site teller
site teller
site teller
gran-canaria-actueel.jouwweb.nl

aaaaLOGOMETBANNERGranCanariaActueel-34.jpg

mapa-canarias2-45.jpg


 Marcha masónica
(Vrijmetselarij-optocht)
in Vegueta

De hoofdstad van Gran Canaria
heeft een eerste evenement van deze aard ontvangen
en het tweede dat men houdt op Canarias

LAS PALMAS DE GRAN CANARIA- Sint Jan, zaterdag 24 juni 2017 - Een afvaardiging van de masones españoles (Spaanse vrijmetselaars) is op vrijdagmiddag 23 juni 2017 door de straten van de stadswijk Vegueta getrokken om hun hoedanigheid  duidelijk te maken, en gelijktijdig  heeft men van het Gemeentebestuur van de hoofdstad van Gran Canaria, de  "honorabilidad de la masonería"( “eerbaarheid van de vrijmetselarij” ) erkend, zoal de Gran Maestro de la Gran Logia de España (Grootmeester van de Spaanse Grootloge), Óscar de Alfonso Ortega, (zie: http://gle.org) duidelijk heeft  gemaakt voor de hoofdgevel van het Pérez Galdós-Theater (zie ook: http://gle.org/department/gran-logia-provincial-de-canarias).

Een afvaardiging van de masones (vrijmetselaars) vertrok van de vestiging van de Real Sociedad Económica de Amigos del País (Koninklijk Economische Maatschappij van Vrienden van het Land) via de Calle Mendizabal - voor het aldaar leggen van een bloemenkrans voor het borstbeeld van Lopéz Botas -  naar het Pérez Galdós-Theater, waar Óscar de Alfonso Ortega de verbinding van de hoofdstad van  Gran Canaria met de masonería (vrijmetselarij) in herinnering bracht.
vegueta-acogio-viernes-marcha-masonica-3_g.jpg

vegueta-acogio-viernes-marcha-masonica-1_g.jpg

Na een muzikale introductie - uitgevoerd door het Trio Particella - hebben de masones (vrijmetselaars) de terugtocht aanvaard vanaf het Pérez Galdós-Theater naar de Calle Mendizabal, met als eindpunt de locatie vanwaar men vertrokken was, de Real Sociedad Económica de Amigos del País. Op Canarias telt deze vereniging een 500-tal leden, voornamelijk woonachtig in de beide eilandhoofdsteden.
vegueta-acogio-viernes-marcha-masonica-5_g.jpg

                                                          canarias.jpg                                                           VIDEO:
http://videos-cdn.laprovincia.es/multimedia/videos/2017/06/23/123647/marcha-masonica-vegueta-1_p.mp4
vegueta-acogio-viernes-marcha-masonica-9_g1-1.jpg vegueta-acogio-viernes-marcha-masonica-6_g.jpg

vegueta-acogio-viernes-marcha-masonica-11_g1.jpg

vegueta-acogio-viernes-marcha-masonica-4_g.jpg

vegueta-acogio-viernes-marcha-masonica-2_g.jpg“Dankzij dit Gemeentebestuur hebben we elkaar vandaag hier ontmoet, met open deuren, en men heeft ons alle faciliteiten verstrekt om deze marcha masónica (vrijmetselaars-optocht) te houden,” heeft de Gran Maestro de la Gran Logia de España (Grootmeester van de Spaanse Grootloge) gezegd. Dit is de tweede vrijmetselaars-optocht die men houdt in tachtig jaar; de eerste in de hoofdstad van  Gran Canaria, nadat die eerder vorig jaar heeft plaatsgevonden op La Palmas. De keuze voor Las Palmas de Gran  Canaria heeft ermee te maken, dat de stad vier alcaldes masónicos (vrijmetselaar burgemeesters) heeft gehad, erkende leden van deze universele vereniging van filantropisch karakter:
- López Botas, 
- Nicolás Díaz Saavedra,,
- Juan Rodríguez Doreste, 
- Jerónimo Saavedra.
“ Het is de stad die de meeste alcaldes masones ( vrijmetselaar burgemeesters) heeft gehad in de geschiedenis van Spanje,” zo heeft Óscar de Alfonso Ortega benadrukt.

“Het is vandaag een grote dag, omdat die samenvalt met de solsticio de verano (zomer-zonnewende), iets wat heel belangrijk is voor de masones (vrijmetselaars); de stichting van de stad, van wie de schutspatroon San Juan (Sint Jan = Johannes de Doper) is; die ook de schutspatroon is van de masones (vrijmetselaars), en van de 300 jaar van de stichting van de masonería moderna en el mundo (moderne vrijmetselarij in de wereld),  zoals is aangegeven door de Gran Maestro de la Gran Logia de España (Grootmeester van de Spaanse Grootloge).

vegueta-acogio-viernes-marcha-masonica-7_g.jpgDeze optocht  is ook het hoogtepunt van de verschillende activiteiten die verband houden met de vrijmetselarij welke hebben plaatsgevonden in het Palacete Rodríguez Quegles (zie; http://lpacultura.com/es/espacios/palacete-rodriguez-quegles)  met de conferencias Masonería 3.3 Las Palmas de Gran Canaria: 3 siglos - 3 meses (lezingenserie Vrijmetselarij  3.3 Las Palmas: 3 eeuwen - 3 maanden), en de Expositie ‘300 Jaar Vrijmetselarij’, waarin voorwerpen, kleding, en panelen, met de geschiedenis van de vrijmetselarij zijn tentoongesteld.
ZZZZZZIslas-canariaslogo-kopie-75.jpg


Rustplaatsen van de doden, kruisen en hoofdstedelijke iconen

Het Cabildo (Eilandbestuur) zet, via de FEDAC,
haar werk voort in het herstel van het immateriële erfgoed
van Gran Canaria: www.cartaetnograficagc.org

Onder de 138 nieuwe fichas (dingen) die zijn opgenomen in de etnografische kaart van Gran Canaria bevinden zich rustplaatsen van de doden- die plaatsen waar de rouwstoet halt hield op weg  naar de begraafplaats - evenals kruisen en hoofdstedelijke iconen in overvloed, zo heeft de minister van Ambachten,  Minerva Alonso, van  het  Cabildo (Eilandbestuur) van Gran Canaria, laten weten.

De basis telt 10.000 registraties na de opnamen die zijn gerealiseerd in oktober 2015, toen het Cabildo (Eilandbestuur) het informatiebestand heeft hersteld, na twee nadelige jaren, met de her-activering van de introductie van tot wel 149 nieuwe dingen, zoals een teer-oven in Tamadaba, of een drogerij van ananassen in Mogán. Het werk heeft men uitgevoerd in drie partijen, de eerste in handen van de Universiteiten, uit de praktijk, en op verzoek van een aantal gemeenten.
Fichasetnogrficas3.jpg
grotoi.jpgIn deze eerste partij vallen de ‘descanseros’ de muertos (‘rustplaatsen’ van de doden) op - zoals ze ook wel in de volksmond bekend waren - gelegen in  Arucas, Tejeda en La Crucita in Artenara, als aanvulling op die, welke al waren geregistreerd  van de Moriscos (afstammelingen van de muzelmannen (moslims) in Agüimes en Tejeda. Het waren plaatsen waar men naar terugkeerde tijdens de uitvaarten, doodskist op de schouders, en men een plek nodig had om te stoppen en te rusten op de lange weg naar het camposanto (kerkhof), zonder ander transport dan de voeten van de uitvaartstoet.
Fichasetnogrficas1.jpgEen winkel met muziekinstrumenten in Teror, diverse grotten in Ayagaures, twee dorsvloeren - in Umbría en Bentayga - de oude pier met kalkovens in Arinaga, en een herinneringskruis in El Toscón,  zijn ander verkregen dingen.

Een tweede partij, van 75 dingen, is opgenomen  met medewerking van de officiële chroniqueur van La Aldea, Francisco Suárez, die het werk heeft verricht betreffende de bijna 50 watermijnen, aquaducten, kalkovens, regentonnen, dorsvloeren, en steengroeven, onder andere gemaakte dingen in de gemeente en in buurgemeenten, zoals een ananas-drogerij in Mogán.

Ook heeft men dingen opgenomen uit Santa Lucía, San Bartolomé, Agüimes en Ingenio gemaakt door twee leerkrachten in het basisonderwijs en de chroniqueur van Ingenio, Rafael Sánchez, over de aquaducten van Gando en Las Tuners, de barranco de Tirajana  en de steengroeve van La Chorrera, onder ander dingen die de archieven verrijken van de Fundación para la Etnografía y el Desarrollo de la Artesanía Canaria (FEDAC) (Stichting voor de Etnografie en de Ontwikkeling van de Canarische Ambachten) van het Cabildo (Eilandbestuur).

Een derde partij bestaat uit 43 dingen die zijn bewerkt door een specialist in etnografisch erfgoed, gecontracteerd door de FEDAC voor dingen die zijn gelokaliseerd in Las Palmas de Gran Canaria, daaronder die welke zijn toegeschreven aan het Casa de Suecia, de Muro Marrero van Las Canteras, het antieke Casa de Socorro van de Puerto (Haven), de Real Club Naútico de Las Palmas, Ñoño Bosmediano en de Fábrica de Hielo (IJsfabriek) van La Isleta.
                                                 MarcaLogoCabildo2013.png

Bezoek de internetpagina
De jaren waarin de etnografische kaart werd uitgeschakeld, heeft een negatief effect gehad op de raadplegingen via de internetpagina www.cartaetnograficagc.org die het aantal van  8.000 bezoekers per maand zag teruglopen naar 5.000; hoewel de heropleving van het bestand en de actualisering ervan, het geleidelijke herstel van de raadpleging via het internet mogelijk hebben gemaakt.

Na het herstel van de internetpagina heeft deze een recordaantal bezoekers weten te trekken sinds 2016 met een gemiddelde vaan 10.000 bezoeken per maand, omdat kennismaken met deze dingen een grote attractie blijkt te zijn voor de bevolking.
textoautoreyesaldea.jpg
                                    De originele tekst van de Auto de Reyes uit de 12de Eeuw.
autoreyesfuerteventura.jpg
                                                                         VIDEO:
                                                     Auto de Reyes Magos de La Aldea’
                                         
https://youtu.be/_w_Gy5MXSLoç

Anderzijds zet het Cabildo (Eilandbestuur), via de FEDAC, haar werk voort in het herstel van het immateriële erfgoed van Gran Canaria, zoals het geval is met de theaterstukken in de volkssfeer, waarbij opvalt  dat van ‘Auto de Reyes Magos de La Aldea’ (‘Religieus Toneelstuk van de Driekoningen van La Aldea’) een dramastuk (Kerst-spel) geschreven in versvorm en dat wordt beschouwd als een deel van het culturele erfgoed van het Eiland.
ZZZIslas-canariaslogo-743.jpg


Het volkslied van Gran Canaria:
Sombra del Nublo’, bestaat 80 jaar

De hymne is voor het eerst ten gehore gebracht in de kerstperiode van 1937 in het Pérez Galdós-Theater

GRAN CANARIA - vrijdag Driekoningen, 6 januari  2017 - De compositie die de Canario’s kippenvel bezorgt, is 80 jaar oud. Het volkslied is in 1936  geschreven door Néstor Álamo en is een van de liederen die men het meest gebruikt in Teror bij de Romería Ofrenda (Offerandeprocessie) aan de Virgen del Pino (H. Maagd van de Pijnboom),  de patrones van het Bisdom Canarias; het is het officiële volkslied van het Cabildo (Eilandbestuur) van Gran Canaria.

Néstor Álamo maakte 'Sombra del Nublo’ in 1936 (tekst en muziek) onder het pseudoniem Funkel. De op Gran Canaria woonachtige Catalaanse musicus Agustín Conch, heeft ertoe bijgedragen dat deze hymne emotioneel is voor de Gran Canario’s. Er is een uitvoering uit 1959 te horen van de Grancanarische tenor Alfredo Kraus:
https://www.youtube.com/watch?v=KBdh8-S35mA
4rnub.jpg
Het lied is geschreven in 1936 maar men bracht het voor het eerst ten gehore in de kersrtijd van 1937 in het Pérez Galdós-Theater, samen met zeven andere liederen van Néstor Álamo, waaronder 'Sombra del Nublo', dat werd geïnterpreteerd door Josefina de la Torre,  die het succes vierde met enkele vriendinnen, maar hees werd ,en het niet kon zingen in de volgende voorstellingen; waarin ze werd vervangen door de tenor Armando Campos; “ zoals bij een enkele gelegenheid Néstor vertelde;  en die nadien haar vergissing erkende,” zo merkt de journalist Antoni Betancor op, die dit in  2016 presenteerde tijdens de Romería van Teror, die de Roque Nublo de Gran Scanaria-medaille heeft en een van de grootste Canarische  deskundigen is in de tradities van de eilanden.

In 1938 is het lied voor de eerste keer uitgezonden op Radio Las Palmas onder de regie van de programmaleider  en tenor Juan Alberto Monzón, die auteur is van liederen zoals o.a. 'Lindo pueblo de Temisas' en 'Valleseco'.

Antonio Betancor vertelt, dat Nestor Álamo zijn grootste ‘afschuw’ had op Tenerife, “vanwege het oordeel van de jury van het muziekconcours dat in 1945 op het Plaza de Toros in Santa Cruz gehouden werd tijdens de Mei-Feesten; een wedstrijd, die deel uitmaakte van wat men Día Regional noemde, gesponsord door generaal García Escámez, wat elk jaar georganiseerd werd door La Masa Coral Tinerfeña  en waaraan folkloristische groepen van de Eilanden deelnamen.”

In die meimaand van 1945, waarin namens Gran Canaria de Folklórica Guanarteme deelnam, keerden de leden ervan verontwaardigd terug, vanwege het oordeel van de jury in de folklore-wedstrijd van de santacruceras-feesten .

De Jury was van mening dat ‘Sombra del Nublo’ een a-typisch lied was,  dat wil zeggen, “afwijkend van het eigen, karakteristieke en vertegenwoordigende van Canarias.”
Terwijl de bij het concours aanwezige tinerfeños het optreden met ovationeel applaus beloonden, “was de jury het niet eens met de mening van het publiek, dat de Agrupación de Guanarteme beloonde met een warm applaus, waardoor de leden van de Agrupación de Guanarteme dachten dat de ze eerste prijs zouden krijgen.”
“Maar dat was niet zo,” herinnert Betancor,” “maar men kreeg uiteindelijk de volledige instemming van het publiek dat accepteerde wat wel, of niet een muzikale creatie was.”

Tekst van ‘Sombra del Nublo’ van Néstor Álamo:
Sombra del Nublo
riscales los de Tejeda,
cadena de mis montañas
montañas las de mi tierra...
Montañas las de mi tierra.

Besos de mujer canaria
queso tierno y recental,
vino caliente de abajo
el gofio moreno oliendo.

¡Qué más puedo desear!
El agua por el barranco
y mi amor en el telar.
El agua por el barranco
y mi amor en el telar.

Sombra del Nublo
altar de mi tierra amada,
hay nieve y sol en la cumbre
cumbre de mi Gran Canaria...
Cumbre de mi Gran Canaria.

Roque Nublo, Roque Nublo
lírica piedra lunar,
si a tu sombra yo he nacido
quiero vivir a tu sombra
y a tu sombra quiero amar.

El alma eres de mi tierra
fuego y lava junto al mar.
El alma eres de mi tierra
fuego y lava junto al mar.

