site teller
site teller
site teller
gran-canaria-actueel.jouwweb.nl
'GRAN CANARIA ACTUEEL'... » GESCHIEDENIS » CANARIO'S EN: 'LAS INDIAS'

Canarias in 1565 op de eerste
Día de Acción de Gracias (Thanksgiving)
in de Verenigde Staten

In de Verenigde Staten is Thanksgiving altijd
op de vierde donderdag in november,
in 2017 dus op 23 november

Het onderstaande artikel is geschreven door onze collega journalist Jaime Rubio Rosales

LAS INDIAS (LATIJNS-AMERIKA) - zaterdag 11 november 2017 - Vergeet de kalkoen. Spanjaarden, en onder hen Canarische gezinnen, en Canarische indios, aten pata de cerdo asada (varkens fricandeau) met Canarische wijn die Pedro Menéndez de Avilés bracht na met zijn vloot vertrokken te zijn uit Las Palmas, al 56 jaar eerder dan de Engelsen dat deden.

De officiële versie die naar ons toekomt, zegt dat de oorsprong van Thanksgiving in de Verenigde Staten is ontstaan omdat puriteinen uit het Verenigd Koninkrijk op de kust van New Engeland aankwamen, God dankten, en met inboorlingen aten. Maar de realiteit is anders.

Het was een Spaans feest, gekenmerkt door de aanwezigheid van Canario’s en producten van de eilanden die onder leiding van Menéndez de Avilés gingen.
Het waren Canario’s die met andere Spanjaarden van de eilanden naar Amerika trokken om Florida te bevolken en de Fransen af te remmen.
En de kronieken vertellen dat ze het deden met pata de cerdo asada salada (gezouten varkens fricandeau), wat nog steeds op dezelfde manier wordt bereid op Canarias en daarbij drinkt men, uiteraard, vino tinto de Canarias (rode Canarische wijn).
Pedro_Menendez.jpg
                                                Pedro Menéndez de Aviles.

accion-de-gracias-k0HH--620x349abcGROOY.jpgDe Angelsaksen bevestigen dat het in 1621 was. Maar in Florida, in 1565, dus 56 jaar eerder, vond deze viering plaats welke bekend werd als San Agustín. Het duurde tot 1863, midden in de Amerikaanse Burgeroorlog, toen Abraham Lincoln verklaarde dat men de Nationale Dag van Thanksgiving elk jaar op 21 november vierde.

Pedro Menéndez de Aviles, naast de families van het Península (Schiereiland = het vasteland van Spanje), de Canarische Eilanden, en soldaten, at met de inboorlingen die de H. Mis  van Thanksgiving op 8 september 1565 bijwoonden, en wel op  dezelfde dag dat Christoffel Columbus de Canarische Eilanden verliet voor zijn eerste reis in 1492 naar de Indias (Amerika).

Ze gingen in de zomer naar Florida, waar stromingen niet bevorderlijke waren om te  zeilen. Daarom koos Columbus ervoor om vanaf Gran Canaria in september te varen. De ARC-Regatta, welke al 32 jaar de route van Gran Canaria naar Santa Lucia maakt, gevormd door een vloot van meer dan 300 zeilboten, verlaat het eiland altijd tussen oktober en november.

143-1.jpg

Het Oude Rome
Naast pata de cerdo (varkens fricandeau) die men op Canarias bereidt met rijkelijk zout en  traditioneel roostert op een houtskoolvuur is het meest traditionele kerstgerecht van de Canario’s. Men eet garbanzos (kikkererwten) en aceitunas (olijven).
redondo_cerdo_horno_500px-1.jpg

Op de Canarische Eilanden is een traditioneel gerecht dat ropa vieja ('oude vodden')  wordt genoemd en dat in het Caribisch gebied is gearriveerd door insulaire emigratie, met als basis op vuur gekookte kikkererwten en vlees.

Menéndez zegt in het navigatieplan naar de Indias, dat hij maakte voordat hij in 1556 begon - en dat de geschiedkundige Esteban Mira Caballos aanhaalt  over de bevoorrading op de eilanden,- het volgende : "Vanuit Portugal zijn er veel karvelen en schepen naar las Indias en ze laden de koopwaar waarvan ze denken dat er misschien meer interesse is,  en gaan naar de Canarische Eilanden om wijnen in  te nemen en hun administratie te doen en ze gaan naar de eilanden Santo Domingo, Puerto Rico, en Cuba. "

 In de documentatie die destijds is verzameld, zowel op de Canarische Eilanden als in Florida, wordt opgemerkt dat er op de Canarische Eilanden aanbod was. Er was een Pedro del Castillo geplaatst op de schepen waarmee in totaal 67 mensen in Florida aankwamen uit Las Palmas, de hoofdstad van Gran Canaria.

