapt, en tegenmwoordig ontrekt men aan de mannelijke palmboom de likeur  guarapo die men noemdt [sec].  Als deze dan vers is liikt die op troebel citroen-water en heeft deze een aangename smaak; gefermenteerd werkt dit laxerend, en geconcentreerd door inkoken, verkrijgt men een jarabe (siroop) die men ‘Miel de palma noemt, welke men gekristalliseerd gebruikt voor de bereiding van zoetwaren.”

Ook Pedro Agustín del Castillo verwijst naar het benutten van de palmboom in zijn Descripción histórica y geográfica (Historische en GeografIische Beschrijving) (1848), boekdeel I, hoofdstuk XX, getiteld: ‘De la religión, ritos, política, y gobierno y costumbres de los antiguos naturales de estas islas de Canaria’ (Over de religie, riten,het  beleid, de politieke regering en de gewoonten van de antieke, op de Canarische Eilanden geborenen’):
 “Ze sneden de palmen in bij de bladerkroon, zodat ze uit de snede een distilaat verkregen, dat ze bewaarden in een van geitenhuid genmaakte fles, ze verkregen veel, want de straal van de boom liep sterk en daarvan maakten ze wijn, azijn, honing, suiker en verkregen ze dadels.

Lexicografen verklaren guarapo door quechua huarapu, maar volgens Morínigo van Quechua-oorsprong is dat onwaarschijnlijk en in dit geval stelt men het Afrikaanse woord garapa voor, 'zoete gefermenteerde drank'.
1-AAAAislas-canarias-127.jpg


Waardin Jenny in gevecht
met de Gemeente Hermigua

De bar-cafetería voor de derde keer verzegeld

HERMIGUA - woensdag 28 augustus 2013 - De gedwongen sluiting van de bar heeft voor confrontatie gezorgd tussen de waardin, Jenny Esculea, en het Gemeentebestuur van Hermigua op La Gomera, waarbij de eerstgenoemde van mening is, dat de beslissing onrechtvaardig is, terwijl voor het plaatselijke gemeentebestuur de bar gevestigd is op een locatie waar horeca-activiteit verboden is.

 Jenny Escuela verzekert, dat men de bar, Rejón-Playa, gesloten heeft om drie verschillende redenen, hoewel zij alle papieren heeft. “Het is de enige manier om mijn gezin te onderhouden, want we hebben geen baan, maar we hebben wel een hypotheek en we zitten volledig aan de grond, aangezien ik alles heb verkocht, om deze vennootschap te kunnen kopen,” merkt zij op.

                                                  Bar Rejón-Playa.

Ze legt uit, dat de eerste verzegeling begin augustus 2013 heeft plaatsgevonden door de Policía Local (Gemeentepolitie) met het betoog, dat de bar geen vergunning heeft. “Ik was in de bar met mijn man, mijn 7-jarige zoon en enkele bekenden, toen men ons in de bar heeft opgesloten en men ons onze burgerrechten heeft ontnomen, zo geeft Jenny aan.

Over de gebeurtenissen heeft Jenny Escuela aangifte gedaan bij de Guardia Civil en ze heeft laten weten, de verzegeling te hebben verbroken, om de personen naar buiten te laten gaan die zich in de bar bevonden.

“Een volledig illegale verzegeling”
“De dag daarop,” zo voegt zij toe, “ is een officier van de Guardia Civil gekomen om de bar te verzegelen, omdat de bar geen riolering zou hebben. “Deze verzegeling is compleet illegaal, want de agent had niet de bevoegdheid dit te doen, noch zijn superieuren wisten wat hij had gedaan,” zegt Jenny.

Volgens de uitleg van Jenny heeft men de dag daarop de verzegeling uitgevoerd in de aanwezigheid van de gemeentesecretaris, twee agenten van de Guardia Civil, de officier van de dag daarvoor en een agent van de Policia Local, wegens vermeend wanordelijk gedrag in 2012.

“Sinds wanneer is het niet toegestaan, dat ik mijn kinderen te eten geef? Zoveel Spanjaarden zonder baan en mij neemt men mijn werk af,” zegt Jenny, die zich afvraagt, “waarom voorheen de bar kon bestaan en sinds ik die heb niet meer.”