Het Volkslied van Gran Canaria is niet te verwarren met de hymne als officieel volkslied van de Deelstaat Canarias, de pasodobleIslas Canarias’:
https://www.youtube.com/watch?v=Tj7kaY25690
en:
https://www.youtube.com/watch?v=282xflE6qIg
en:
https://www.youtube.com/watch?v=y7mDsROA5kc
000islas-canariaslogo-471.jpg


De vreemde oorsprong van de bekende
El Gordo’- kerstloterij in Spanje

SPANJE  - vrijdag 23 december 2016 - Men heeft er wellicht weleens over gehoord, de ‘El Gordo’-kerstloterij in Spanje waarbij ruim 2,3 miljard euro aan prijzengeld wordt uitgekeerd en waarbij de winnaars feestjes bouwen op straat, in bars, en thuis op de stoep. Dit wordt allemaal rechtstreeks op de Spaanse televisie uitgezonden en het is een hele gebeurtenis waarbij miljoenen mensen hopen op een deel van de enorme prijzenpot. Inmiddels is de ‘El Gordo’- loterij uitgegroeid tot een van de grootste ter wereld maar weet u eigenlijk waar deze vandaan komt?

De voorloper van deze nu immens populaire ‘El Gordo’- loterij is gesticht in het jaar 1812 in de zuid Spaanse gemeente Cádiz. De reden voor deze loterij: Het inzamelen van geld om kogels te kopen en kanonnen te plaatsen in de strijd tegen de Franse troepen van Napoleon. In dat jaar begonnen de Spanjaarden met een oorlogsoffensief tegen het Franse leger in de enige nog in Spaanse handen zijnde provincie, Cádiz. Het was hier waar de toenmalige Spaanse regering sinds 1810 haar intrek had genomen en van waaruit  men probeerde het land te heroveren op de Fransen.
3eca5dd45e6f9ed7d46f1fc64c181021.jpgGeld inzamelen
In het jaar 1812 had de Generaal Gervaiso Gasca het slimme idee om een loterij op te zetten waarbij men geld kon inzamelen om de broodnodige kogels en kanonnen te kunnen kopen om de strijd tegen de Franse troepen voort te zetten. Ondanks dat in 1812 de speciale kerstloterij uiteraard nog niet bestond wordt deze beslissing wel gezien als de voorloper van de tegenwoordige ‘El Gordo’-kerstloterij. Overigens was het systeem van de loterij niet nieuw, want dat werd al eerder in 1809 gebruikt in Sevilla om de kosten van de Onafhankelijk oorlog te betalen maar dat gebeurde in de zomer en dus niet rond kersttijd.

Balletjes
De loterij werd door tegenstanders echter als immoreel beschouwd maar gezien het feit dat men geld nodig had werden alle middelen geaccepteerd en dus ook de loterij. In augustus 1812 beval de regering om 25.000 genummerde houten balletjes te maken die gebruikt zouden worden om de winnaars bekend te maken. Deze moesten tussen 15 en 20 december van dat jaar klaar zijn zodat de voorloper van de kerstloterij plaats kon vinden. De eerste loterij vond uiteindelijk plaats op 18 december 1812 waarbij de hoofdprijs van 8.000 Spaanse dollars (toen bekend als reales de la ocho) op het nummer 03604 viel, dat is omgerekend €7.028;0. Een lot kostte toen 40 Spaanse dollars, omgerekend €0,06.

Heel Spanje
Het vreemde is dat toen de loterij eenmaal op 18 december 1812 werd gehouden, de oorlog in Cádiz al voorbij was en de Spaanse troepen de Fransen hadden verslagen.
De oorlog tegen de Fransen duurde echter voort in andere delen van Spanje en het systeem van de loterij om geld op te halen van de burgers verspreidde zich door heel Spanje terwijl het Spaanse leger Spanje heroverde op de Fransen.
In het jaar 1814 toen de oorlog in Spanje bijna voorbij was verhuisde het hoofdkantoor van de loterij van Cádiz naar Madrid waar het sindsdien gehuisvest is.
000islas-canariaslogo-400.jpg


El Gordo’, of
de Spaanse kerstloterij door de jaren heen

SPANJE - vrijdag 23 december 2016 -  Op 22 december zat heel Spanje, werkend of niet, voor de televisie, of computer, om de kerstloterij te volgen. De Lotería de Navidad wordt ook wel ‘El Gordo’ genoemd, vanwege de enorme prijzen die te winnen zijn, de hoogste ter wereld volgens velen.

In 2016 staat de hoofdprijs ( ‘El Gordo’) op 4 miljoen euro maar in 1812, toen de eerste kerstloterij werd gehouden in Cádiz, was de hoofdprijs omgerekend naar de huidige euro slechts €7.028,=)  , voor die tijd heel veel geld.
e2e922f764b2a9acb63efb6a0e42cc17.jpg
De loten van de eerste kerstloterij in 1812 hadden een waarde van slechts 40 reales (10 pesetas, of 0,06 eurocent) en had een tiende-lot (décima) een waarde van €17,=. De eerste prijs was toen 4.000 Spaanse dollars (real a de 8), wat tegenwoordig  een waarde zou zijn van €7.028,= euro. Wat kon men daarvan kopen in die tijd: een huis,  of twee zuivere raspaarden.

In 1870 was de prijs voor een lot gestegen naar €0,30 terwijl een décimo een waarde had van €183,= en de hoofdprijs inmiddels was gestegen naar 150.000 pesetas, omgerekend €901,= euro wat nu een waarde zou hebben van €549.605,=. Daarvan kon men toen 14 woningen kopen, of 15 auto’s, die toen net te vinden waren in Spanje.

In het jaar 1905 moest men €0,60 neerleggen voor een lot in de kerstloterij en had de décimo een waarde van €292,=. De hoofdprijs was inmiddels gestegen naar 600.000 pesetas wat gelijk staat aan €3.806 euro in die tijd, of €1.854.963,= in deze tijd. Men kon voor dat geld toen 20 gebouwen kopen en 33 gemotoriseerde voertuigen.

In het jaar 1920 was de prijs voor een lot niet veranderd en kostte dit nog steeds €,60 maar was de waarde van een décimo gedaald van €292,= naar €165,=. De hoofdprijs was echter wel weer gestegen naar €1.981.050;= straatwaarde in deze tijd maar dezelfde 600.000 pesetas als in 1905. Voor dit geld kon men toen minder kopen dan de jaren daarvoor, 12 woningen en vier auto’s.

In het jaar 1940 was de prijs voor een lot gestegen naar 1,20 euro en kostte een décimo 215 euro. De hoofdprijs was in dat jaar 1.500.000 peseta’s oftewel 9.015 euro wat nu een waarde zou zijn van 1.615.875 euro. Voor dat geld kon je toen 15 huizen f 47 auto’s kopen.

In 1958 was de prijs van een kerstlot opgelopen naar 2.40 euro en had een décimo een waarde van 108 euro. De hoofdprijs was in dat jaar, ten opzichte van 18 jaar eerder in 1940, inmiddels verdubbelt naar 3 miljoen peseta’s oftewel 18.030 euro. Deze hoofdprijs zou nu een waarde hebben van 809.305 euro waar men 10 woningen of 10 auto’s voor kon kopen.

In 1968 begon de el Gordo loterij echt op te leven en kostte een lot inmiddels 6 euro en had een décimo de waarde van 130 euro. De hoofdprijs dat jaar was 7.500.000 peseta’s, zo’n 45.000 euro wat nu een waarde zou hebben van 978.675 euro, genoeg voor de aanschaf van 12 woningen of 22 auto’s.

In 1978 was de prijs voor een kerstlot inmiddels verdubbelt naar €12,= euro en had een décimo een waarde van €75,=. De hoofdprijs was opgelopen tot 20 miljoen pesetas, ongeveer €120.000,= ofwel  €51.933,=  in deze tijd. Hiervoor kon men toen vier woningen, of 14 auto’s kopen.

In 1991 kostte een kerstlot €15 euro,= en had een décimo een waarde van €28,=  en was de hoofdprijs gestegen naar 30 miljoen pesetas oftewel €343.594,= aan huidige waarde. In dat jaar kon men toen voor dat geld drie woningen, of vier auto’s kopen.

Vanaf 2003 is de ‘El Gordo’-loterij alleen maar populairder geworden en worden er elk jaar weer meer loten verkocht terwijl ook de hoofdprijzen maar blijven stijgen. Vanaf 2013 echter heeft het geld wat men kan winnen minder waarde aangezien men nu belasting moet betalen over de winst waardoor men uiteraard veel minder overhoudt.
000islas-canariaslogo-398.jpg


Weten of ook u gewonnen heeft
in de ‘El Gordo’- kerstloterij?

SPANJE  - vrijdag 23 december 2016 -  Jaarlijks zijn er  steeds meer buitenlanders die tijdens hun reis naar Spanje, of via internet, loten kopen voor de kerstloterij ‘El Gordo’ waarvan de trekking heeft plaatsgevonden op 22 december. Het is voor de Spanjaarden de belangrijkste en grootste loterij met miljarden aan prijzengeld. Op 22 december  zitten hele ochtend miljoenen Spanjaarden aan de televisie gekluisterd om naar de trekkingen te kijken, hetzij thuis, in de bar, of op het werk. Maar hoe weet men als buitenlandse speler of men gewonnen heeft?

Televisie
Als eerste wordt de hele uitzending van de loterij, inclusief de kinderen die zingen,. uitgezonden via het televisiekanaal van TVE. Vanaf 8 uur ‘s-morgens is de uitzending te volgen op TVE1 in Spanje maar ook op de internationale zenders van TVE die ook in Nederland te ontvangen zijn. Daarnaast kan de loterij live gevolgd worden via de internetpagina  van RTVE. Let echter wel op dat het een lange zit is als je de hele uitzending wenst te  bekijken. Overigens worden  , nadat alle winnende loten getrokken zijn de hele dag door de winnaars opgezocht en wordt dit feest ook rechtstreeks uitgezonden.:
balbl.jpg

Internet
Uiteraard zijn de uitslagen en winnende nummers ook te vinden op verschillende internetpagina’s, zoals die van de eerder genoemde van de Spaanse nationale televisie.

Daarnaast kan men ook de officiële internetpagina van de Spaanse loterij bezoeken door naar loterías y apuestas: http://www.loteriasyapuestas.es/en/loteria-nacional te gaan. Deze kan ook omgezet worden naar het Engels mocht men het Spaans niet zo goed begrijpen.

De internetpagina’s van de Spaanse kranten, zoals de grootste krant van Spanje ‘El País’, hebben plaats vrijgemaakt voor de kerstloterij uitslagen. Dat geldt ook voor kranten als ‘El Mundo’, ‘20Minutos’, ‘La Vanguardia’ en diverse regionale kranten. Op deze internetpagina’s staan schema’s met daarop de winnende nummers en vaak is er ook de mogelijkheid om het kerstlot-nummer in te vullen om te weten of men iets gewonnen heeft.

Men heeft iets gewonnen, en dan?
Heeft men met een kerstlot iets gewonnen dan kan men e vanaf 18.00 uur dezelfde dag, dus op 22 december, het prijzengeld ophalen. Het ligt aan de hoeveelheid wat men gewonnen heeft waar men naar toe moet gaan. Heeft men minder dan €3.000,= gewonnen dan kan men dat innen bij elk willekeurig loterij-verkooppunt in Spanje. Heeft men meer dan €3.000,0 euro gewonnen dan dient mnen naar een Spaanse bank (BBVA, Santander, La Caixa) te gaan om het geld te innen. Me kan in dat geval ook terecht bij de commerciële afdelingen van de Spaanse loterij maar die zijn niet overal aanwezig.

Hoe lang
Men heeft maximaal drie maanden de tijd om het prijzengeld te innen. Dat wil zeggen, men dient het gewonnen bedrag in de kerstloterij vóór 22 maart 2017 te hebben geïnd anders bestaat de kans dat men geen recht meer heeft op de gewonnen prijs waarbij het prijzengeld, of een groot deel daarvan,  naar de Spaanse belastingdienst gaat. Overigens dient men in Spanje te zijn omhet prijzengeld op te halen want het gaat uiteindelijk om een Spaanse loterij, al is daar enige onduidelijkheid over.

Belastingen
Sinds 2013 moeten winnaars van de loterij belasting betalen over bedragen vanaf €2.500,=. Het gaat hier om een percentage van 20% over het gewonnen bedrag. Dat geldt in principe ook voor de buitenlandse kopers van kerstloten maar het is niet helemaal duidelijk waar en hoe die dan belasting dienen te betalen maar dat moet in principe in Spanje gebeuren. Wat de Nederlandse, of Belgische belastingdienst zegt als men met duizenden, of miljoenen euro’s naar het eigen land komt, is niet helemaal bekend.
zzzislas-canariaslogo-kopie-3.jpg


Kerstloterij:
Het is weer ‘El Gordo’-tijd in Spanje

SPANJE - donderdag 22 december 2016 - De Sorteo Extraordinario de Navidad, ook wel Sorteo, of Lotería de Navidad genoemd, is de bekendste loterij van Spanje waarvan de trekking  elke 22 december plaatsvindt in het Palacio de Congresos in Madrid. De winnaars kunnen al dezelfde dag vanaf 18.00 uur hun premie opeisen waardoor men dus niet hoeft te wachten tot de volgende dag, wel zo prettig als je miljardair bent geworden. De ‘El Gordo’-loterij staat bekend als de grootste loterij ter wereld en net zoals in voorgaande jaren zullen er ook veel buitenlanders meedoen met de loterij nu het steeds makkelijker is om loten via internet te kopen.

De loterij wordt rechtstreeks uitgezonden op de Spaanse televisie TVE en trekt miljoenen kijkers en miljoenen deelnemers. De hoogste premie heet ‘El Gordo’ en bestaat uit 4 miljoen euro per winnend lot. De periode van de verkoop  van de loten voor El Gordo is ook de langste van allemaal, daar loten voor de kersttrekking al begin augustus gekocht kunnen worden,, deze kosten €20,= per stuk en net zoals elk jaar worden er miljoenen loten verkocht. In totaal heeft de Spaanse loterij ruim 2,3 miljard euro te verdelen onder de winnaars.
gordse.jpgZingende kinderen
De trekking begint op 22 december om 08.00 uur als het publiek de zaal mag binnenkomen, wat om 08.30 uur gevolgd wordt met het installeren van de voorzitter en notaris. Onder het toeziend oog van alle aanwezigen worden de ballen, via een geautomatiseerd systeem, naar de tombola geleid die op zijn beurt weer door de voorzitter verzegeld wordt.

De eigenlijke trekking wordt gedaan door kinderen van het Colegio de San Ildefonso. Twee kinderen halen twee ballen uit twee buizen die uit twee aparte tombolas komen, waarbij een kind uiteindelijk al zingend het nummer bekend maakt en het andere kind het bedrag. Het is een beetje oubollig, maar het blijft traditioneel een spektakel om te zien.

De bedragen zijn in principe altijd €1.000,= en af en toe komt er een balletje uitrollen met een hoofdbedrag wat dan naar de tafel van de voorzitter en zijn team gebracht wordt en aan het publiek wordt getoond wat dan begint te klappen en te juichen. De ballen worden daarna door de twee kinderen op twee paaltjes gezet en als deze vol zijn, aan de tafel van de notaris in een kistje gedaan. Als dat kistje vol is, zijn er 200 ballen van een serie verzegeld en worden de twee kinderen vervangen door andere leerlingen van het San Ildefonso college.

Lijst van winnaars
De uiteindelijke lijsten met winnaars worden samengesteld door een 40-tal anonieme personen die via een geautomatiseerd systeem de winnaars en bijbehorende dorpen en steden op lijsten vermelden. Dit gebeurt 45 minuten nadat de laatste ballen zijn getrokken. Deze lijsten worden naar de Fábrica Nacional de Moneda y Timbre gebracht, de enige instantie die de lijst mag afdrukken. Deze verspreidt de lijsten door Spanje en ‘s-middags zijn de winnaars bekend en kan men op tientallen,  ja wel honderden internetpagina’s kijken of menen ook als speler heeft gewonnen.