Over de aanwezigheid van de Canarische eilanden in die periode is academisch onderzoek, zoals dat van Juan Marchena, getiteld: ‘La emigración canaria a la Florida oriental española’ (De Canarische emigratie naar Spaanse Oost-Florida", of dat van Inmaculada Martínez en Valentín Medina: ‘Expediciones canarias a la Florida española’ ‘Canarische  Expedities naar Spaans Florida’, over de deelname  n de exploratie, verovering en kolonisatie van Spaans Florida.

De op de Canarische Eilanden gevestigde  Britse journalist en schrijver, Barrie Mahoney, heeft een boek in het Engels, ‘Footprints of Sand’, gelanceerd in oktober 2016 op Amazon dat de aanwezigheid van de eilanden beschrijft op de eerste Thanksgiving Day in Florida, volgens bronnen en de rapporten van archeologen.

Canarische wijn
Menéndez de Vigo werd voorzien van voedsel in Las Palmas en in San Juan Puerto Rico voordat het in Florida aankwam. De reis was een ramp vanwege de stormen. De keuken van de eilanden ontbrak op geen moment van de reis en ook niet bij zijn  aankomst.

gracias-accion-dia-k0HH--540x285abc.jpg     Francisco López de Mendoza Grajales draagt de eerste H. Mis op in de Verenigde Staten.
De priester Francisco López de Mendoza Grajales, die de eerste H. Mis opdroeg, liet schrijven:  “De feestdag werd waargenomen na de H. Mis, vervolgens liet Menéndez de indios (Indianen) eten.”

Avilesmap.gif

Nederzetting
Voor Michael Gannon, professor aan de  Universiteit van Florida, "was het de eerste gemeenschappelijke handeling van religie en dankzegging in de eerste, permanente nederzetting op land."
Er stond die dag in Florida geen kalkoensaus, veenbessen of pompoentaart op het menu. Er waren producten van de Canarische Eilanden en eilandbewoners.
Hij laat weten, “dat het pas 56 jaar later was, dat de pelgrims in Massachusetts hun beroemde Thanksgiving vierden."
B.gif
Het verschil tussen beide feesten, het Spaanse en het Angelsaksische, is dat bij het eerste de bezoekers voedsel aan de inboorlingen aanboden. En bij het Britse feest offreerden de inboorlingen voedsel  aan de Engelsen. Wat niemand bestrijdt die weet wat de roem is die de Engelsen hebben met de gastronomie (zie, in het Spaans: http://www.abc.es/historia/abci-mujer-quiso-unir-estados-unidos-accion-gracias-201511251502_noticia.html)

maxresdefault-92.jpg                                                                       VIDEO:
                                               
https://youtu.be/EJseaXWbMqo
klki.jpg

Kathleen Deagen, emeritus onderzoekster aan de Universiteit van  de Florida, is van mening, “dat  toen de pelgrims aankwamen in Plymouth, de mensen die zich met Menéndez in de eerste kolonie in de Verenigde Staten vestigden, waarschijnlijk kinderen en kleinkinderen hadden die daar woonden," zo legt zij uit.

A.gif

Genieën
Filips II, die koning werd in  1556,  verleende aan Pedro Menéndez de Avilés toestemming om een kolonie te beginnen in Florida om  te proberen de Fransen te verdrijven.

Van de 2000 mensen die oorspronkelijk aan de reis begonnen, kwamen er slechts 800 aan op kust van Florida. Met de hulp van de indios (Indianen ) onder leiding van Timucuan bouwden Menéndez en zijn mannen een fort. Op 8 september 1565 noemde hij het officieel San Agustín (Sint-Augustinus). Dit werd de eerste permanente nederzetting in de Verenigde Staten.

Onlangs hebben archeologen iets meer dan 400 gebruiksvoorwerpen aangetroffen daar waar Pedro Menéndez met de Canarische families arriveerde in 1565. Ze hebben geen enkel voorwerp teruggevonden; maar ze hebben overblijfselen gevonden van voedsel, dat zich in de onderzoeksfase bevindt. Geschiedkundigen denken dat het voedsel dicht bij de monding van wat nu Hospital Creek is bereid, aan de rivier Matanzas, waar zich het Archeologisch Park bevindt, dat wil zeggen,  de locatie van het oorspronkelijke  Menéndez-kamp en de eerste Spaanse kolonie in Miami.