Jenny wijt de situatie aan de omstandigheid, dat haar man enkele jaren geleden heeft deelgenomen aan de politieke verkiezingscampagne van een partij die uiteindelijk niet in het gemeentebestuur is gekozen en, “sindsdien is men begonnen met het kleinzielige gekibbel.”

Ze zegt ruim twintig keer een gesprek te hebben aangevraagd met de burgemeester, Solveida Clemente, die - zo zegt Jenny - haar niet te woord heeft gestaan.

En tot overmaat van ramp zijn de Rechtbanken gesloten en kan ik geen voorzorgsmaatregelen treffen, maar het enige wat ik wil, is gewoon met waardigheid werken en nu - na een jaar en drie maanden – heeft men in augustus 2013 de bar gesloten, in de drukste maand van het jaar,” zo besluit Jenny.

“Wetten en regels zijn er voor iedereen”
Burgemeester Solveida Clemente heeft tegenover de persmedia verzekerd, dat men horeca-activiteit bedrijft op locaties waar dit is toegestaan, zoals de andere horeca-ondernemers doen, “maar, dat er in Hermigua geen horeca-locaties zijn.”

“Wat men niet kan doen, is een horecabedrijf openen waar alleen een tentoonstellingszaal is, dit wil zeggen, op een locatie waar een horecabedrijf niet is toegestaan, de wetten en regels gelden voor iedereen,” zo geeft de burgemeester aan. Ze herinnert eraan, “dat men op een ‘illegale manier’ werkt in het horeca-bedrijf,” omdat deze activiteit geclassificeerd is als bar-cafetería en zich bevindt op grond die een plattelandsbestemming heeft met kustbescherming en die tevens als agrarische grond is beschermd.

Bovendien staat het Plan Ruimtelijke Ordening van La Gomera dit soort activiteiten niet toe op deze grond en uit de vestigingsvergunning  die is aangevraagd door de handelsmaatschappij Rejón Playa SL bij  het Cabildo (Eilandbestuur) blijkt duidelijk, dat het gaat om het uitvoeren van een tentoonstellingsactiviteit als museo del plátano (bananen-museum).
De burgemeester benadrukt, dat men dit sinds augustus 2012 herhaaldelijk aan de administratrice van de vennootschap heeft meegedeeld, die zich van deze waarschuwingen niets heeft aangetrokken, en is doorgegaan met de niet toegestane activiteit van bar-cafetería en die, bij wet verboden dansfeesten organiseerde.

De burgemeester verduidelijkt, dat men de administratrice te woord heeft gestaan voor de in het dossier genoemde zaken; maar, dat die geweigerd heeft, de activiteit vrijwillig te beëindigen; waardoor, in overeenstemming met de wetgeving, de Gemeente over heeft moeten gaan tot sluiting van het horeca-bedrijf.
1-AAAAislas-canarias-127.jpg


La Gomera herstelt voetpadennetwerk

 Nieuwe verbindingen zorgen bij het wandelen voor meer flexibiliteit en mogelijkheden

SAN SEBASTIÁN DE LA GOMERA - dinsdag 9 juli 2013 - Het Spaanse Ministerie van Milieu en het Cabildo (Eilandbestuur) hebben de handen ineen geslagen, om het voetpadennetwerk van La Gomera uit te breiden en dit, vanwege de landschappelijke schoonheid, op te nemen in Nationale lijst. Ook worden de routes hersteld.

Daartoe is door beide overheidsinstanties in totaal vijf miljoen euro beschikbaar gesteld
51d9d4a95ca161_large-1.jpg
VIDEO-FILMPJE:
http://www.youtube.com/watch?feature=player_embedded&v=3lMMlEd2nGI)

Er zijn talloze georganiseerde en niet-georganiseerde wandeltochten door het bos mogelijk. De toeristenbureaus verstrekken talloze wandelroutes en in het park zelf is een bezoekerscentrum (geopend van 9.30 tot 16.30 uur, Tel. 922 80 09 93) waar alles over het park te zien is en van waaruit ook wandelingen worden georganiseerd.