De winnaars op tv
De hele dag op 22 december zendt de TVE de trekkingen uit en worden winnaars opgezocht en geïnterviewd. Het is een waar spektakel in Spanje waarbij het wel lijkt of heel Spanje feest viert. Gezien het feit dat veel dure loten gezamenlijk worden gekocht door collega’s op het werk, of familieleden en vrienden, vieren er meestal veel mensen tegelijk feest. Op 6 januari herhaalt zich het hele proces met ‘Sorteo Extraordinario del Niño’ waarvan de trekking  met Driekoningen plaatsvindt.

Premies
In totaal wordt er  2,31 miljard euro aan premies uitgekeerd, dat is ongeveer 70% van de 3,33 miljard euro aan verkoopopbrengsten. In 2016  zijn er 15.304 verschillende geldbedragen die onder 100.000 nummers van elk 165 series verdeeld worden.

De hoofdprijzen per serie zijn als volgt:
1 hoofdprijs van €4.000.000,=  
1 tweede prijs van €1.250.000,=
1 derde prijs van €500.000,=
2 vierde prijzen van €200.000,=
8 vijfde prijzen van €60.000,=
1.794 prijzen van €1.000,=, ook bekend als de ‘pedrea’.

Kleine kans op winst maar toch…
Onderzoek heeft uitgewezen dat de kans om ‘El Gordo’ te winnen een op de 16,5 miljoen is en dus is het winnen van de kerstloterij voor velen een droom die voor slechts heel weinigen werkelijkheid zal worden. Maar toch is er altijd een beetje hoop en dromen miljoenen Spanjaarden alvast vooruit over wat ze met dat vele geld zullen gaan doen, zelfs degenen die geen loten hebben gekocht.

Volgens Loterías y Apuestas del Estado geven Spanjaarden in 2016 weer veel geld uit aan de kerstloterij met een gemiddeld bedrag van 63,80 euro per persoon. Men zoekt ook in 2016 dus weer het gelukop.
000islas-canariaslogo-393.jpg


'Gran Canaria actueel'
complete kerst-editie

SPANJE - dinsdag 13 december 2017 - Zoals elk jaar worden eind november al, begin december veel nieuwsberichten geschreven over Kerstmis en alles wat daarmee te maken heeft. Ook op ‘Gran Canaria actueel’ staan veel artikelen en verhalen over kerstmis en daarom is het tijd om deze te verzamelen in één overzicht.

Voor de duidelijkheid, de kerstperiode in Spanje is langer dan in Nederland of België; deze loopt normaal gesproken van 22 december - wanneer de trekking van ‘El Gordo’, de loterij plaatsvindt - tot 6 januari wanneer het ‘Reyes’ (Driekoningen) is. Daarom ook artikelen over de loterijen, kerstmis, tradities, oud en nieuw, en Driekoningen.
f5eaa543612c484438679227ef40a729.jpgKerstmis is een tijd van tradities en Spanje staat daar bol van. Hieronder een kleine opsomming van enkele kersttradities die tussen 24 december en 6 januari plaatsvinden.
In Spanje duurt de kerstmis iets langer, daar op 6 januari de kinderen in Spanje van de Reyes Magos hun cadeautjes ontvangen met Driekoningen.
navidad1.jpg

Gemakshalve wordt in Spanje gesproken van Kerstmis op 24 en 25december, waarbij het Nochebuena-diner het belangrijkste is en daarna viert heel Spanje op 25 december kerstdag, waarbij niet gesproken wordt van eerste kerstdag want in principe heeft heel Spanje maar één kerstdag. Slechts in sommige delen van het land zoals Catalonië viert men ook een aangepaste tweede kerstdag, te weten: San Esteban (Sint Stephanus), wat dus eigenlijk geen tweede kerstdag is, maar wat wel dat gevoel geeft.

Bij de kerstfestiviteiten wordt ook Noche Vieja betrokken, het traditionele Oud op Nieuw-feest op 31 december waarmee het nieuwe jaar wordt ingeluid. Daarna heeft men nog 5 en 6 januari wat Reyes Magos is ofwel Driekoningen; zoals gezegd het feest waarbij de kinderen hun cadeaus ontvangen, eigenlijk een verlaat ‘Sinterklaasfeest’ (want de Goedheiligman mag dan wel in Spanje wonen maar zijn verjaardag viert men er niet, sterker nog, ze kennen hem niet eens).

Tijdens al deze dagen zijn er veel tradities, we noemen er enkele in het bijzonder:
naamloos-308.png
1) ‘El Gordo’ de kerstloterij
Kerstmis begint traditiegetrouw op 22 december met de kerstloterij ‘El Gordo’, wat zoveel betekent als: ‘de Vette’, of ‘de Dikke’. De naam verwijst naar de enorme bedragen die gewonnen worden en waarmee deze loterij wellicht ‘s werelds grootste is te noemen. Traditiegetrouw zingen de kinderen van de San Ildefonso-school de winnende nummers, waarna heel Spanje feest viert, althans … als men heeft gewonnen. Al dit moois is allemaal op de televisie te volgen, waarbij de winnaars van de prijzenpot vol in beeld komen.
donostia-148_gipuzkoako-plaza_olentzero_2012-12-21.jpg
2) De Baskische Kerstman
In de deelstaten Baskenland en Navarra heeft men een eigen Kerstmans, de Olentzero. De traditie wil, dat kinderen tekeningen maken met daarop een afbeelding van de regionale Kerstman en liedjes zingen. Zodoende zijn de kinderen er zeker van dat ze op de avond van 24 december cadeaus zullen ontvangen van de Olentzero. Deze pijp-rokende figuur gaat dan langs alle huizen in de dorpen en steden om cadeaus af te leveren.
tio-de-nadal-e28093-christmas-log.jpg
3) De kerst-boomstam in Catalonië
In de autonome deelstaat Catalonië heeft men een traditie genaamd ‘Tió de Nadal’, ook wel ‘Xoca’, of ‘Tronca’ genoemd. Traditioneel ging het hier om een blok hout dat voor de openhaard werd gelegd, maar tegenwoordig wordt de Tió de Nadal gepresenteerd als een boomstam met pootjes, een rode barretina (Catalaanse muts) en andere elementen waardoor er een glimlachend gezicht ontstaat. De traditie zegt dat kinderen vanaf 8 december elke dag de Tió de Nadal moeten voorzien van eten en de boomstam moeten bedekken met een rode deken zodat hij het niet koud krijgt.

Op Kerstavond , Nochebuena, 24 december, wordt traditioneel het uiteinde van de boomstam in de haard gezet en wordt hem gevraagd om te poepen (cagar in het Catalaans). Tegenwoordig hebben veel huishoudens echter geen openhaard meer waardoor dat onderdeel een beetje is komen te vervallen. Wat wel nog gedaan wordt, is het slaan van de Tió de Nadal met een stok terwijl er liedjes worden gezongen waardoor de Tió de Nadal beter de kleine cadeaus kan “poepen”. De grote cadeaus komen later met Driekoningen.
Teror_cartel_belen_sanisidro-1.jpg
4) Kerststallen en -groepen
Traditiegetrouw plaatsen de Spanjaarden na de festiviteiten rond Inmaculada Concepción op 8 december hun kerststal in de woonkamer. Dat gaat vaak gepaard met de kerstboom maar die wordt ook vaak later geplaatst. De meeste huishoudens hebben een compleet ingerichte kerststal, in het Spaans: Belén, met een stal, dieren, beeldjes van Maria, Jozef en het kindje Jezus met daaromheen de Drie Wijzen, diverse engelen en herders met schapen. In Catalonië plaats men ook nog vaak in een hoekje een caganer, een klein gehurkt mannetje dat zit te poepen voor geluk, gezondheid en welzijn.

In vele dorpen en steden staan op straat tevens grote kerststallen waarbij er soms een heel spektakel van gemaakt wordt met echte dieren en acteurs die shows opvoeren. Deze zijn dan meestal te vinden op een centraal plein waar op hetzelfde moment ook nog een kerstmarkt kan plaatsvinden.
eldiadelosinocentes.jpg
5) ‘Onnozele Kinderen, de dag van de grappen en grollen
De 28e december is ook een dag om in uw agenda of op uw kalender te zetten, dat is namelijk de ‘Día de los Santos Inocentes’, een dag die te vergelijken is met 1 april en waarbij grappen worden uitgehaald. Er wordt dan ook een groot televisiegala uitgezonden waarbij grappen worden uitgehaald met bekende Spanjaarden. Laat u op 28 december dus niet in de maling nemen.
4106-500x500.jpg

6) ‘Uvas de La Suerte’ - 12 druiven met Oud op Nieuw
Bijna iedereen heeft er tegenwoordig wel van gehoord, de twaalf druiven die worden gegeten met de 12 klokslagen op Oudjaarsavond. Door het eten van deze uvas de la suerte (geluksdruiven) begint men het nieuwe jaar goed, althans dat zegt de traditie. Het is nog een heel gedoe, om op elke klokslag een druif naar binnen te werken maar gelukkig is er nog altijd de heerlijke Cava (Spaanse Champagne) om de druiven weg te drinken. Net zoals in vele andere landen wordt Oud op Nieuw op de televisie uitgezonden waarbij een van de meest bekeken feesten die van TVE is welke op de Puerta del Sol in hartje Madrid wordt gevierd met de bol die naar beneden komt boven het gemeentehuis. Het is een hele happening.
9fe71550-24e5-4ad6-a620-e71cce733551.jpg
7) Nieuwjaarsduik
Op 1 januari wordt er, net zoals in Nederland, ook op veel plaatsen een Nieuwjaarsduik georganiseerd. Hierbij is het de bedoeling dat men de zee induikt om het nieuwe jaar met geluk te beginnen. Nu kan de zee op veel plaatsen in Spanje wel wat aangenamer zijn dan in de Noordzee, dus dat zit wel goed; zeker als men aan het begin van het jaar op de Canarische Eilanden is. De Spaanse Nieuwjaarsduik wordt gehouden in veel plaatsen langs de Middellandse Zee zoals aan de Costa Brava, Barcelona, Costa Dorada, Costa Blanca en Costa del Sol maar ook aan de Atlantische Oceaan en op de Balearen.
Cabalgada-Reyes-Palmas-Canaria-mercadillos_TINIMA20130102_0153_18.jpg
8)Reyes’ (Driekoningen), cadeaus en optochten
De Día de ReyesLos Reyes Magos del Oriente = de Driekoningen uit het Oosten - wordt in Spanje nog steeds erg groot gevierd met onder andere grote optochten op 5 januari; en de dag van de cadeaus op 6 januari. Op 5 januari is het traditie om naar een van de grote optochten te gaan, de ‘Cabalgata de los Reyes’ genoemd. Tijdens deze bonte optochten is het niet ongewoon om naast toepasselijk geklede deelnemers ook dieren zoals kamelen (dromedarissen) te zien, zeker bij de grote optochten in grote steden. Uiteraard zijn ook de Drie Koningen: Melchior, Gaspar (de zwarte is geen probleem in Spanje!) en Baltasar aanwezig die elk op hun eigen praalwagen ladingen met snoep naar de kinderen gooien (waarbij deze - soms met open paraplu’s - het snoep opvangen en snel wegstoppen in plastic zakjes). In sommige plaatsen komen de Driekoningen eerst aan met een boot(of helikopter!) waarna de optocht begint en vaak wordt afgesloten met vuurwerk. Het is traditie dat kinderen de Driekoningen verwelkomen en hun verlanglijstjes overhandigen.

Na al dit moois op 5 januari, is het op 6 januari dan eindelijk tijd voor de cadeaus die aan de kinderen worden gegeven. Nou ja, gegeven... ’s-Morgens vroeg stormen de kinderen naar de kerstboom waaronder de cadeaus liggen, met een beetje geluk de geschenken die op de verlanglijstjes stonden. Op dat moment is er geen controle meer en worden de verpakkingen losgescheurd en ziet men alleen blije gezichten. Meteen daarna is het heel gewoon om op straat kinderen te zien die onder toeziend oog van de ouders hun nieuwe fietsen, stepjes, op afstand bestuurbare auto’s, voetballen, enz.. uitproberen. Die dag is het meteen ook traditie, om het afval naast de vuilcontainers te zien staan, en vaak helaas niet in erin.
risc.png
9) Roscón de Reyes
Met de Driekoningen-festiviteiten is het ook normaal om te genieten van een Roscón de Reyes, een ronde taart - vaak gevuld met slagroom - en daarin twee verstopte geschenken. Het eerste geschenk is een figuurtje waarbij, als men dat in het eigen stuk taart aantreft, ervoor zorgt dat men koning/koningin is op die dag. Als men echter het andere geschenk in zijn/haar stukje taart vindt, dan in men veroordeeld om volgend jaar de Roscón de Reyes te betalen.
rebajas_hogar_elcorteingles_2012.jpg

10) Rebajas - Winteruitverkoop
Als na 6 januari de kersttijd voorbij is, is het over en uit met de festiviteiten(hoewel op de Canarische Eilanden het jaarlijkse Internationale Festival van de Klassieke Muziek begint dat plaatsvind, dat duurt tot in de eerste week van februari). Voor velen echter, begint op de dag na Driekoningen – dus op7 januari-  het ‘feest’ van de traditionele rebajas (winter)uitverkoop. Traditiegetrouw staan er op 7 januari rijen met mensen voor de deuren van El Corte Inglés, of andere winkels; waarbij iedereen zo snel mogelijk naar binnen wil, om de eerste te zijn om kleding, schoenen enz. tegen prijzen te kopen die tot wel 70% lager zijn. Deze winterkortingen duren echter tot eind maart in sommige delen van het land, dus er is tijd genoeg om te winkelen; zeker op Canarias waar in 2016 een Deelstaat-wet is aangenomen, waarmee de winkeliers het gehele jaar door uitverkoop mogen houden, dus al naar gelang dit hen uitkomt.
2011-12-08_IMG_2011-11-30_22_20_20__5958896.jpg
Kerstverlichting in Spanje Veel Spaanse steden hebben begin, of medio december de kerstverlichting aangedaan zodat er weer een gezellige Kerstsfeer heerst en waardoor op veel plaatsen in het land de belangrijkste winkelstraten en pleinen er weer mooi en sfeervol verlicht bij liggen, verlicht met miljoenen leds (gloei-en spaarlampen ziet men steeds minder), om het zo gezellig mogelijk te maken voor het winkelpubliek. Er zijn heel veel plaatsen in Spanje waar men goed kerstinkopen kan doen. Al kiezen steeds meer Spanjaarden voor de grote, overdekte winkelcentra, toch is het nog behoorlijk druk rond kersttijd in de bekende winkelstraten, en vergeet u ook niet de kerstmarkten te bezoeken.
kkk-3.jpg
Rode lingerie brengt Spanjaarden een gelukkig nieuwjaar
Sexy kanten bh’s, weinig verhullende nachthemdjes, jarretels, pikante strings, boxershorts met een guitige Kerstman of de slurf van een olifant allemaal in een leuke cadeauverpakking… en dat allemaal in het vuurrood. Wie aan het begin van het nieuwe jaar rode lingerie draagt, heeft het hele jaar geluk.

De kleur rood heeft een symbolische waarde, rood dragen bij de start van het nieuwe jaar is een absolute must, want dat gaat de drager, of draagster geluk brengen. In Spanje is een rode bh of een rood slipje dragen op oudejaarsavond daarom een ingeburgerde gewoonte. De Spaanse vrouwen zijn er van overtuigd dat hen een bloeiend liefdesleven te wachten staat als ze rode lingerie dragen bij de overgang van oud naar nieuw.