81fkMfFvleL.jpg

Helden
Menéndez vertrok uit  Cádiz op 28 juni 1565, om op Canarias aan te komen met een galjoen, de ‘San Pelayo’, met 317 manschappen, en 10 sloepen. In totaal; 995 soldaten, vier geestelijken en 117 mannen met hun gezinnen, allemaal met verschillende ambachten.
Esteban de Alas wachtte hem af op de Canarische Eilanden toen hij arriveerde met mensen uit Galicië, Asturië, en het Baskenland; dat wil zeggen, ongeveer 1.500 mensen van het Península (Schiereiland = het vasteland van Spanje), 257 matrozen en broeders.

En 26 mannen die De Alas misschien in zijn staf heeft laten opnemen, en dat zouden Canario’s zijn omdat ze aangeduid zijn in de teksten uit de overige tijd.
 Op de Canarische Eilanden zou men ook zijn voorzien van enig oorlogsmateriaal in afwachting van conflicten met de Fransen en de indios (Indianen).

 BRON: http://www.abc.es/espana/canarias
0000Islas-canariaslogo-kopie-640.jpg


Welke Canario voorkwam, dat Brazilië een kolonie van Frankrijk werd?

De jezuïet Padre Anchieta, de medestichter van Rio de Janeiro, speelde gedurende de Franse invasies een sleutelrol in de eenwording  van het land in termen van
het territorium, de taal, en het geloof

BRAZILIË - Pinksteren, zondag 4 juni 2017 - De Brazilianen vieren jaarlijks de Nationale  Feestdag van San José (Sint Jozef) , en doen dat in de eerste helft van juni met meer dan 20 dagen achtereen aan evenementen, waaronder die voor Anchieta die, naast andere steden, een van de stichters was van Rio de Janeiro,
Evenementen zoals, novenen, volksfeesten, bergwandelen, H. Missen, processies, en de traditionele beschouwing van de Pasos de Anchieta  (Stappen van Anchieta), in 2017 bewijst men hem eer met 23 dagen van  gedichten die plaatsvinden van zaterdag 29 mei tot zaterdag 18 juni (zie onderaan dit artikel het hoofdstuk: ‘Pasos de Anchietas’)

José de Anchieta speelde een actieve rol in de evangelisatie van Brazilië en heeft zijn sporen achtergelaten in Bahia, Espíritu Santo, en in San Pablo, de stad die hij meehielp te stichten in 1554.

Paus Franciscus heeft José de Anchieta - zonder recent wonder, maar op pauselijk decreet - op 2 april 2014 in Rome Heilig verklaard, samen met Franse zaligverklaarden voor de evangelisatie van Canada, de  Bisschop Francisco de Montmorency-Lava , en de vrouwelijke missionaris  María de la Encarnación Guyart.
En als Brazilië tegenwoordig het grootste, meest katholieke gebied is van Amerika, dan dankt men dat aan de inspanningen in de zestiende Eeuw van religieuze leiders zoals Padre Anchieta.
Anchieta-brasil-canarias-kFaE--620x349abcgroot-1.jpg
'De eerste H. Mis in Brazilië’ met Anchieta; geschilderd door Vitor Meireles en te bewonderen in het Museo Nacional de Belas Artes.
Op 9 juni 2017 is het 420 jaar geleden, dat,Padre Anchieta is overleden 
José de Anchieta werd op Tenerife geboren in 1534 in San Cristóbal de La Laguna. Zijn familie kwam uit het Baskenland. In 1551 treedt hij toe tot de  Orde van de Jezuïeten ’La Compañía de Jesús’. Hij had gezondheidsproblemen en koos ervoor om in 1553 naar, wat tegenwoordig Brazilië is, te gaan. Op 33-jarige leeftijd was hij priester en was een van de stichters van Rio de Janeiro.

José de Anchieta streed tegen de aanwezigheid van de Fransen in Brazilië die zich vestigden in Bahía de Guanabara. Alvorens te sterven in de leeftijd van 33 jaar, samen met Manuel da Nóbrega, chef van de eerste Jezuïeten-missie die arriveerde in Amerika onder de bescherming van de Portugese kroon, versnelde hij de binnenlandse ontwikkeling van Brazilië.