Als men gaat wandelen is het belangrijk een goede conditie te hebben, echte wandelschoenen met harde zolen te dragen en zich te voorzien van goede kleding (jack/trui), pet/hoed en water. Als men hoogtevrees heeft, is het noodzakelijk zich goed te informeren over de hoogtes vóórdat men aan de wandeling begint en uitsluitend in gezelschap van een gids te wandelen.
cartel-garajonay-la-gomera_large.jpg

Wandelen in het Nationaal Park Garajonay
Het Nationaal Park Garajonay heeft de naam te danken aan de legende vn Gara en Jonay, een Romeo en Julia-achtig verhaal van mythische proporties Het park is bijzonder geliefd bij Gomera-bezoekers. Niet zozeer vanwege dat verhaal, maar omdat het één van de oudste natuurlijke bossen ter wereld is en een voorportaal van het paradijs lijkt. Het heeft een afmeting van 40 vierkante kilometer en heeft honderden soorten bomen en planten, zoals laurierbomen en palmbomen. Oerbos met laurierbomen komt men eigenlijk alleen nog maar tegen op Madeira, de Azoren en op de Canarische eilanden. De Canarische palmbomen, er zijn er meer dan 100.000 geregistreerd, geven het landschap een bijzonder fraaie aanblik en zorgen ook voor de gastronomische specialiteit van het eiland: palmhoning.

Ook het dierenleven is bijzonder: men ziet er gekko's en hagedissen en hoort het gekwetter van vogels, waaronder dat  van unieke zangvogels. Het hooggelegen park (van 800 tot 1500 meter boven de zeespiegel) is altijd in nevelen gehuld, wat samen met de eeuwenoude, soms grillige gevormde bomen, een geheimzinnig aanblik oplevert. Het is niet voor niets, dat het park beschermd is en op de Werelderfgoedlijst van de UNESCO is geplaatst.

Het wandelpadennetwerk op het Eiland is gebaseerd op twee internationaal gerenommeerde en als voetpaden van nationaal belang geclassificeerde routes.

Het voetpad ‘Cumbres de La Gomera’ (‘Bergtoppen van La Gomera’, GR-131) is 43 kilometer lang en leidt van San Sebastián over de bergen naar Vallehermoso. Daarbij doorkruist de wandelaar vijf verschillende Beschermde Natuurgebieden, waaronder het Nationale Park ‘Garajonay’. De wandelroute voert langs de gehuchten Igualero, Chipude, El Cercado en Las Hayas.

De legende van  Gara en Jonay
Dit is een van de belangrijjste verhalen over de oorspronkleijke bewoners van de Canarische Eilanden.

De mondelinge overlevering vertelt, dat in een dorp op het eiland La Gomera een knappe prinses leefde, Gara.
Op het eiland waren enkele waterbronnen (los chorros de Epina) die konden voorspellen, of  de men  in datzelfde jaar wel, of niet een geliefde zou ontmoeten.
Als het water rustig bleef, was dit een gunstig teken, maar als het water zou vertroebelen, was dit een teken van rampspoed.

Het wandelpadennetwerk op het Eiland is gebaseerd op twee internationaal gerenommeerde en als voetpaden van nationaal belang geclassificeerde routes.

Het voetpad ‘Cumbres de La Gomera’ (‘Bergtoppen van La Gomera’, GR-131) is 43 kilometer lang en leidt van San Sebastián over de bergen naar Vallehermoso. Daarbij doorkruist de wandelaar vijf verschillende Beschermde Natuurgebieden, waaronder het Nationale Park ‘Garajonay’. De wandelroute voert langs de gehuchten Igualero, Chipude, El Cercado en Las Hayas.
mapa-de-garajonay_large-1-1.gif

De ‘Camino Natural Costas de La Gomera’ (‘Natuurwandeling langs de kusten van La Gomera’, GR-132) strekt zich uit over 142 kilometer, leidt langs zee het eiland rond en voert de wandelaar door alle gemeenten en voornaamste plaatsen.

De overige 18 voetpaden leiden door het Nationale Park ‘Garajonay’ en zijn in totaal 54 kilometer lang.
mapagarajonay_large.jpg

Het nu door het Ministerie en het Cabildo (Eilandbestuur) vastgestelde plan voorziet in het tot een netwerk aaneensmeden van deze routes en verbindingen met de woonkernen en stranden, om de wandelaars een groter flexibiliteit te bieden bij de planning van hun routes.