De oorsprong van het gebruik van rood zou ontstaan zijn in China. Op de laatste avond van het jaar verscheen er altijd een wild dier met de naam ‘Nian’. Dit beest at een aantal dorpsbewoners op. De bewoners waren bang, totdat een oude man het dier temde en op de rug van het dier het dorp verliet met de woorden: ‘Vanaf nu moet iedereen in het oude jaar de ramen van alle huizen rood versieren”. Sindsdien is het dier nooit meer gezien.

Rood verdrijft boze geesten en brengt geluk in het nieuwe jaar. Nog steeds worden er in bepaalde delen van China vensters rood versierd. Een ander verhaal verteld dat in de Middeleeuwen de rode kleur in verband gebracht werd met de duivel en hekserij, waardoor zodat het verboden was om deze kleur te gebruiken. Tijdens de winter, met de witheid van de sneeuw, hadden de mensen zin in wat meer kleur. Maar, omdat het verboden was om de rode kledij te tonen, koos men ervoor om het te gebruiken in ondergoed.

Op 31 december, moet u een bad te nemen voor middernacht om het lichaam te ‘zuiveren’ van de slechte energieën van het oude jaar. Dan moet men de rode lingerie krijgen en dragen tot 24 uur de volgende nacht. Opgepast(!)… het moet wel nieuwe lingerie zijn; dus mannen… nog snel even naar de lingeriewinkel!

Wat de kleur van de lingerie betreft is het in sommige landen de gewoonte aan het worden om de kleur rood door geel te vervangen.

Próspero Año Nuevo
Wij wensen u een zalig kerstfeest, plus een gezellige jaarwisseling en een geweldig mooi, liefdevol en vooral gezond nieuwjaar toe: ¡Feliz Año Nuevo!
000islas-canariaslogo-333.jpg


Klassiek kerst-wintercircus
in Las Palmas de Gran  Canaria

LAS PALMAS DE GRAN CANARIA - zaterdag 3 november 2016 -Van donderdag 8 december 2016 t/m zondag 8 januari 2017 biedt het klassieke Circus ‘Kaos’ een mooie en indrukwekkende show met circusartiesten die onderscheiden zijn op de meest prestigieuze, internationale circus-festivals.

Dit is het tweede bezoek van Circus ‘Kaos’ aan de hoofdstad, met een nieuw programma voor het kerst-wintercircus,
443767-1p.jpg‘Kaos’ is een Spaans circus dat eind 2011 in opgericht door Enrique Luna Gavira, bekend onder zijn artiestennaam ‘Kike Polo’, en die als zodanig de ‘Zilveren Medaille voor Verdiensten in de Schone Kunsten’ heeft ontvangen van het Ministerie van Cultuur
Het circus presenteert een  hoogwaardige, avantgardistische show, waarin internationaal bekende artiesten, de meest klassieke optredens combineren met de meest moderne, in een dynamische productie met de modernste geluids- en belichtingsapparatuur.

Een van de leidende figuren in de circus-productie is afkomstig uit de meest authentieke Latijns-Amerikaanse circuskunsten. De prestigieuze evenwichtskunstenaar Crazy Wilson doet luchtacrobatiek op een tweewieler op een koord, wat een grote doses van acrobatische vaardigheid vereist.

Voor liefhebbers van de Afrikaanse cultuur, brengt ‘Kaos’ de koningen van de circusacrobatiek  van dit Continent: The Black Panthers.

Uit het vooraanstaande Circo Nacional de Cuba, komt Jorge Perezoff, een malabarista (jongleur) van hoog niveau die het publiek weet te vermaken met allerlei knotsen, ringen en ballen; en Zoirma Vázquez, die gelijktijdig 40 hoepels om zijn taille laat draaien.

Daarnaast zijn er optredens van Nuevo Circo, de meest innovatieve, zoals van de acrobatische motorrijders, artiesten in de vliegende trapeze, en de elegante, Italiaanse slangenmens.
De Opperspreekstalmeester is de komiek Carlo Genovesi.
000islas-canariaslogo-291.jpg


Circo Alegría op Gran Canaria

TELDE - donderdag 29 september 2016 - Circo Alegría is weer op Gran Canaria met een nieuwe circusvoorstelling: ‘Aqua Circus’, van 30 september tot 23 okober 2016 in een grote, verwarmde circustent die op het parkeerterrein staat van Winkelcentrum ‘Las Terrazas’. Het is de aanvang van de tournee die men maakt in het seizoen 2016-2017 en waarbij men de voornaamste steden van Spanje aandoet.

“Nooit eerder hebben we een dergelijk kostbaar programma gehad, zowel wat menselijke inspanning betreft, als financieel,” verzekert  Dicky Faggioni, artistiek directeur van het gezelschap. ”We hebben 14 maanden van voorbereiding achter de rug en het resultaat van de nieuw show mag er zijn,” legt Faggioni uit.
circo_alegria_1__318x216.jpgDe toeschouwers zullen een zwembad met 24.000 liter water aantreffen, dat verandert in circus-piste waar meer dan 40 artiesten optreden met gecompliceerde nummers om de bezoekers te verrassen. "Zowel kinderen als volwassenen zullen versteld staan," garandeert de artistiek directeur.
Aqua Circus is een nieuwe uitdaging voor de podiumkunsten, een combinatie van muzikale kwaliteit, gemaakt op onderdelen die zijn vastgelegd in een studio in Miami, met speciale lichteffecten en waterfonteinen dansend op muzieknoten. Als hoofdrolspelers van deze grote technische bezetting zullen de 40 kunstenaars geweldige nummers presenteren zoals hoepel-acrobatiek, rolschaatsen , voettrapeze, laser man, vliegende trapeze, jetskiën, koorddansen, luchtacrobatiek, goochelen , en humor van de Joy-clowns ' .

3210759.jpg 3251142.jpgOnder de fantastische groep artiesten bevindt zich Acrodreams (Tomasz Kaskow en Fatima Martínez) winnaar van ‘Insuperables’, de talentenjacht van de Spaanse televisie (zie:
http://www.rtve.es/alacarta/videos/insuperables/entrevista-acrodreams-ganadores-insuperables/3251142/

Piraten, zeemeerminnen, haaien, vissen en een hele wereld aan fantasie maken deel uit van deze productie, die water heeft als een van de essentiële elementen van leven, en wat bereikt dat elegente vormen samengaan met de harmonie van de circusnummers.
zzzislas-canariaslogo-426.jpg


Overleden: Bert Esteves, de patriarch van de Canarische diaspora in Luisiana

Er is een aanzienlijke Canarische gemeenschap die - sinds 1783 - verblijft in wat tegenwoordig de Verenigde Staten zijn

LOUISIANA - woensdag 31 augustus 2016 - Bertin, Bert Esteves heeft op zaterdag 27 augustus 2016 - overleden in de leeftijd van 84 jaar - een katholieke begrafenis gekregen in Luisiana, de plaats van waaruit hij streeds is opgekomen voor de nalatenschap van de 2.500 Canario’s die sinds 1783 zich gevestigd hebben in dit gebied wat tegenwoordig de Verenigde Staten zijn, zo heeft een woordvoerder van de familie bevestigd tegenover de persmedia.

Hij had dezelfde naam als zijn vader. Zijn moeder was Eleanor Taaffe Esteves. Er leven nog steeds talrijke kinderen, kleinkinderen en achterkleinkinderen die de Canarische oorsprong bewaren. Tijdens de Korea-Oorlog was hij lid van de Marine van de Verenigde Staten. Hij was lid van de National Rifle Association.
berr.png                                       Esteves - midden op de foto - in 2015 in New Orleans.
Hij was vooraanstaand lid van en drijvende kracht achter de Asociación Herencia y la Cultura Sociedad Los Isleños (Vereniging Cultureel Erfgoed van de Sameleving van Eilandbewoners); en op vrijdag 26 en zaterdag 27 augustus 2016 heeft men zijn uitvaart gehouden in San Chalmette. Sinds dit weekeinde rust zijn lichaam op de katholieke bergraafplaats van San Bernardo.

Overeenkomstig het gedachtengoed tussen Canarias en de Verenigde Staten, was Cislanderus - ofwel Luisiana - in 1803 geen Spaanse kolonie meer, maar het Spaanse van Canarias heeft men behouden. Gedurende twee Eeuwen hebben de Canarische nakomelingen in Luisiana, overstromingen, oorlogen, en wervelstormen (zoals Betsy in1965;en Catharina in 2005) overleefd.

Voor de komst naar Luisiana zijn 16 Canarische gezinnen aangekomen in San Antonio, Texas; op 9 maart 1731, na een reis van een jaar via Mexico.

Cislanderus, het culturele project over de nakomelingen van de bewoners van de Canarische Eilanden in de Verenigde Staten, wil dit deel van de geschiedenis van Canarias in de Verenigde Staten laten zien met een tentoonstelling in New York.
zzzislas-canariaslogo-237.jpg


'El Atlante'
dichterbij het zijn van Cultureel Erfgoed

LAS PALMAS DE GRAN CANARIA - dinsdag 2 augustus 2016 - Het ministerie van Cultuur van het Cabildo (Eilandbestuur) van Gran Canaria heeft het dossier geopend voor het tot Bien de Interés Cultural (Cultureel Erfgoed9) verklaren van de sculptuur ‘El Atlante’, van de kunstenaar Tony Gallardo. Staand bij de variant van El Rincón, is het genoemde kunstwerk verworden tot een landschapsicoon en een referentie in de catalogus van kunstwerken met een openbaar landschapskarakter waarop de stad Las Palmas de Gran Canaria kan rekenen.

De grote sculptuur van ‘El Atlante’ is het zichtbare embleem van de toegang tot de stad via het Noordelijk gedeelte. De Grancanarische kunstenaar is begonnen met het maken ervan in 1986 in opdracht van Jerónimo Saavedra , die toen president van de Canarische Regering was, en het werd drie maanden later onthuld door de Spaanse koning, Juan Carlos I, in de context van de opening van de variant van El Rincón, waarvan de aanleg was begonnen in 1984.
eatlantge.jpgTwee initiatieven, die vragen om de inleiding van de procedure voor de verklaring van dit monumentale werk van Gallardo, die beschouwd wordt als een van de grote leiders van de Canarische avantgardistische kunst, die zijn gepresenteerd in 2001 door Ana María Moreno Mederos en Rosa María Hernández Demetrio, bij wie zich een jaar later gevoegd heeft door Francisco Travieso Guerra, in zijn hoedanigheid van voorzitter van de Buurtvereniging van La Barriada de Guanarteme y Chile.

Sindsdien heeft het Ministerie van Cultuur, van het Grancanarische Eilandbestuur, technische rapporten verzameld waaruit blijkt, dat de belangrijke sculptuur over de waarden beschikt welke de Ley de Patrimonio Histórico (Wet Historisch Erfgoed) van Canarias vereist voor het tot Bien de Interés Cultural (Cultueel Erfhhoed) verklaren. Momenteel zal het Cabildo (Eilandbestuur) een hoorzitting moeten toekennen aan de betrokken partijen en moeten voldoen aan de termijn van openbare publicatie, om vervolgens de rapporten te verlangen van de in de wet voorziene raadgevende organen, om nadien het dossier van de verklaring tot BIC van ‘El Atlante’, te presenteren aan de Canarische Regering, die uiteindelijk de definitieve beslissing zal moeten nemen over de verklaring.

De sculptuur van Tony Gallardo is bijna negen meter hoog en is vervaardigd van vulkanisch gesteente dat is uitgegraven in het gebied van La Isleta en staat op een platform dat bedekt is met zwarte picón. Voor de opbouw ervan was een tientons-kraan nodig en een ploeg van zeven mannen (de machinisten Paulino Henríquez en Ceferino Hernández; de soldeerder Isidro Corujo; en drie metselaars Pedro León, Francisco Castro en Isidro Díaz en de adviseur Juan Rubio).

Gallardo heeft altijd de aanwezigheid van ‘El Atlante’ verdedigd vanuit zijn interactie met het landschap en de relatie met de ruimte waarin deze zich bevindt, een omgeving die gekenmerkt is door de genegeerde schoonheid van zijn kliffen en de ongelooflijker perspectieven,” zo heeft Gallardo opgemerkt. “Het is onmogelijk om op deze locatie een sculptuur te plaatsen zonder het vestigen van een verbinding met het verleden en het heden, zonder het herstel van de veranderlijke identiteit van de plaats en het herstellen van de overblijfselen van zijn menselijke reis. Men moet de omgeving van de weg opnieuw vorm geven en de gapende wond in het landschap genezen met zijn ontwerp. "

Door dit alles wordt de sculptuur van ‘El Atlante’ beschouwd als een technisch-artistieke prestatie van een man die dit cyclopische stuk wist te vatten uit de steengroeven van La Isleta en het door wist te voeren naar de havenfabrieken van het Noorden van Gran Canaria, die vastzit aan de poëtisch traditie en symboliek van het insulaire karakter dat ook weerspiegeld wordt door o.a. Tomás Morales, Quesada, Saulo Torón, Padorno, Agustín Espinosa en Plácido Fleitas.
zzzislas-canariaslogo-31.jpg


El Monopol vertoont de documentaire
'Alzados', die de geschiedenis analyseert van
het nationalisme op Canarias

CANARISCHE EILANDEN - woensdag 25 mei 2016 - De anderhalf uur durende door Ado Santana gedirigeerde documentaire Alzados: La historia del nacionalismo e independentismo en Canarias (Verhevene: De geschiedenis van het nationalisme en separatisme op Canarias), welke interviews en tegengestelde meningen  bevat van vooraanstaande hoofdrolspelers, gaat bij gelegenheid van de Dia de Canarias om 20:30 uur  op vrijdag 27 mei 2016 in première in Multicines Monopol in Las Palmas de Gran Canaria.

Na de film 30 Monedas, AS Producciones, Un Cacho de Canarias en de Asociación Cultural Alcorac 1968 presenteert men nu de documentaire die filosofeert over  het verleden,  heden en toekomst van  het nationalisme en separatisme op de Archipel.
alzados.jpg

                                                                     VIDEO:
                                       https://youtu.be/LWWU7WfHFFE
De initiatiefnemers, hebben op maandag 23 mei 2016  laten weten, dat het werk het product is van het streven naar, "een vaak onbekende realiteit op het eiland," met name onder jongeren.

imagesf.jpgAlzados gaat over de ontwikkeling van de nationalistische en onafhankelijkheidsbeweging op Canarias, vanaf de oprichting van de MPAIAC tot op heden, en kent vooral de hoofdrol toe aan de verhalen van diverse personen uit de cultuur, de journalistiek, en de ondernemerswereld, met meningen die tegenover elkaar staan.

Dit project, dat in 2011 is ontstaan, “is het resultaat van het zoeken naar een hoofdstuk uit de geschiedenis van de eilanden dat niet verschijnt in schoolboeken, en dat gezien vanuit academisch en historisch standpunt, een betere verspreiding verdient,” zo verzekeren de producenten.
img_fsalles_20160516-203546_imagenes_lv_propias_fsalles_12219457_780854195379682_6670440692761622200_n-knMB-U401836411781dYC-992x558LaVanguardia-Web.jpg hqdefault-31.jpgDe geïnterviewde personen in deze documentaire zijn:
- Antonio Cubillo, (zie: https://youtu.be/nCoVEQTG5_M)
- Braulio García,
- Luis Morera,
- David Peña,
- Antonio Morongo,
- Michel Jorge Millares,
- Gonzalo Pulido,
- Juan Pérez,
- Juan Francisco Santana,
- Padre Báez,
- Tinguaro Hernández,
- Alexander de la Guardia,
- Ángel Cuenca,
- Francisco Santana.

Het werk wordt opgeluisterd met muziek van David Peña en de timple-speler Germán López; hun promotoren zijn al bezig met de premières  op de verschillende eilanden en deelname aan diverse festivals.