Met Anchieta gaf  Da Nóbrega catechese en vervreemde de Brazilianen van de Franse protestanten, die werden verslagen door de impulsen en moed die de Canarische priester leidde.

Vanuit Frankrijk lanceerde men zwarte legendes over Anchieta, waardoor het jaren duurde voordat hij werd zaligverklaard, door de invloed van de valse informatie die afkomstig was uit Parijs.

Hoe kon men een priester zalig verklaren die werd beschuldigd van het men zijn eigen  handen doden van een Franse predikant? Het was een leugen en dat heeft men aangetoond.

Anchieta streed ervoor, steeds trouw blijvend aan het geloof, dat Brazilië niet verdeeld werd tussen Portugal en Frankrijk. In 1563  kwam, met hulp van de Fransen een indianenstam op tegen  de Portugese kolonisatie. Anchieta bood zichzelf aan als gijzelaar in het dorp Iperoig (waar het stamhoofd Tamoios woonde), terwijl Manuel da Nóbrega in San Vicente over vrede  aan het onderhandelen was
tapoeyers.jpg
Gedurende de vijf maanden die hij doorbracht in gevangenschap op het strand, weerstond Anchieta de seksuele verleiding die de mensenetende indianen hem aanboden, kannibalen die aan de kant van Frankrijk  stonden. Ze zeiden dat het een gunst was aan de gevangenen alvorens te sterven.
tapoeyervrouw.jpg tapoeyerportret.jpg
tapoeyersdans.jpg
Om zijn kuisheid te behouden, deed de jezuïet een belofte aan de Maagd, en schreef ter Harer eer  een gedicht. Vervolgens begon hij aan het schrijven van de 4.172 verzen van: 'Gedicht aan de Maagd',  in het zand van het strand, waar hij verbleef als gegijzelde.

Anchieta had een benijdenswaardige geheugen en de gedichten die hij schreef in het zand , zette hij op papier. Voor het bewaren van  de maagdelijkheid en kuisheid, was het door gebed tot, en vertrouwen in God,  dat hij levend uit de puinhoop kwam die hij kreeg aangeboden om in ruil voor zijn leven zich in te zetten voor het niet de verdelen van de eenheid van het land.

De Tupí-stammen overheersten, Anchieta leerde de taal die werd gesproken door de Indianen. Hij was één van de oprichters van het Sao Paulo de Piratininga -College (nu Pateo do Collegio), wat aanleiding was tot de oorsprong van de stad Sao Paulo. Hij leidde het Jezuïetencollege tussen 1570 en 1573. (zie ook: http://www.slavenhaler.nl/frames-tapoeyers.html)

Hij bevorderde de uitbreiding en de internalisering van het land. Brazilië groeide gestaag in het Amazone-gebied,  Anchieta heeft geholpen bij de oprichting van nederzettingen. Op verzoek van de bisschop van Tucuman (Peru), stuurde hij vijf jezuïeten naar Asuncion, Paraguay.

Gedurende tien jaar evangeliseerde  hij Tapuya-indianen, een moeilijke stam die, klaarblijkelijk, radicaal was. Hij verkreeg de sympathie van de Tapoeyers, van wie hij met respect het vertrouwen won,  zonder de  arrogantie om te komen tot een ontwikkelde plaats. Zozeer zelfs, dat hij de opdracht kreeg zich te bekommeren om de opvoeding van hun kinderen, omdat ze nomaden waren. En dit alles op blote voeten lopend door deze bossen van God, zie ook: http://www.slavenhaler.nl/frames-tapoeyers.html.
tupi.jpg
Pasos de Anchietas
Zoals gezegd vieren de Brazilianen jaarlijks de Nationale  Feestdag van San José  (Sint Jozef), en doen dat met meer dan 20 dagen achtereen in de eerste helft van juni, met evnementen zoals, novenen, volksfeesten, bergwandelen, H. Missen, processies, en waaronder die voor Anchieta , met de traditionele beschouwing van de Pasos de Anchieta  (Stappen van Anchieta), in 2017 bewijst men hem eer met 23 dagen van gedichten die plaatsvinden van zaterdag 29 mei tot zaterdag 18 juni.

De gelovigen hebben zo  de mogelijkheid om eer te geven aan de heilige missionaris van Tenerife,  die met zijn leven getuige was van de liefde van God. 

Zeven mijlpalen in het leven van de Tinerfense José de Anchieta, ‘Apostel van Brazilië’ en sinds 2 april 2014 officieel een  nieuwe Spaanse heilige: ‘San José de Anchieta’, die met zijn leven een brug sloeg tussen de Canarisch Eilanden en de Nieuwe Wereld.