Fernando Méndez, directeur van de VVV, heeft laten weten, dat het bijzondere hiervan is, dat de wandelaars vanaf de stranden tot in de bergen kunnen komen en, dat alle gemeenten op het netwerk zijn aangesloten en te voet bereikbaar zijn.

Bovendien wil men de bewegwijzering verbeteren en aanpassen op de Internationale Standaard van de ERA (European Ramblers Association).

Ook moeten de voetpaden hersteld en verbeterd worden, zo heeft het Cabildo (Eilandbestuur) van La Palma laten weten.

Vevolgens besluiten Gara en nog enke jongedames van La Gomera tijdens de feesten van Benjesmen te kijken, of zij nog datzelfde jaar de liefde zouden tegenkomen.
Toen Gara in de waterbron keek was het water stil en rustig maar al snel begon het water te op te borrelen.  Onmiddellijk ging Gara naar de alwetende ter plaatse, de enige die de aanwjzingen van de waterbronnen kon ontcijferen en uitleggen; en hij adviseerde, dat ze verwijderd moest blijven van het vuur.

Tijdens de Benjesmen-feesten kwam Jonay aan - een knappe, jonge Guanche van het buureiland Tenerife, die samen met zij vader - de Mency (Koning) van Arona - en meer edellieden aan de feestelijkheden deelnamen. Daarop kruisten de blikken van Gara en Jonay elkaar en was het liefde op het eerste gezicht, die al snel eeuwigdurend zou worden.

Ze stonden op het punt hun liefde publiekelijk bekend te maken, toen de vulkaan Echeide (de Teide - in het Amazich: Hel) lava en vuur begon uit te stoten. Daarop vertelde een vriendin van Gara, die met haar was  meegegaan  naar de waterbronnen, wat er was gebeurd. Vervolgens verboden de ouders van Gara en van Jonay, dat ze elkaar nog zouden ontmoeten.
Maar toch toch koos Jonay, prins van het vuur, ’s nachts zee te kiezen op met lucht gevulde huiden van twee geiten en zette koers naar La Gomera.


                     Standbeeld van ‘Gara en Jonay’ in het
Parque Nacional de Garajonay.

De twee raakten smoorverliefd op elkaar en vluchtten naar El Cedro (het cederwoud), het hoogstgelegen bos van het eiland, maar men achtervolgde hen. De geliefden beklommen de hoogste bergtop van La Gomera, en toen zij zich in het nauw gedreven zagen, namen ze een tweezijdig puntige stok en ze stortten zich met hun borsten daarop en met hun harten doorkruist stierven ze in elkaars armen.

Sindsdien heet deze berg met laurisilva (laurierbos) ‘Garajonay’, ter herinnering aan de twee geliefden die verkozen samen te sterven, in plaats van door te gaan met van elkaar gescheiden te leven. Tegenwoordig is het een Nationaal Park: het Parque Nacional de Garajonay.

VIDEO:
http://www.youtube.com/watch?feature=player_embedded&v=UDALYSeql8I
met de legende van Gara (prinses van het water) en Jonay (prins van het vuur.)
parque-nacional-de-garajonay1_large.jpg
1-AAAAislas-canarias-kopie-373.jpg
 


Sebastián eet uit de hand van vissers

In de haven van Valle Gran Rey

VALLE GRAN REY - maandag 26 augustus 2013 - Sebastián is de naam van een chucho negro een raya-soort (myliobatis = roggensoort), die sinds vijf jaar uit de handen eet van vissers in de haven van Valle Gran Rey, op La Gomera, zoals uit die van Fernando Barroso, schipper van de ‘Miss Gomera’, beter bekend als Ito.
Met een spanwijdte van ruim anderhalve meter en een gewicht van 150 kilo, is deze raya  (myliobatis = rog) al vijf jaar lang een plezier voor iedereen het dier benaderd in de haven.

Fernando Barroso, laat weten, dat sinds vijf jaar het dier naar zijn schip komt wanneer het hoort, dat de boot aankomt in Puerto de Vueltas

“Op een dag was ik makreel aan het lossen, de rog sprong in mijn handen en ik schrok, maar als ik nu makreel los, blijft Sebastián rustig aan mijn voeten, hij laat zich aaien en het lijkt alsof hij dit begrijpt,” merkt de schipper van de ‘Miss Gomera’ op.