De documentaire kan worden  bekeken om 20:30 uur  op 27, 28 en 29  mei in Multicines Monopol;  en op 3 juni om 20:30 uur in de culturele ruimte Aguere La Laguna op Tenerife.
zzzzzzzislas-canariaslogo-528.jpg


La Orden del Cachorro Canario  opent haar vestiging  voor het bezoek van toeristen

LAS PALMAS DE GRAN CANARIA - zondag 10 april 2016 – Toeristen en bezoekers van  Las Palmas de Gran Canaria hebben vanaf heden, midden in het stadscentrum, een extra attractie erbij om iets meer te weten te komen over de geschiedenis en de tradities van de stad, en om nader kennis te maken met de onderscheidingstekenen van de Canarische identiteit.

Het Departement van Toerisme heeft in de afgelopen week een akkoord bereikt met de Orden del Cachorro Canario zodat reizigers die zich in de hoofdstad bevinden, de vestiging van deze vereniging kunnen bezoeken die gelegen is in een typisch huis in het oude stadscentrum aan het Plaza de Santo Domingo, waar dit collectief bekendheid geeft aan de karakteristieken van de Canarische cultuur.

logo-16.png
2be838e103b6fabaf407f3deb65011921.jpg IMG_5979.jpg

385037-2g-1.jpg

orden-cachorro.jpg                           In het midden Pedro Quevedo met twee bestuursleden van de vereniging.

IMG_3680.jpg
De wethouder van Toerisme, Pedro Quevedo, heeft een ontmoeting gehad met bestuursleden van de Vereniging, “voor het bevorderen van bezoek aan de vestiging als locatie van toeristisch belang, “zodat men de diverse aspecten van onze cultuur kan leren kennen,” zo heeft de wethouder opgemerkt.

Zodoende kunnen de bezoekers hier uit de eerste hand gratis kennis maken aan de hand van leden van de vereniging het interieur van dit kenmerkende gebouw, genieten van Canarisch eten, of deelnemen aan workshops en kennis nemen van diverse activiteiten die men hier realiseert, waaronder: calado (borduren), Canarische dans, gitaarles en de gebruikelijke muzikale voorstellingen op woensdag- en donderdagavonden
2129226_tn-1.jpg    hoja_467_eulogio.jpg  La Orden del Cachorro Canario, opgericht op 24 april 1991 in Las Palmas de Gran Canaria, is een apolitieke en niet religieuze vereniging, die het redden, beleven, overdragen en verdedigen tot doel heeft van alles wat te maken heeft met de identiteit van de Canarische Bevolking, als het gaat om de inhoud van het steeds groeiende socioculturele erfgoed.
2be838e103b6fabaf407f3deb65011921-1.jpg 2010-11-28_IMG_2010-11-21_00_25_12__5246115.jpg
parranda_monigal-1_540.jpg
Deze vereniging wordt ‘Orde’ genoemd omdat deze een edel doel nastreeft en omdat deze een gemeenschappelijke, uiterlijke onderscheiding omvat die al haar leden kenmerkt: “el Cahorro” (sombrero de ala, fedora = gleufhoed), gemaakt van stro of vilt, in de kleur zwart, kaneel, of grijs, waarmee ze zich getooid hebben; en waarmee zich tegenwoordig de vrouwen en de mannen van de zeven Canarische Eilanden tooien.
sombreros1.jpg cachorrosombrerocanario.jpg
Deze sombrero (hoed) noemt men in de Canarische taal ‘cachorro’ of ‘cachorra’, omdat de antieke Canario’s hun hoofd bedekten met de huiden van kleine dieren (cachorros, welpen), waarbij ze de huid van grote dieren gebruikten om de rest van het lichaam mee te bedekken.
elcachorro.jpgMen heeft dit symbool gekozen en niet dat van het cuchillo canario (Canarische mes), de timple (kleine, Canarische gitaar) of welk ander onderscheidingsteken dan ook, omdat:
- het een teken is dat makkelijk is te dragen,
- men het draagt op het meest zichtbare deel van de persoon, wat het hoofd is,
- het met alles wat het heeft, feitelijk de bewustheid heeft van de Canarische identiteit en van de Canarische geschiedenis, geografie, spraak, tradities, gewoonten, feesten en de manier van zijn en leven.

Momenteel telt de vereniging van de ‘Orden del Cachorro Canario’  ruim 1.000 Aangestelde Leden (mannen en vrouwen) binnen de Canarische Archipel en in de vijf Casas Canarias op Cuba (Santa Clara, Cabaiguán, Trinidad, Morón en La Havana).

casa60.jpg
gal16224-1.jpgordendelcachorrocanario.jpgAsociación 'Orden Del Cachorro Canario'
Plaza de Santo Domingo, 6,
35001 Las Palmas De Gran Canaria
Openingstijden: van maandag t/m vrijdag van 09.00 tot 13.00 uur.
Telefoon: 928 31 44 51
Internet: http://www.ordendelcachorro.org/index.php?option=com_content&view=featured&Itemid=101
zzzzzzzislas-canariaslogo-389.jpg


Canarisch Cultuurbeleid, een intentieverklaring

CANARISCHE EILANDEN - vrijdag 20 november 2015 - Met de crisis op een laag pitje en de welvaartsstaat gehavend,  maakt Canarias zich op voor de culturele plannen die gesteund worden door rapporten, studies en discussiegroepen met deskundigen.

Er resteerden nog maar enkele maanden voordat 2010 eindigde en de ‘culturele sector vroeg om erkend te worden: dat men de waarde ervan zou erkennen, de betrekking ervan in de bijdrage aan het Bruto Binnenlands Product (BBP), hun rol in het vermaak en het recht op een vergoeding voor hun werk.

Plan Canario de Cultura
Het Ministerie van Milagros Luis Brito (Coalición Canaria - CC)  was belast met het bekend maken van het Plan Canario de Cultura (Canarische Cultuurplan) (mei 2011). Het document bevatte plannen voor de korte, middellange en lange termijn. Een decennium gewijd aan het vestigen van bases voor een terrein dat zijn regionale begroting sinds 2007 beperkt heeft zien worden met 80%.
EstrategiaCanariadelaCulturaunadeclaracindeintenciones.jpg      De Consejo Canario de la Cultura (Canarische Cultuurraad) in vergadering bijeen:
                                                               "HAY PLAN"
Na de verkiezingen van 2011, bleef Cultuur in handen van Coalición Canaria (CC), maar Luis Brito werd vervangen door Inés Rojas.

Estrategia Canaria de Cultura (2012-2015)
Aan haar de taak om het plan in gang te zetten. Maar het ontbreken van passende financiële middelen zorgde voor de vertraging ervan. In plaats daarvan koos men, misschien om de culturele sector te kalmeren , een document op te stellen met voordeligere - maar ‘wel noodzakelijke’ -  acties. Het Plan Canario de Cultura werd gedestilleerd en daar kwam de Estrategia Canaria de Cultura (2012-2015) (het Canarisch Cultuurbeleid ) uit voort.

Volgens de toelichting op het Beleid, “bestond dit uit een voorstel van doelen en een werkplan voor de periode 2012-2015.” In feite voegde men een aanhangsel toe met een kalender en 20 concrete acties voor de beoordeelde jaren.

Wat was het Canarische Cultuurbeleid? In algemene termen, niets, dat was het;  de acties bleven op papier, terwijl de culturele sector doorging met het verliezen aan gewicht in de Algemene Bergroting.

Consejo Canario de Cultura (CCC)
Volgens de vastgestelde kalender, zou men in 2012 beginnen met de werkzaamheden voor het vestigen van een nieuw bestuursorgaan, de Consejo Canario de Cultura (CCC) (Canarische Cultuurraad). En zo ging het, hoewel die pas ontstond in 2014. Het idee was dat de CCC zou zorgen voor het realiseren van dat wat was aangegeven in het kader van het Canarische Culturele Beleid waarbij men voorstellen voor discussies en rapporten moest bevorderen. Men heeft slechts een paar keer vergaderd, en tot nu toe heeft de nieuwe  minister van Cultuur, Teresa Lorenzo, niet gezegd, of men daarmee zal doorgaan, of men nieuwe leden zal benoemen – van de Raad maken voor een deel diverse gemeentelijke en eiland-politici deel uit - en of we daarvan nog iets aan de weet komen.

Werkgroep
Het Beleid werd ook gemarkeerd met de oprichting van een werkgroep voor het toezicht houden op de hervorming van het REF (Belastingstelsel). Voor het bereiken van een  ‘RIC Cultural’  (‘Cultureel Belastingvrij Ivesteringssysteem’) en hervorming van het ZEC (Belastingvrije Gebied). De econoom José Luis Rivero Ceballos maakte deel uit van die groep, maar verzekert, “dat het nog geen ‘verloren zaak’ is, omdat men debatten heeft gevoerd waar veel mensen aan hebben deelgenomen, hoewel men geen enkel voorstel of actie concreet gerealiseerd  heeft.  Diverse Beleidspunten verwijzen naar akkoorden met overheidsinstanties en private organisaties. Een van de doelstellingen (voor 2012) was het uitwerken van, “een kort document met consensus voor de prioriteiten en de inhoud van het culturele aanzien van Canarias als integraal element voor de projectie van de Archipel naar buiten toe,” maar tot op heden heeft men dat nog niet gepresenteerd.

Observatorio Canario de la Cultura
In 2013 had men het Observatorio Canario de la Cultura (Canarische Cultuurtoezicht) moeten vormen. Wat men inderdaad gedaan heeft, maar pas in augustus 2014. En daarmee ook de technische commissie van Toerisme en Cultuur enerzijds, en van Cultuur en Economie anderzijds, en met de publicatie in het Boletín Oficial de Canarias (BOC) (Canarisch Staatsblad) de benoeming van de diverse voorzitters, allemaal technische ambtenaren. Maar het Observatorio (de Toezichthouder)  heeft geen enkel document, studie, of opgesteld  rapport gepubliceerd.

Instituto Canario de Estadística (ISTAC)
Ook heeft men geen programma gecontracteerd met het Instituto Canario de Estadística (ISTAC) (Canarisch Bureau voor de Statistiek), zoals was vervat in het Beleid.

Forum
Punt acht van der Estrategia Canaria de Cultura (het Canarische Cultuurbeleid) vestigt, “de versterking van het Canarische culturele bedrijfsleven,.” Daartoe beveelt men onder andere aan, dat men een professioneel forum zou moeten houden, “voor het vormen vamn clusters van culturele ondernemingen.” Dat punt is men nagekomen met een aanzienlijke vertraging. De ontmoeting stond gepland voor 2013 maar heeft pas plaatsgevonden in april 2015 op Lanzarote.

Culturele Lobby Canarias-Europa
In 2013 was ook het creëren voorzien van een ‘Lobby Cultura Canaria-Europa’, die men niet heeft gecreëerd, zoals men ook geen impuls heeft gegeven aan een Ley de Mecenazgo de Canarias (Canarische Mecenas-Wet) en een nieuwe Ley de Patrimonio Cultural (Wet Cultureel Erfgoed) (er bestaat een Wet Historisch en Cultureel Erfgoed).

Canarische Filmcommissie
In 2014 zou het Beleid zeven punten vestigen. Daaronder het opnieuw oprichten (creëren) van de ‘Canarias Film Commission’ (Canarische Filmcommissie), een doel dat men traditioneel inlijft bij de officiële documenten, maar dat er nooit is gekomen.

Belemmeringen  im- en export van beeldende kunst
Ook stelt men het wegnemen voor van belemmeringen voor de im- en export van beeldende kunst, iets wat in feite is bevorderd door de Asociación Canaria de Artistas Visuales (AICAV) (Canarische Vereniging van Beeldend Kunstenaars) en wat nog steeds niet geregeld is.

Bibliotheekwet
De Ley de Bibliotecas  (Bibliotheekwet) is het laatste beleidspunt dat men in 2014 in werking zou stellen, maar het wetsontwerp slaapt de slaap der gerechtvaardigden.

Jaarverslagen
 En voor mei - het document kwam met de verkiezingen - moest men het tweede jaarverslag over de staat van de cultuur op Canarias presenteren,  hoewel dat slechts is opgenomen in het BBP; men heeft noch het eerste, noch het tweede jaarverslag gepubliceerd.

Conferentie
En nu heeft men , zelfs met haast, niet kunnen voldoen aan de laatste vastgestelde doelstelling, het houden van een RUP Cultural-conferentie (Conferentie Culturele regiones ultraperiféricas) (perifere gebieden = buitengebieden), 
ZZZZZZAislas-canarias-84-99-kopie-205.jpg 


El juego del garrote canario
 Het redden van een erfenis

Canarische Eilanden - vrijdag 20 november 2015 -  Er bestaan diverse videoreportages over het ‘Juego del garrote canario’. Ze betreffen het redden van een erfenis; en de meeste zijn dan ook het resultaat van jaren onderzoek,  met succes voor het herstel van dit spel (deze sport): het Canarische stok-vechten; en waarin de hoofrolspelers - de jongeren die dit hebben geleerd van de Canarische voorouders, de herders -  deze vaardigheid op hun beurt weer doorgeven aan volgende generaties.

Vooral de organisatie ‘La Revoliá’ maakt zich verdienstelijk in het produceren van deze videoreportages en het propageren van deze oeroude tak van sport. Een van de mooiste videoproducties is die in HD-kwaliteit van Cintasiva Films:


img_31185.jpg
maar ook het bekijken waard zijn:

De meest recent uitgebrachte documentaire is die met de titel:
 reboloa.jpg - ‘Juego del garrote canario. El rescate de un legado’, 
                   (Letterlijk: ‘Spel van de Canarische stok. Het redden van een erfenis’).
welke gemaakt is door de student Filosofie, Jusay Mahamud, en de Geschiedkundige Rumen Sosa. De voorvertoning kunt u in twee fragmenten bekijken op:
- https://youtu.be/GQBmrG6E4rA

Zij hebben de film gemaakt met assistentie van de meest bekende hoofdrolspelers,  zoals Francisco Santana, Manuel Guedes, Francisco Caballero en Miguel Calderín, allemaal herders. Men kan enkele jonge Grancanario’s aan het werk zien die van deze oude rotten in het vak de overlevering van deze traditie hebben meegekregen.

De makers van de film bevestigen, “dat oude verbodsbepalingen en gewelddadige gebeurtenissen verbonden aan de garrote, deze praktijk hebben gedegradeerd tot die van een paar herders op het eiland Gran Canaria, die door hen - vooral uit noodzaak - in leven gehouden is. In de twintigste eeuw is de sport langzaam in onbruik geraakt, waardoor in de jaren ’80  een urgent reddingsplan nodig was," en ze voegen eraan toe, “dat de film een echt vernieuwende bijdrage is, met informatief materiaal op het gebied van de Canarische cultuur die spaarzaam is onderzocht, zoals het stok-vechten op Gran Canaria, waarover maar weinig aan mondelinge overlevering bestaat, maar nu dus de documentaire deze praktijk uitvoerig beschrijft.

Daarom is het belangrijk, dat er tegenwoordig organisaties bestaan zoals ‘La Revoliá’ die de stokken in de lucht laten dansen en die de technieken van dit spel bijbrengen aan jongeren die met nieuwsgierigheid kennis willen maken met de vaardigheden van dit belangrijke legaat.
ZZZZZZAislas-canarias-84-99-kopie-202.jpg 


El salto del pastor - De sprong van de herder

CANARISCHE EILANDEN - dinsdag 10 november 2015 -  Lanza, garrote, astia of, lata, het zijn enkele benamingen van het instrument, werktuig, of verdedigingswapen dat de inboorlingen van de Canarische Eilanden gebruikten en waarover al verhalen verteld worden in de verslagen van de conquistadores (Spaanse veroveraars). Gebruikt als wandelstok, of als polsstok voor het overwinnen van hoogteverschillen, als hulpmiddel om bergen en kliffen te beklimmen in de handen van herders, van wie velen afstammen van de oerbewoners voor wie het hoeden van vee al een activiteit was die voorzag in hun levensonderhoud.