Onderstaand enkele van de biografische mijlpalen van deze buitengewone Canarische figuur in  Amerika, de ‘Apóstol de Brasil ‘(Apostel van Brazilië’)’, de jezuïet José de Anchieta:

  1. Kinder- en tienerjaren
    Geboren in La Laguna in 1534, zoon van een vasco (Bask) en een canaria (Canarische), in een traditioneel gezin, en ontvangt zijn eerste onderwijs bij de Dominicanen, Weldra is hij naar het jezuïetencollege gestuurd in Coimbra (Portugal), waar hij dan al zijn deugden voor de letteren toont, als onovertroffen student Latijn en ontluikend dichter.
  2. Priester voor de Nuevo Mundo (Nieuwe Wereld)
    In 1551 treedt hij toe tot de Compañía de Jesús en voelt zijn grote verlagen deel te nemen aan de evangelisatie van Amerika. Twee jaar later steekt hij de Atlantische Oceaan over om zich te vestigen in Brazilië, destijds een Portugese kolonie, waar hij zijn meest vruchtvolle etappe begint, samen met pater Nóbrega, de bestuurder van het jezuïeten-werk aldaar.
  3. Werken met de inheemsen
    In de missie van Piratininga onderneemt hij vele pastorale activiteiten met het doel de indianen van de maagdelijke wildernis dichter bij Christus te brengen en daarin te slagen. “Hij had enorm zijn Braziliaanse broeders lief, deelde met hen zijn leven, bestudeerde diepgaand hun gewoonten en begreep dat hun bekering tot het christelijke geloof voorbereid moest zijn, geholpen en geconsolideerd door een passend werk van beschaving, voor hun menselijk promotie.  Zijn vurige ijver beweegt hem talloze reizen te maken, met enorme afstanden te midden van groot gevaar, " zo herinnert Paus Johannes Paulus II hem bij zijn zaligverklaring in 1980.
  4. Verdediger tegenover de veroveraars
    Deze voortzetter van het werk van Sint Ignatius van Loyola blijkt bezitter te zijn van een bovenmenselijke kracht, “vooral wanneer hij moet opkomen tegen de onrechtvaardigheden van de kolonisators tegen zijn inheemse broeders,” zo geeft Paus Johannes Paulus II aan bij zijn zaligverklaring. Voor hen stelt hij een catechese samen, aangepast aan hun mentaliteit, die op grootste wijze bijdraagt aan hun kerstening.
  5. Wonderen in Amerika
    Ontelbaar zijn de wonderen die men over San José de Anchieta vertelt op Braziliaans grondgebied. Het is toereikend te herinneren aan zijn afwezigheid van angst voor de gevaren, “Hij ging eens met iemand op weg en toen kwamen zij een adder tegen, zijn metgezel werd bang en wilde vluchten, maar de broeder hield hem tegen, en als een grapje met de slang, stapte het er met zijn, zoals altijd, blote voet op, en spoorde de slang aan, hem als straf te bijten, want hij was een zondaar; maar de adder was rustig, totdat de pater, niemand kwaad doend, zijn voet optilde en de slang liet gaan, zo staat in ‘Handelingen van de Apostelen in Amerika’.
  6. Stichter van San Pablo
    Als stichter van het San Pablo-college, de eerste van de jezuïeten in Amerika, en van wiens naam men die van de stad heeft afgeleid: São Paulo (Sint Paulus), het dichtstbevolkt en tegenwoordig de economische hoofdstad van het land en van het Zuid Amerikaanse Continent, was Anchieta ook deel van de stichting van talrijke inheemse dorpen en nam hij deel aan het ontstaan van een andere grote stad zoals Rio de Janeiro.
  7. Een humanist: grammaticaal, dramatisch en poëtisch
    José de Anchieta was niet alleen een man van actie, studie en de kunsten waren hem niet vreemd. Zoals Paus Johannes Paulus II herinnert aan zijn, “toegewijde filiaal van de Virgen Santísima (Heilige Maagd)”, aan wie hij een lang gedicht wijdde met elegant Latijnse verzen, de Tinerfense heilige promoveerde naar het volkstheater, steunde zowel de christelijke onderwerpen evenals de inheemse rituelen. Bovendien stelde hij, in 1559, de eerste grammatica samen van een inheemse taal, door het systematiseren van de taal van de Tupí-stam, de meest wijdverbreide aan de Braziliaanse kust.
    ZZZIslas-canariaslogo-1029.jpg