Fernando Barroso laat weten, dat momenteel bij de havenpier van Vueltas een vijftal chuchos negros  (zwarte roggen) zich verzamelen, hoewel Sebastián het meest tam is, ik geef een klap op het water, hij komt omhoog en wacht halverwege het trapje.”

Fernando bevestigt, dat andere vissen het voorbeeld van de chucho negro Sebastián beginnen te volgen, zoals de mantelina (een andere soort rog) Pablito, “die bescheidener is, hij komt omhoog, eet en vertrekt weer.”

Sebastián is een attractie geworden voor bezoekers en toeristen; en - zoals Fernando Barroso uitlegt - “tegenwoordig zijn er veel mensen die sinds zijn komst foto’s van hem maken en zich verwonderen.”

Echter, als Joel - de zoon van Fernando Barroso, alleen is, laat de chucho negro zich aaien en opent deze zijn bek, opdat men hem eten geeft.

Fernando Barroso benadrukt, dat het ’s zomers is wanneer de vissen naar de havenpier komen, omdat er in het gebied een verhoogde activiteit in de visserij is en, omdat ze richting land komen om te paaien.

Hij bevestigt, dat men in Puerto de Vueltas tot ruim twintig exemplaren heeft geteld, waaronder chuchos negros, chuchos ratón en mantelina.
(Zie:http://nl.wikipedia.org/wiki/Myliobatis
).
1-AAAAislas-canarias-127.jpg


Draaiboek van het Beschermingsplan geactiveerd in de haven van San Sebastían (La Gomera)

Voor de eerste keer en gedurende 24 uur

SAN SEBASTIAN - dinsdag 18 juni 2013 - Het Ministerie van Binnenlandse Zaken en het Havenbestuur van Santa Cruz de Tenerife hebben op maandag 17 juni 2013 voor het eerst het protocol geactiveerd met het, in de haven van San Sebastian op La Gomera, volgen van het draaiboek van het beschermingsplan.

De 24 uurs- actie, waarvan de inspecties zo vaak herhaald zullen worden als men denkt dat nodig is, bestaat uit controle bij het aan boord gaan van alle passagiers en voertuigen, zo heeft het Havenbestuur laten weten.


                       San Sebastían (La Gomera) op maandag 17 juni 2013.

Zodoende, moeten de passagiers door een veiligheidspoortje lopen en hun handbagage door een scanner halen, terwijl een speurhond - die getraind is op het ontdekken van explosieven - de voertuigen inspecteert.
Agenten van de Guardia Civil en van het Havenbestuur hebben deelgenomen aan deze operatie waartoe men vooraf de toegang naar de haven heeft afgesloten, waardoor uitsluitend passagiers, aan boord te vervoeren voertuigen en geautoriseerd personeel, de haven konden binnengaan, maar niet, nadat zij eerst de controles gepasseerd waren.
1-AAAAislas-canarias-127.jpg


TV-reportage over ‘el silbo

Euro News besteedt wereldwijd aandacht aan de fluittaal

LA GOMERA - dinsdag 24 januari 2012 - De televisiezender ‘Euronews’ heeft eind december 2011 een reportage opgenomen over de legendarische fluittaal van La Gomera.

En zo zal ‘el silbo’, Werelderfgoed van de UNESCO,  binnenkort wereldwijd op de televisieschermen voorbijkomen en zal dan vooral ook, te horen zijn.
In de programmaserie ‘De wereld leert’, laat het programma ‘Special Abilities’ (‘Speciale Vaardigheden’) het aanleren van de fluittaal zien.


                                   
  Euro News aan het werk op La Gomera.
Gedurende twee dagen draaide de tv-ploeg de reportage over de silbo-leraar Eugenio Darias en een aantal van zijn leerlingen, men heeft opnamen gemaakt in San Sebastian en in het Nationale Park Garajonay.
images35_large.jpgDe eilandpresident, Casimiro Curbelo, is blij met de “grote internationale reclame” voor La Gomera, en voor de fluittaal, die uniek in de wereld is.
1-AAAAislas-canarias-127.jpg


Duitse fietser op La Gomera gewond
door 20 meter diepe val in ravijn

SAN SEBASTIÁN DE LA GOMERA - vrijdag 6 januari 2012 - Een wielrijder, van Duitse nationaliteit, is gewond geraakt nadat hij op donderdag 5 januari 2012 in een barranco op La Gomera is gevallen en 20 meter lager terecht is gekomen op de bodem van het ravijn, zo hebben bronnen binnen de politie gemeld.