De inboorlingen kenden geen metaal en gebruikten punten van hoorns, of eenvoudigweg  puntig geslepen hout. Smeden maakten een punt van ijzer, of staal aan de top van de garrote (polsstok).
herder.jpgDestijds werd riga (dennenhout) gebruikt, tegenwoordig geeft men de voorkeur aan haya (beukenhout), wat een lengte kan bereiken van wel vier meter, als polsstokken die gebruikt werden in de Caldera de Taburiente, waarmee de springer de diepte kon overwinnen, door de punt van de stok bij het afremmen van de aanloop  precies te richten op de plaats waar afgezet moest worden voor de sprong.
6ce11b6d75d427331020c60589b8016b8624e8f5.jpg
salto_del_pastor_by_demonix666.jpg
foto_1129_c.jpg 1412465289_740215_0000000000_noticia_normal.jpg
Tegenwoordig zijn de hoeders van geiten en schapen geen rondtrekkende herders meer maar gevestigd als  stalvee-houders en de gewoonte om kliffen  en steile locaties te beklimmen voor het hoeden van kuddes, of het zoeken naar een verdwaald schaap, of verdwaalde geit, is minder geworden. Toch is het primitieve gebruik bewaard gebleven bij de trashumancia (het trekken naar de bergweide) en het leiden naar goros (grot-stallen), gambuesas (stenen kralen) en stallen, al naar gelang het seizoen.
pepitp.jpg
Don José Suárez, Pepito - hij van El  Risco -  bij de voorbereiding van een sprong, in Horgazales, Gran Canaria.
Curso-de-Iniciacin-al-Salto-del-Pastor-Canario-Colectivo-Tenegime-Lanzarote-2003.jpg
Dankzij een handjevol liefhebbers (voor een dergelijke sprong),  dat geluisterd heeft naar degenen die deze kennis hebben, is men erin geslaagd deze traditie te bewaren en over te leveren aan jongere generaties en daarmee de gewoonten, vaardigheden,  en algemene kennis van de Canarische beweiding (het grazen). Op Gran Canaria zij er nog groepjes springers in het Zuiden in Mogán, of die van Guedes in het Oosten, of aan de westkant in Tasartico, Tasarte, La Aldea en in El Risco (gemeente Agaete).
RTRRTRTR.jpg La-precisin-en-el-Salto-de-la-Moneda-Talio-Noda-Gmez-1990.jpg
Grabado_PastordeMogn_1890_Fedac__04633.jpg     Pastor de Mogán (een herder in Mogán), Gran Canaria - ets van Paul Merwart (1890.).
homenaje-al-guindero-1-153.jpg salto-del-pastor-02.jpg
naamloos-185.png Salto-a-la-banda-y-a-regatn-muerto-Fotos-de-Flix-Santana-Jurria-Jaira-SB-de-Tirajana-Gran-Canaria-2009.jpg

Tegenwoordig beoefenen de jongeren de Salto del Pastor, Brinco of Salto Canario (sprong van de herder) als tijdverdrijf maar niet ontdaan van de culturele waarde. Er zijn nu groepen, de jurrias, die voortkomen uit de diverse verenigingen die staan ingeschreven bij de Federación de Salto del Pastor Canario (http://www.saltodelpastorcanario.org/web/?page_id=182).

Er zijn diverse internetpagina’s (zoekt u op: ‘jurrias canarias’) met informatie over deze jurrias, zoals o.a.:
- http://www.saltodelpastorcanario.org/web/?page_id=5374
en:
- http://www.fotocommunity.es/pc/pc/display/34715282
Salto-del-Pastor-Talio-Noda-Gmez-Primera-Edicin-Cabildo-Insular-de-Gran-Canaria-Islas-Canarias-1990.jpg Salto-del-Pastor-Talio-Noda-Gmez-2-Edicin-Gran-Canaria-Islas-Canarias-2003.jpg
Leest u liever een boek, dan noemen wij u dat van Talio Noda en Ulises Castro, ‘Salto del Pastor’, dat in 1990 is uitgegeven door het Cabildo (Eilandbestuur) van Gran Canaria; maar voorzichtig, alleen al het bekijken van deze sprongen maakt duizelig:

https://www.google.nl/search?q=Talio+Noda+y+Ulises+Castro,+%E2%80%98Salto+del+Pastor%E2%80%99,&biw=1920&bih=1046&source=lnms&tbm=isch&sa=X&ved=0CAYQ_AUoAWoVChMIho-
ZZZZZZAislas-canarias-84-99-kopie-161.jpg 


63,3% van de Canario’s gaat nooit naar een theater en 42,4% betreedt nooit een museum

CANARISCHE EILANDEN - dinsdag13 oktober 2015 - Luisteren naar muziek (90,6,2%), lezen (57,3%) en naar de bioscoop (48,4%) gaan zijn culturele activiteiten die regelmatig worden beoefend op de Archipel, hoewel men alleen bij de eerstgenoemde activiteit het nationale gemiddelde overtreft, waar de percentages respectievelijk 87,2%, 62,2% en 54% zijn.

Dit zijn gegevens uit de recente Encuesta de Hábitos y Prácticas Culturales en España 2014-2015 (Enquête Culturele Gewoonten en Praktijken in Spanje 2014-2015) van het Ministerie van Cultuur. Een studie, die rekenschap wil geven van de culturele voorkeuren die de Spanjaarden hebben. Maar het meest opvallende is misschien wel, het aantal personen dat niet geïnteresseerd is in cultuur.
rondje20cultuur.jpg ilovekunstencultuur.jpgLezen
Verschillende onderzoeken hebben aangetoond, dat het aantal Spanjaarden wat niet leest pijnlijk hoog is. Volgens de studie van het ministerie van Cultuur, is het gemiddelde aantal mensen dat ‘niet’, 'nooit, of bijna nooit' heeft gelezen in Spanje: 21%; terwijl dat op de Canarische Eilanden 23,7% is. Een klein verschil, als men andere culturele praktijken in ogenschouw neemt, zoals theaterbezoek, bezoek aan musea, of kunstgalerijen.
museo.jpgMusea en kunstgalerijen
Feitelijk gaat van de Spanjaarden 28% ‘nooit, of bijna nooit’ naar musea, tegenover 42,4% van de Canario’s. Heeft men het over galeries dan is het verschil nog groter, daarin is 56,6% van de Spanjaarden niet geïnteresseerd; een gemiddelde, dat toeneemt tot 66,6% als men dit alleen aan de Canario’s vraagt.

Muziek
Muziek is het culturele gebied, dat het meest aantrekkelijk is voor de Spanjaarden in het algemeen en voor de Canario’s in het bijzonder. Feitelijk het enige percentage, waarin de Archipel achter blijft bij het nationale gemiddelde. Zo luistert 12,8% van Spanjaarden ‘nooit of bijna nooit’ naar muziek, tegenover 9,4% van de Canario’s.

Concerten klassiek
Als men de gegevens naar soort analyseert, gaat 79,5% van de Canario’s ‘nooit, of bijna nooit’ naar een concert met klassiek muziek, en slechts 6,75% heeft dit een keer gedaan in het afgelopen jaar. In de enquête heeft men ook gevraagd naar de reden van deze afwijzing, Van de Canario’s geeft 18,5% aan, dat dit komt door tijdgebrek; maar 27,9% geeft aan, “dat men geen belangstelling heeft.”

Concerten eigentijds
Concerten met eigentijdse muziek vertonen betere resultaten, maar de cijfers zijn eveneens niet bemoedigend. Zo geeft 42,3% van de Spanjaarden aan: ‘nooit, of bijna nooit’ naar een eigentijds concert te gaan, tegenover 50,4% van de Canario’s; hoewel, in dit geval, 26,5% aangeeft, dat dit komt omdat, “er geen aanbod is in mijn omgeving”; en het percentage wat verzekert dat dit komt omdat, “men geen belangstelling heeft,” is 15,7%.
Cultuur.jpgTheater
Het gebrek aan interesse voor theater (24,6%) is ook de voornaamste reden waarom 63,3% van de Canario’s zegt, dat men ‘nooit, of bijna nooit’ naar een van de schouwburgen op de Eilanden gaat; hoewel 21,3% zegt dat men niet gaat, omdat er geen passend aanbod is in de naaste omgeving

Monumenten
Bezoek aan musea en kunstgaleries lijkt ook geen prioriteit te hebben in de culturele voorkeuren van de Canario’s. In dit geval echter, is het gebrek aan interesse voor de artistieke activiteit met 26,5% lager, dan het aantal ondervraagden dat niet gaat, omdat men geen tijd heeft, 21%.

Volgens dezelfde enquête bezoekt 37,1% van de Canario’s ‘nooit, of bijna nooit’ monumenten. Een cijfer, dat 80,3% van de Canario’s betreft - tegenover 48% van het nationale gemiddelde - in het geval van archeologische vindplaatsen. Dit aspect is des te opmerkelijker, als men er rekening mee houdt, dat Canarias een aanzienlijk netwerk heeft aan archeologische vindplaatsen.
SPA_header-flamenco.jpgOpera en zarzuela
Opera en zarzuela (Spaanse operette) staan ook niet goed in de belangstelling, dat geldt zowel op nationaal, als op plaatselijk niveau als men de gegevens van de enquête beziet.

Van de Spanjaarden gaat 83,1% ‘nooit, of bijna nooit’ naar de opera; een percentage, dat concreet oploopt tot 85,7% op Canarias; terwijl op nationaal niveau 85,3% niet naar de zarzuela gaat en 86,7% van de eilandbewoners dit niet doet. De hoofdoorzaak voor het niet gaan is, “het gebrek aan interesse.”

Dansvoorstellingen
‘Nooit, of bijna nooit,’ gaat 79,4% van de eilandbewoners naar een ballet- of dansvoorstelling (tegenover gemiddeld nationaal: 73,8%).

Bibliotheken
Bibliotheken staan bij 62,5% van de Canario’s niet in de belangstelling (het nationale gemiddelde is 52,6%).

In de enquête is ook gevraagd naar de culturele activiteiten welke men bedrijft, dat is het soort artistieke activiteiten die de ondervraagde personen uitoefenen. Daarbij komen de beeldende kunsten het meest voor: fotografie 28,9%; tekenen 13,7% en schrijven 7,8%.

Slechts 7,8% van de bevolking weet een muziekinstrument te bespelen; 2,4% zingt in een koor en 2,2% speelt toneel en 4,9% beoefent ballet, of dans.
Aislas-canarias-84-99-kopie-3.jpg 


De ware betovering van de flamenco

SPANJE  - zondag 31 mei  2015 - De flamenco op de Canarische eilanden Gran Canaria, Lanzarote, Fuerteventura; Tenerife, La Palma, La Gomera en El Hiero, heeft vele facetten. Elementen, die geïnterpreteerd zijn ingebracht, plaatsen elk eiland in een ander licht.

Men kan slechts het gevoel, de liefde, woede, teleurstelling, het ritme en de dans beschrijven die deel uitmaken van de flamenco.
vrouwRf-2010_364-3.jpg m-vTanz-Flamenco1-e1417984343291.jpgOverweldigende momenten
Wie voor het eerste een flamenco-uitvoering meemaakt, zal van meet af aan gefascineerd raken. Vooral door de flamenco-danseressen die in hun prachtige Andalusische klederdracht, op het ritme van gitaarklanken hun gevoelens de vrije loop laten. Soms is het woede, of teleurstelling, dan weer pure vreugde, wat zich weerspiegelt in hun beeldschone gezichten. Hun glanzende, zwarte haar strak achterover gekamd en versierd met een rode bloem, verleent hen iets majesteitelijks. Men raakt begeestert.
Ook de gitaarklanken roepen gevoelens op, sentimenten die men voorheen niet kende. Flamenco-muziek houdt iemand in de ban. Eenmaal een flamencovoorstelling meegemaakt, laat die niet meer los.

Hierbij een ontdekkingstocht, om achter het begin en de ontwikkeling van deze ongelofelijk temperamentvolle dans te komen.

Wanneer en waar is de flamenco ontstaan?
Andalusië, denkt men als eerste, als men over flamenco praat. Zoals Andalusië, werd namelijk geen enkele andere regio in Europa blootgesteld aan vele culturele invloeden. De Deelstaat in zuid Spanje die in acht provincies in ingedeeld werd, was al vroeg het doel van veel vluchtelingen uit de Oriënt en India, op zoek naar een beter leven, tegenwoordig noemt men ze ‘Zigeuners, in Spanje noemt men ze ‘Gitanos‘, (het woord ‘zigeuner’ is afkomstig uit de Duitse taal, daar werden de rondtrekkende boeven - herumziehende Gauner - aldus: ‘ziehgauner’ genoemd).

Blijvend vervolgd en vernederd, verlieten in de 15de Eeuw de meeste Gitanos (Zigeuners) hun vaderland. Maar zelfs in Andalusië werden ze verbannen en bedreigd met de doodstraf.

Zij werden gedwongen te integreren, door steeds nieuwe regels en decreten. Hun misdaad was onuitsprekelijke armoede. In India waren het de lagere kasten, die op weg naar Europa gingen. Door de dagelijkse strijd om te overleven, hebben ze alles gestolen wat maar waarde had en riepen zo haat van de rest van de bevolking over zich af.

Het ontstaan van de naam Flamenco (Vlaming)
Een zekere menswaardigheid en gelijkheid gingen de zigeuners pas vanaf 1783 ervaren, met een dan recent Koninklijk Besluit. Ruim veertig artikelen moesten het leven van de Gitanos bepalen. Tegelijkertijd werd het hen verboden, hun traditionele beroepen uit te oefenen, zoals de paardenhandel. Bovendien mochten ze op openbare pleinen niet musiceren, dansen, of zingen. Echter, enkel bevoorrechte families stonden onder koninklijke bescherming. Het waren de mannelijke leden in het Vlaamse leger, die hun deze status verleenden. En zo is de naam Flamenco ontstaan; het is het Spaanse woord voor Vlaming. Flamenco zingen in oorspronkelijke vorm noemt men ‘cante jondo’ (‘innige zang’). 

Klaagzang
Hun wanhoop deelden ze met de armste mensen van Andalusië en ze uitten hun gevoelens in hun muziek. Opgekropte woede en frustratie werd gewoon ‘uitgeschreeuwd’. Men bevrijdde zich van lijden en ellende in hun leven. In totale afzondering ontwikkelde de muziek van de zigeuners zich. Een beeld dat werd geschapen door dans, muziek en zang, beïnvloed door stemmingen, tegenstrijdigheden en het persoonlijke lot, wat is verworden tot de elementaire kunst van de flamenco.
m-v2.jpg m-vE_0000994081.jpg  m-vFlamenco20Vivo20Carlota20Santana20by20Lois20Greenfield.jpgFlamenco, een mix van zigeunermuziek en Spaanse folklore
Flamenco drukt de confrontatie met macht en bedreiging uit. Ondanks de vele zigeuners - clans in heel Europa - ontwikkelt de flamenco zich vanuit Andalusische folklore en zigeunermuziek. Zelfs het leven van veel Spanjaarden was vaak treurig, dus hun dagelijks leven werd weerspiegeld in het dansen: Verloren liefde, verdriet, lijden en dood. Hun gevoelens stromen de dans binnen en weerspiegelen het onzekere leven van de Roma.
m-v6061762.jpgDe demon en innerlijke geest Duende - de ware flamenco betovering
Soms wordt een optreden afgebroken, omdat de artiest niet in de gewenste stemming verkeert. Deze moet in een staat van extase zijn, om ‘zijn/haar dans’ te kunnen uitvoeren. Deze toestand noemen de Gitanos ‘Duende’. Het is een belangrijk onderdeel van de flamenco, en doet denken aan de Afrikaanse Voodoo-cultus. Het is een pilaar van het zigeuner-geloof. Op het moment dat een flamenco-solist zijn/haar artistieke hoogtepunt bereikt en de toeschouwer in zijn/haar ban raakt, komt de demon tevoorschijn.