De A.F. Hatacuperche  (Folkloristische Vereniging)
 zal  in New Orleans ambassadeur zijn
van de La Gomera-folklore

NEW ORLEANS - dinsdag 28 februari 2017 - Ter gelegenheid van de 25ste verjaardag van de A.F. Hatacuperche  is de Folkloristische Vereniging van La Gomera van 28 februari t/m 9 maart  aanwezig in New Orleans bij het XLII ‘Festival Los Isleños’ .
Dit evenement, dat in 2017 voor de 42ste keer plaatsvindt, wordt elk jaar bezocht door ongeveer 15.000 personen.

Opgemerkt moet worden, dat dit festival zijn wortels heeft in het feit dat tussen 1778 en 1773 het Koninkrijk Spanje, Canarische bevolkingsgroepen - populair bekend als ‘Isleños’ - stuurde, voor het koloniseren van Luisiana (Louisiana).
16730473_1878066129107890_7248159797109782145_n-1.jpg

Het 42ste Eilanders-feest.
VIDEO:
https://youtu.be/XxfkmSfqyMk

Na onbewoonde gebieden van New Orleans te hebben bezet, ging men zich vestigen en richtte men eigen  boerderijen op, waardoor ze bekend stonden als soldados-granjeros (soldaat-landbouwers); veel later, na hun landerijen verkocht te hebben aan de Franse suikerriettelers, ging velen zich wijden aan de jacht en de visserij.

images-148.jpg
De Isleños streden in de Amerikaanse Revolutie en in de Slag om New Orleans, maar ook in elk van de oorlogen waarin de Verenigde Staten zich betrokken zagen.

14258327_1859126970982036_5238575510054714012_o.jpgVanaf hun oprichting in 1976, onder de naam ‘Los Isleños Heritage & Cultural Society’ (‘De Eilanders Culturele & Erfgoed Vereniging), vieren deze Canarische afstammelingen een feest, genaamd: ‘Los Isleños Festival’, waarmee zij gedurende enkele dagen de Canarische erfenis herdenken met het live uitvoeren van dansen en traditionele Canarische muziek, cursussen kostuums vervaardigen, gastronomie enz., om zo aan te tonen hoe hun voorouders leefden en met het doel de Canarische gewoonten te doen herleven en te versterken onder de gehele, van Canario’s afstammende bevolking in Luisiana (Louisiana).

images1-24.jpg

Los Isleños, nodigen elk jaar - via hun  ambassadeur op Canarias, Don José Miguel Dumpierrez - een Canarische folkloregroep uit, samen met diverse groepen uit de Staat Luisiana (Louisiana). En in 2017 kan men rekenen op twee Canarische groepen, want ook de Grancanarische groep ‘Mestizay’ zal optreden.

Vermeldenswaard is het museum dat zich in deze plaats bevindt, waar men een hoeveelheid voorwerpen toont die geschonken zijn door diverse overheidsinstanties, groepen, enz.  
Dit museum werd verwoest door de orkaan ‘Katrina’ en heropende in 2010 opnieuw de deuren.
16114812_1863987270515776_7188160804967735075_n.jpgBinnen het programma moet een belangrijk opreden worden vermeld, het gaat om de dagen dat men besluit om naar de scholen te gaan, om daar aan de kinderen de muziek en de dansen van het Canarische land tonen.
Ook zal men er de lenguaje del Silbo Gomero (Fluittaal van La Gomera) spreken, die in 2009 tot Immaterieel Erfgoed van de Mensheid is verklaard, welke demonstratie door Los Isleños, veel gevraagd is, omdat men elke traditie van de eilanden wil leren kennen.

Daar de folkloregroep de uitnodiging - die men in maart 2016 heeft ontvangen -  met veel enthousiasme heeft aanvaard, heeft men  gewerkt aan dit project, want het is een zeer belangrijke  en de langste reis die men tot nu toe heeft gemaakt, waarbij men in totaal 28 onderdelen zal overbrengen. Deze reis kan steun en medewerking rekenen van de Canarische Regering, van het Cabildo (Eilandbestuur)  van La Gomera, en van de Gemeente San Sebastián de La Gomera.
zzzzislas-canariaslogo--4.jpg


aaaaakaart_canaria-38-84.jpg

aaaaLOGOMETBANNERGranCanariaActueel-2--538.jpg

zon-172.jpg