 Het voorval heeft rond 15:30 uur plaatsgevonden bij het uitkomen van een bocht ter hoogte van kilometer 9 op de weg GM1 in de richting van San Sebastián.


De helikopter van  de  Noodhulpdienst, van de Canarische regering, zorgt voor het transport van de gewonde wielrijder naar het hospitaal Nuestra Señora de Guadalupe.

De ongelukkige fietser, die werd vergezeld door drie andere fietsers, botste op de vangrail. vloog door de lucht en makte een val van 20 meter diep.

Agenten van de Guardia Civil, van de Policía Local, van de Noodhulpdienst Ayuda en Emergencia Anaga (AEA) en de Servicio de Urgencias Canario (Canarische noodhulpdienst) hebben ter plaatse assistentie verleend.

De gewonde Duitser is per helikopter van de Noodhulpdienst, van de Canarische regering, overgebracht naar het Nuestra Señora de Guadalupe-ziekenhuis.

Volgens Pedro Castilla van de AEA, heeft de onfortuinlijke 53-jarige Duitser naast diverse blauwe plekken een been- en armbreuk opgelopen.
1-AAAAislas-canarias-127.jpg


Valle Gran Rey:
verbetering weg naar Taguluche

LA GOMERA / VALLE GRAN REY - 23 december 2011 - Het Gemeentebestuur van Valle Gran Rey is overgegaan tot verbetering van de weg naar Taguluche.

Het Gemeentebestuur van Valle Gran Rey is zich bewust van de slechte conditie van de weg naar de wijk Taguluche en heeft al eerder  toegezegd diverse initiatieven te zullen nemen, om deze situatie te verhelpen.

Het eerste initiatief was, om deze kwestie op de agenda te plaatsen van de gemeenteraadsvergadering van 24 oktober 2011.
13_large.jpgIn die vergadering is met algemene stemmen een motie aangenomen, om een dringende oproep te doen aan het Cabildo (Eilandbestuur) van La Gomera om onverwijld en zonder vertraging het geplande project van de toegang naar Taguluche uit te voeren.
11_large.jpgDit plan bevat de uitvoering  van bestratingswerkzaamheden, de bouw van steunmuren, het aanleggen van afwatering en  het plaatsen van vangrails, vanaf de toegang tot Alojera naar de genoemde wijk.

Met het verstrijken van de tijd en het gebrek aan interesse en medewerking  van het Eilandbestuur van la Gomera, is men ertoe over gegaan het bedrijf  Arídos Herrera in te schakelen, dat de aanbesteding gegund heeft gekregen van de verbeteringswerkzaamheden aan het Stuwmeer van Taguluche

Men heeft het bedrijf naar de bereidheid gevraagd, om over te gaan tot het regelen van de weg naar Taguluche, gezien het feit, dat de vrachtwagens van deze firma, met een hoog tonnage schade hebben veroorzaakt aan het wegdek.

Het antwoord op die vraag was positief, waarbij men zich verbond, om  de gaten in  de weg te repareren als de asfalteringsploeg daar aan het werk zou zijn.

Het bedrijf, dat altijd al heeft samengewerkt met de Gemeente, is de afspraak nagekomen en heeft reparaties aan de weg verricht, bestaande uit herstelwerkzaamheden op vrijdag 16 en maandag 19 december 2011.

Het opzetten van deze - bescheiden -  actie,  draagt bij aan de verbetering van de conditie van de enige toegangsweg naar Taguluche. De  Gemeenteraad van Valle Gran Rey toont aan de ene kant zijn interesse voor de Taguluche-wijk en, anderzijds, komt men gedane toezeggingen na, die zodoende niet misleidend zijn voor de bewoners.
1-AAAAislas-canarias-127.jpg


 

kaart_canaria-29.jpg

aaaaLOGOMETBANNERGranCanariaActueel-2--238.jpg

zon-59.jpg