Kippenvel bij de toeschouwers, dat is de juiste interpretatie van duende. De flamenco-betovering moet men hebben meegemaakt. De Spanjaarden noemen de bewonderaars van flamenco aficionados (‘liefhebbers’). Maar er zijn niet alleen postitieve ervaringen te melden. Er moeten gitanos geweest zijn die alles kort en klein geslagen heben wat maar binnen hun bereik was. Dan is de duende doorgedraaid.

Cante - het oudste element
Wie aan flamenco denkt, ziet de dans voor zich. Bij de liefkozend genoemde ‘flamencos’ staat echter de zang op de voorgrond. Oorspronkelijk werd de zang zonder instrumenten voorgedragen. Via lange omwegen door het Midden Oosten, Azië en West-Europa, zijn melodieën en ritmen vermengd met inheemse muziek en zijn eigen speelwijzen daarin opgenomen.

Met het doorgeven aan de volgende generatie, bleef de oude cante bestaan, voorgedragen in Andalusische dialect en oosters gericht, zingen de gitanos vaak in Calo, hun eigen taal.

Uit welke elementen bestaat de flamenco-dans
De cante, het gezang, staat altijd op de voorgrond - als zelfstandig element - met, of zonder begeleiding. De ‘cantes a palo seco’ hebben een lange geschiedenis; voor mensen die niet uit Andalusië komen, zijn ze moeilijk te verstaan.

De Cante Andaluz is ontstaan uit de folklore van het land. De Cante gitano wordt de zigeuners toegerekend.

Het verschil in de gezangen, word bepaald door enkele elementen. Er zijn meer dan dertig soorten, waarvan er hier enkele worden genoemd.

De Cante Gitano is veelzijdig en bestaat uit :
- Solea: koningin van de Flamenco, krachtig en majestueus;
- Tona: de oudste vorm van flamenco;
- Tango: is de fundamentele pijler van de flamenco, samen met Solea, Tona, Siguirya
- Buleria: Expressieve, geestige en komische dans
- Siguirya: Verdriet, woede en explosieve kracht.
Het is veel meer dan zomaar een lied en begint met gekreun. Pas dan komt de melodie. En dat is waar de krachtige stem van de zanger wordt ingezet.

Hij zet zijn hele, mentale temperament slechts kort in, om vervolgens over te schakelen naar totale ontspanning. In het volgende deel van de flamenco wordt de Cantaor (zanger) zelfstandig en brengt persoonlijke elementen in. In het laatste deel schakelt de artiest over naar een andere Cante, als slotgezang.

In Cante Andaluz  gaat het er heel beweeglijk aan toe
Fandangos, Alegrias, en Cantinas, zijn slechts enkele varianten van het Cante Andaluz. Vanuit de klaagzang ontstaan, lijken de teksten vaak onbegrijpelijk en er wordt luid geschreeuwd. Voor de artiest is zijn gezichtsuitdrukking met diepe smart, belangrijker dan de schoonheid van de stem.
Verrassend voor het publiek, is de cante ontstaan in een omgeving van onuitsprekelijke armoede.
Een fundamenteel onderscheid in Flamenco Andaluz zijn de invloeden van andere culturen. Het hoge niveau, zowel muzikaal als ook poëtisch, is hierdoor ontstaan.
vrouwRotes-Kleid2.jpg vrouw291795_1.jpgEl baile - De dans
Een ander, belangrijk element van de flamenco, was de ‘Zapatateato’ (inderdaad een ‘trabalenguas’ - tongbreker).
Oorspronkelijk waren het mannen die de ‘Zapatateato’ dansten. De benodigde kracht bij het stampen met hak, zool en neus, was alleen hen toevertrouwd. Danseressen bewogen slechts schouders, armen en bovenlijf. Waarbij de houding van de Bailaora (danseres) een holle rug was.
De armen werden golvend in beweging gebracht en met gespreide vingers werden zinnelijke figuren in de lucht getekend. Het herinnert aan oosterse buikdanseressen.
vrouw1934.jpg vrouwSFA03_SFA022827347_X.jpg vrouwFlamencosa-5_0_preview.jpg
                                      Requeña 1934
Bij de dansers waren stijve armbewegingen en gesloten handen het attribuut.
m-vFlamenco-Dancer.jpgDe café cantantes en de gitaar
Van 1850 tot 1935 werden de Café cantantes (Flamenco-etablissementen) belangrijker en waren voor het grote publiek toegankelijk. Al sinds de 16de eeuw is het gitaarspel gebruikelijk. De dans met gitaar kreeg pas rond 1850 voet aan de grond.

Tegenwoordig heeft deze zelfstandige kunst veel aanhangers.

Wijn, stierenvechten en emancipatie
Bij de gitanos spelen wijn, stierenvechten en emancipatie een centrale rol. Het snikken en jammeren, tijdens het zingen, moet worden versterkt door de Andalusische wijn, dus… proost dan maar! Bij het stierenvechten gaat het om leven en overleven.

Deze ervaringen brengen de cantaores (zangers) over in de flamenco-dans

Gendergelijkheid is een vreemd woord voor gitanos! Tot op heden,kunnen vrouwen daar alleen maar van dromen. Het is voor hen echter niet moeilijk daar van af te zien. Al in hun jeugd worden ze behandeld als kostbare juwelen. Overgoten met veel liefde, missen ze niets in hun leven. Zigeuners onderwerpen zich aan strenge wetten. Zo is maagdelijkheid voor het huwelijk verplicht. De rok of lange jurk is een symbool van vrouwelijkheid. Vrouwen in pantalon worden afgekeurd. Dit is nu enigszins versoepeld. Af en toe kan men jonge gitanas (zigeunerinnen) ook zien in spijkerbroek.
vrouw291795_1-1.jpg

vrouw45cb763c84-Elena-La-Grulla-4.png vrouwf5cdbd38e50b9ba86b1675102fbc7e1c.jpg

Kunstzinnige dans op wereldreis
Eind 19de Eeuw begint de flamenco aan een reis om de wereld. Door de Gitano-Andalusische familie uitgedragen, is de flamenco toegankelijk   geworden voor een breed publiek. Onvermijdelijk heeft dit de betekenis ervan veranderd. Het heeft café cantantes, tablaos en theaters in kunstpodia veranderd

Nieuwe stijlen en creatieve elementen zorgen voor een toekomst van de flamenco.

Door deze ontwikkeling ervaart de dans in zijn veelvuldigheid en fantasievolle vernieuwing.

Flamenco is het levende beeld van muziek, dans en zang, van mensen en lotsbestemmingen die elkaar onderweg kruisen….

Hieronder verneemt men hoe de flamenco tegenwoordig gedanst en gezongen wordt. Moderne elementen, nieuwe stijlen en creaties geven de huidige flamenco diversiteit in dans en techniek. Waar voorheen slechts in kleine familiekring, of op privé-feesten gedanst werd, waarbij de eerste flamenco-artiesten, zoals Maria Fernández Pena, of Enrique Ortega Diaz opgetreden zijn, die geen professionele musici waren, ontwikkelde zich in de dertiger jaren het tijdperk van de Café Cantantes. Voortgekomen uit danstheaters en balletscholen, werd de flamenco dans toegankelijk voor een breed publiek.

Het grote toneel en ‘Opera flamenco’
Deze openbare optredens hadden hun eigen karakter. Ruimtelijke scheiding van de toehoorders creëerde een anonieme constellatie. De flamenco verandert tot een theaterspektakel. De gitaar als begeleidingsinstrument, kreeg meer en meer belang. Muzikanten konden zich in dek ijker spelen en het publiek begeesteren. Ook het repertoire werd door andere liedvormen, zoals Cartageneras en Malagueñas groter. Dit was grote concurrentie voor de gitanos. Waar hun vocale positie nogal hees en ruw, was grepen de hoge- en lichte belcanto-stemmen hun kans.

Deze vrije artiesten, die niet van de gitanos afstammen, de payos, betraden nu het grote flamenco-toneel. Zij creëerden ook de ‘Opera Flamenco’ een tournee-show met grootschalige bezetting, die echter abrupt werd beëindigd door de Burgeroorlog (1936-1939).

De traditionele flamenco was daarmee niet uitgedoofd. Integendeel. De bandbreedte werd groter. Die reikte van moderne dansstijlen, via solo-dans, tot revue uitvoeringen.

Gitaristen, geniale artiesten en orkestbegeleiding, waardeerden de flamenco verder op.

Popgroepen zoals Los Reyes, maar ook een gitarist als Paco de Lucia, die in gelijke mate schatplichtig waren aan de traditie evenals aan het experiment, brachten muzikale afwisseling in de dans.

Beluister hier de moderne flamenco,
VIDEO:  https://youtu.be/p6Uw5_p5HfA   en:   https://youtu.be/2eLDAfOYLUU

vrouwCZIP0001213V1154.jpgTraje de Gitano - Zigeunerkleding
Net zoals in de dans, vindt de kleding van de danseressen zijn oorsprong in de werkomgeving van de gitanos. In de 19de Eeuw waren de vrouwen niet uitsluitend tot het huishouden beperkt en mochten ze hun mannen op de veemarkt begeleiden. In kleine zelf opgebouwde ‘huisjes van tentdoek’ konden ze aan de handel deelnemen. Deze markten waren het begin van de ‘ferias’.

Pasarela Flamenco - die bekende modebeurs in Jerez
Spaanse modeontwerpster tonen elk jaar hun nieuwste creaties tijdens de ‘Pasarela Flamenco’ in Jerez. Geheel naar individuele smaak worden moderne varianten van de flamenco-mode voorgesteld. Zo te zien, is alles geoorloofd bij patronen en materialen

Regionale verschillen, zoals passend bij de beurs, hebben ook hun invloed op de accessoires.

Lijkend op de ‘cuerpo de gitarra’ (‘gitaarvorm’) wordt de jurk ontworpen. Met een V-hals symboliseert dit de vorm van een gitaar. Naar onder toe steeds breder wordende, trapvormige volants aan de lange rok, voltooien het geheel.
Flamenco-Schuhe.jpg vrouw374909_2.jpg
 abanico-waaier.gif  Fcher-Flamenco-300x200.jpg                                              Habanico modern en klassiek
vrouw1447482630_675015ce52_o.jpg vrouw5876849912_09f88a9391_o.jpg
Passende accessoires bij de jurk
Om niet incompleet te verschijnen, horen daar de volgende accessoires bij:
- een klassiek kapsel met strak achterovergekamd haar
- zijdelings een stoffen bloemcorsage, of een mooie haarspeld
- de sjaal met franjes, omgehangen in V-vorm,
- lange oorbellen
- veel gekleurde armbanden
- de klassieke abanic (waaier) mag niet ontbreken
- de dansschoenen met blokhak en stevige riemen; die van beroepsdanseressen zijn uitgerust met ijzeren ‘taps’.
maxresdefault-1.jpg
5855667814_7dfb68daf0.jpg 23166_I_flamencohoy.jpgModerne danseressen, zoals Sarah Baras, dragen vaak strakke, lange jurken zonder volant. Degenen die op de hoogte van deze mode willen blijven, kunnen zich abonneren op het (Duitstalige) tijdschrift: http://www.anda.de/

Ritme, dans, zang en muziek
Zo verschillend als de mensen die flamenco dansen en zingen, is ook de flamenco zelf. Op het eerste gezicht is die te omschrijven als: men moet deze voelen, want flamenco raakt je tot in je ziel. Het ritme is uniek en vol trots in de dans. Flamenco is een kunst van gevoelens.

islas-canarias-32.jpg


Luis en Justo Aguado
publiceren  de geschiedenis van Canarias

CANARISCHE EILANDEN - dinsdag 24 maart 2015- ’53 leyendas Canarias’ is hun nieuwe geïllustreerde boek in verhalende vorm over de geschiedenis van de Canarische voorouders.

De schrijver Luis Pérez Aguado heeft een nieuw boek gepubliceerd met verhalen die gewijd zijn aan de geschiedenis van Canarias via de voorouders.
                        img_27169.jpg
De duivel van Timanfaya, de Vigen del Pino, La Atlántida, het verhaal van Gara en Jonay, en La luz de Las Isletas zijn enkele van de ‘53 legende van Canarias’ van Luis Aguado, die vergezeld gaan van kleurrijke illustraties van de hand van zijn broer, de tekenaar Justo Pérez Aguado.

In deze verhalen gaan mysterie en de verbeelding samen van de ervaringen van de Canarische voorouders; en die de nieuwsgierigheid wekken plus kennis over de cultuur geven van de mooiste hoekjes van de Canarische archipel.

Volgens de auteur, “benadert ‘53 leyendas de canarias’ het dal van schaduwen en dient het tot het aanzetten van een beter begrip van de mysteries van waarvan onze wereld vol is, maar die we in ons geval optekenen met een selectie aan Canarias gerelateerde verhalen. "

Zo is de bedoeling van dit boekwerk met een duidelijke persoonlijke toets van de auteur, via een duidelijke band met oorsprong en ontwikkeling van elk van de legenden - vele overgeleverd via de mondelinge traditie - met hun concrete, historische omstandigheden in een originele vorm.
islas-canarias-32.jpg


De Filmoteca heeft in 2014 ongeveer 300 spoelen gedigitaliseerd met oude filmbeelden 
van de Canarische Eilanden

CANARISCHE EIlANDEN - maandag 23 maart 2014 -  Filmoteca Canaria, de instelling die beheerd wordt door het Departement Cultuur van de Canarische Regering, heeft in 2014 ongeveer 300 filmspoelen met oude beelden van de Eilandengedigitaliseerd en hersteld, welke beschikbaar zijn gesteld door instanties, filmmakers en particulieren; het is materiaal van grote historische en documentaire waarde.

Onder dit materiaal bevinden zich filmspeolen  die in 1933 gefilmd zijn door Nieves Lugo, de eerste vrouw die zich op Canarias bezig hield met film; een ander deel uit dezelfde periode behoort toe aan de Britse familie Leacock en  een pakket met 82 filmspoelen  uit de jaren ’50 van de familie Juan Fernández del Castillo.
Nieves-LugoJPEG-1.jpgNaast de films heeft men bovendien veel aanzienlijke donaties verkregen van filmisch materiaal dat afkomstig is van instanties, organisaties, producenten en particulieren. Daaronder moeten de ruim 300 filmposters vermeld worden welke men heeft geprojecteerd voor het Internationale Filmfestival van Las Palmas de Gran Canaria, vanaf het begin tot heden

In deze balans van activiteit in 2014 is het nadrukkelijk van belang, de aanzienlijke toename te noemen van verzoeken die de Filmotheek heeft ontvangen voor raadpleging, of uitlenen, voor diverse doeleinden, van bewegende beelden, grafische bestanden een aanzienlijke publicaties waarvan de aanvragen komen van onderzoekers van diverse Spaanse Universiteiten, nationale telvisiezenders en aanvragen uit Duitsland, Brazilië, Frankrijk en Zwitserland.

De eerste vrouwelijke filmmaakster
Onder de Pathé Baby 8 mm; Súper 8 en 16 mm filmspoelen  die zijn gedigitaliseerd in 2014, springen die van Nieves Lugo in het oog, de eerste Canarische vrouw die zich als liefhebster wijdde aan bioscoopfilm en die in 1933, op 25-jarige leeftijd, met een Pathé Baby-Camera een reportage maakte over het Corpus Christi van La Orotava.

Toevalligerwijs heeft zij in dezer reportage met haar camera de Amerikaanse filmmakers van de Fox Film Corporation opgenomen, die op het eiland ‘Fortunate Isles’ aan het opnemen waren voor ‘Alfombras Mágicas’ (‘Magic Carpet’)-nieuws.

Nieves Lugo was een vrouw die haar tijd ver vooruit was, die het gezinsleven combineerde (ze had vijf kinderen) met diverse liefhebberijen zoals schilderen, muziek, fotografie en film. In 1954 maakte ze de korte speelfilm ‘La sortija encantada’ (‘De betoverde ring’), opgenomen in La Orotava. In de jaren ’30 legde ze ook folkloredansen vast op film, evenals tennis- en zwemtoernooien, landschappen en scénes in het veld zoals het dorsen, het oogsten van honing, een storm op zee, vooral het Noorden van Tenerife en daarna, het eiland La Palma.

Onder de filmspoelen die toebehoren aan Nieves Lugo en gedeponeerd zijn bij de Filmoteca bevindt zich een commerciële film die opgenomen is met Pathé Baby, ‘Moritz baila con Rosalía’, een bufonada (slapstick) van Romeo Bosetti, gefilmd tussen 1910 en 1912, wat een zeldzaamheid betreft - de film komt niet voor in de catalogus van Pathé, noch in de huidige bestanden van deze onderneming; en ze hebben ook geen informatie over deze korte film, welke Filmoteca besloten heeft te digitaliseren.
LeacokJPEG.gif

Het Leacock-bestand
Een andere belangrijke digitaliserings- en herstelactie is die van de 62 filmspoelen met 8 en 16 mm film die toebehoren aan de familie Leacock, die zich aan het begin van de afgelopen eeuw op Gran Canaria vestigde.

Van deze familie moet met name Richard Leacock genoemd worden, die op slechts 14-jarige leeftijd de documentaire ‘Canary Bananas’ filmde; en zijn broer Philip, die hete grootste deel van de Tweede Wereldoorlog doorbracht bij de Filmdienst van het Engelse leger en die deel uitmaakte van de Filmeenheid van de Engelse Kroon, en die daarnaast film- en televisie regisseur en producent was.

Het bestand dat is afgestaan aan de Filmoteca bestaat voornamelijk uit familiefilms die zijn opgenomen op locaties waar de familie woonde, of haar vakanties doorbracht zoals in de Verenigde Staten, Joegoslavië en Londen; twee filmrollen die opgenomen zijn in het Noorden van Gran Canaria; een kopie van ‘Canary bananas’ (1934) en een Galapagos-documentaire (1938-1939), die gemaakt zijn door Richard Leacock.

Juan Fernández del Castillo y Monje
Andere interessante beelden zijn die op de 89 stuks spoelen met  8 mm film, welke gemaakt zijn midden jaren ’50 door Juan Fernández del Castillo y Monje, van beroep advocaat en wethouder in het Gemeentebestuur van Santa Cruz de Tenerife.

Deze filmliefhebber, wiens films bij de Filmoteca gedeponeerd zijn door zijn neefje, vertonen aanzienlijke gebeurtenissen uit dat tijdperk, o.a: stierengevechten, romerias (offerandeprocessies), Meifeesten, de bloemen- en zout-tapijten van La Orotava, excursies naar de Teide, en sprinkhanenplagen.
LawrencedeGuanarteme.jpg                                                       'Lawrence de Guanarteme'
IMG_29231JOEG-1.jpg
                                               Cliff Richard in Maspalomas,1964.
Andere opdrachten

Hoewel de lijst erg lang is, moeten ook andere scans van belang worden genoemd, zoals de film over de Hotel-wijk, in de jaren 80 gefilmd door de fotograaf Carlos Schwartz; de 1 Mei-viering in Las Palmas in de eerste jaren van la transición (de overgang); maar ook het herstel van de oorspronkelijke nitraat documentaire gefilmd in 35 mm; Tenerife’(1934) van de Catalaanse producent Cultura Films.
De restauratie is uitgevoerd in de Iskra -laboratoria in Madrid, gespecialiseerd in dit soort materiaal en is mogelijk gemaakt dankzij de samenwerking tussen de Filmoteca Canaria, de Filmoteca de Catalunya en de Cooperativa Agrícola del Norte de Tenerife S.A.T. Fast.
islas-canarias-32.jpg


Sindo Saavedra leeft voor altijd

LAS PALMAS DE GRAN CANARIA - donderdag 12 februari 2015 - Wandelt men in de tweede week van februari 2015 bij gelegenheid maar weer eens over de Las Canteras-zeeboulevard in de hoofdstad van Gran Canaria, ziet men opeens iets wat er jarenlang daarvoor niet was... een element in het straatmeubilair van deze Paseo.

Een nieuw standbeeld; een bronzen buste van een niet onknappe man, fraai vormgegeven op een stapel muziekpapier als sokkel. En volgens de plaquette aan de voet ervan is deze sculptuur een eerbetoon aan de componist Sindo Saavedra, wiens €15.000= kostende standbeeld men geplaatst heeft voor de ingang van het appartementengebouw waar hij zijn woning had. Voor het balkon, waarop Sindo vaak zijn muziek componeerde, en waar menig voorbijganger die hem kende naar hem zwaaide als hij weer eens aan een van zijn composities werkte.
 MarisolAyala.png 150129_gc_sindo_cabrera_0008-1.JPG
                   Marysol Ayala, jourmalist.                         Gumersindo (‘Sindo’) Saavedra Padrón.
Meestal ontdekt men dan in de lokale persmedia een artikel, waarin men dan meer aan de weet komt over dit soort zaken/evenementen (helaas vaak achteraf). Dit keer bij toeval via een artikel van de hand van de - vooral op Canarias bekende - Grancanarische jounaliste Marisol Alaya, die met haar sterke persoonlijkheid al ruim 30 jaar schrijft over de lokale nieuwsfeiten en wetenswaardigheden, waar in de rest van de wereld buiten de Archipel, laat staan in Spanje, weinig, of helemaal geen aandacht en nog minder belangstelling voor is; en die haar handtelkening zet onder de artikelen waarin zij -zoals gezegd, al ruim 30 jaar - de Canarische actualiteit volgt.

Momenteel is Marisol werkzaam voor o.a.het dagblad ‘La Provincia’ en zijn haar artikelen na te lezen op haar persoonlijke internetpagina: www.marisolayala.com waar zij in een bloemrijke stijl - met veel menselijke interesse - haar lezers deelgenoot maakt van het wel-en-wee op de Canarische Eilanden en dan met name op Gran Canaria.
150129_gc_sindo_cabrera_0008.JPG
De zojuist onthulde buste van de componist Gumersindo (‘Sindo’) Saavedra Padrón.
VIDEO: https://www.youtube.com/watch?v=wHj65dQqg-o

casasindo-e1422688185832.jpgZo was Sindo Saavedra een persoonlijke vriend van Marisol Alaya. En Marisol schrijft dan ook, dat niemand van zijn familie en vrienden ook maar had kunnen denken, dat tien jaar na zijn dood er door de Asociación Amigos de Sindo Saavedra (Vereniging Vrienden van Sindo Saavedra) - als eerbetoon volgens goed Canarische traditie - een standbeeld onthuld zou worden waar zoveel mensen bij aanwezig waren.

O.a. familileden - onder wie zijn broer Ricardo en zijn neefje Alejandro - naast een grote vriendenschaar en overige belangstellenden; en waar op donderdag 29 januari 2015 - de tiende sterfdag van de componist- in de hoofdstad van Gran Canaria een asgrauwe hemel huilde als droevig toeschouwer die - met hier ongebruikelijke bakken regen - eveneens rouwde om het verlies van deze componist , waar de Gemeente Las Palmas de Gran Canaria, het Cabildo (Eiandbestuur) en de Asociación de Amigos de Sindo Saavedra (Vereniging Vrienden van Sindo Saavedra) het standbeeld op de Paseo de Las Canteras onthult, op het gedeelte wat bekend is onder de naam ‘El Charcón’, nabij de plaats waar de musicus woonde.

De buste is een 170 centimeter hoge, bronzen sculptuur- vervaardigd door de uit Telde afkomstige beeldhouwer Francisco José Celis Alemán- en staat op een sokkel van een eindeloze stapel bladmuziek, welke vervaardigd is uit gesteente van Arucas.

Bij de onthulling ervan waren aanwezig de Minister van Cultuur en Historisch Erfgoed, Larry Álvarez, van het Cabildo (Eilandbestuur); de burgemeester van Las Palmas de Gran Canaria, Juan José Cardona, samen met zijn wethouder van Cultuur, María Isabel Bolta en wethouder voor het District Isleta-Puerto-Guanarteme, Carolina León; de voorzitter Alfonso Pozuleo, de vice-voorzitter Marisol Ayala en de secretaris, Martín Merino, van de Asociación de Amigos de Sindo Saavedra (Vereniging Vrienden van Sindo Saavedra).
boltaricardomarisol-300x200.jpg untitled-60.png
Ricardo Saavedra, Marysol Alaya en Mª  Isabel García Bolta.
Het eerbetoon aan de grote componist, die Sindo Saavedra was, moest - onvermijdelijk – met een muzikaal intermezzo gepaard gaan; een gevoelige en magistrale interpretatie van het thema Enamórate de mí’ (https://www.youtube.com/watch?v=4r9i0UGfeiU), samen met twee gitaristen, uitgevoerd door Carmen Bautista.

Het aanwezige publiek heeft, samen met autoriteiten, het refrein van deze compositie meegezongen, die is uitgegroeid tot het officieuze volkslied van Gran Canaria, naast het officiële, wat ‘Roque Nublo is, van de - eveneens onsterfelijke - Néstor Álamo.

De Gemeentelijke muziekkapel heeft ter afsluiting van dit evenement drie muziekstukken van Sindo uitgevoerd, waaronder het wereldberoemde, niet te missen: ‘Invitación al Carnaval’ (‘Uitnodiging voor Carnaval’); een lied, dat zo populair is, dat het in de recente Gemeenteraadsvergadering met alle egards is aangewezen als officiële Carnavals-hymne.

Gumersindo Saavedra Padrón, 29-2-1949/9-11-2005(http://es.wikipedia.org/wiki/Sindo_Saavedra)
Was Gumersindo Saavedra Padrón altijd al aanwezig in het geheugen van de mensen die hem persoonlijk kenden in zijn rol als een goed mens en kunstenaar, zo zal hij voor altijd in het geheugen van de stad aanwezig zijn op een stukje van Playa de las Canteras waarvan hij zoveel hield, en hij met gepaste trots in de richting van het eeuwige westen kijkt...
islas-canarias-32.jpg


125 jaar  Faro de Maspalomas

TELDE - dinsdag 3 februari 2015 - De evenementen die het Cabildo (Eilandbestuur) organiseert ter herdenking van de 125ste verjaardag van de Vuurtoren van Maspalomas - die op 1 februari 1890 is gebruik is genomen en symbool staat voor het eiland - staan gepland van 23 februari tot 5 april 2015.

De genoemde evenementen hebben als toneel het Casa-Museo León y Castillo en het Cabildo (Eilandbestuur) organiseert deze in samenwerking met:
- de Autoridad Portuaria (het Havenbedrijf van Las Palmas),
- het Archivo Histórico Provincial (Provinciaal Historisch Archief),
- het Museo Naval de Canarias (Canarisch Scheepvaartmuseum),
zoals gezegd in het - onder het beheer van het Cabildo (Eilandbestuur) vallende - Casa-Museo León y Castillo in de gemeente Telde.
img_26024.jpgDe Vuurtoren van Maspalomas is het resltaat van een samenwerking tussen de twee broers de León y Castillo: Fernando, de politicus, die het voor het eiland zo kenmerkende gebouw heeft gepromoot; en Juan, de ingenieur, die diverse vuurtorens heeft ontworpen, zoals o.a. deze en die van Puerto de La Luz.
Herdenkingsprogramma
Het herdenkingsprogramma van deze verjaardag vindt plaats onder de titel:
- ‘El Faro de Maspalomas. Emblema de Gran Canaria", en is verdeeld in drie hoofdstukken:
- ‘Los faros en la historia’ (Vuurtorens in de geschiedenis),
- ‘La señalización marítima’ (Maritieme signalering),’
- ‘Los faros en Canarias’ (Vuurtorens op de Canarische Eilanden).

Op 23, 24 en 25 februaru 2015 zullen er drie conferencies plaatsvinden , te weten:
- ‘Los faros y puertos del archipiélago canario
   (Vuurtorens en havens van de Canarische Archipel),
- ‘El legado documental del ingeniero Juan de León y Castillo
   (De documentatie- erfenis van de ingenieur Juan de León y Castillo),
- ‘Un ejemplo del diseño arquitectónico e ingeniería industrial: el Faro de Maspalomas
   (Een voorbeeld van arhcitectonisch ontwerp en industrielele bouwkunde; 
    de Vuurtoren van Maspalomas).
fedac.png images86VSCLWS.jpg25 jaar Fedac
Het Cabildo viert in 2015 ook het 25-jarg bestaan van de Fundación para la Etnografía y el Fomento de la Artesanía Canaria (Fedac) (Stichting voor de Etnografie en de Ontwiklkeing van de Canarische Ambachtelijkheid) welke is opgericht op 25 januari 1990. Men doet dit met een ander programma aan activiteiten. In dit geval vindt er een speciale editie plaats van de Feria de Artesanía del Faro de Maspalomas (Kunstnijverheidsbeurs in de Vuurtoren van Maspaloams) die gehouden wordt van 27 februari tot 8 maart 2015.

Andere geplande activiteiten die in het kader van dit programma zullen plaatsvinden, zijn een expositie uit het Fotoarchief van de Fedac, onder de titel: ‘De vrouw in de traditonele Canarische cultuur’, die plaatsvindt van 2 tot 8 maart 2015 in de gemeente Telde, in de ermita (kapel) van San Pedro Mártir (Sint Petrus Martelaar) .
islas-canarias-32.jpg


De Gemeente wil
dat La Isleta weer bohemien wordt

LAS PALMAS DE GRAN CANARIA - Maria Onbevlekte Ontvangenis, maandag 8 december 2014 - La Isleta is tolerant en ondersteunend. In de afgelopen jaren zijn in de wijk creatieve bedrijven ontstaan. Nu wil de Gemeente de banden benutten die bewoners, wijkverenigingen en kunstenaars hebben, om de buurt een bohemien sfeer te laten ademen. “Ons voorbeeld is Alfama in Lissabon,” zegt wethouder Carolina León.

Alfama? Maar wat is Alfama? Vraagt een bewoner van La Isleta zich af die voorstander is van het model dat men wil volgen in hert culturele heroplevings-plan zoals dit geschetst is op zaterdag 6 december 2014 door Carolina León, de wethouder voor het stadsdistrict Isleta-Puerto-Guanarteme.
358352-1g.jpg

                                              De Escalinata in de Calle Faya.
La Isleta is een microkosmos, een eiland in een ander, dat in veel lijkt op de oude, steile visserswijk van Lissabon, omgeven door de geur van gegrilde vis, de echo van de fado’s en de José Saramago-Stichting aan haar voeten. Ofwel op zich, ofwel alles samen op de hellingen en met de nederigheid van zijn bewoners

"Met de betrokkenheid van kunstenaars en buurtverenigingen willen we het artistieke karakter van La Isleta stimuleren, dat het een Boheemse wijk van kunstenaars wordt", zo legt de wethouder uit over dit project, dat tot doel heeft buurtverenigingen te coördineren die creatieve workshops organiseren en nieuwe bedrijven in het leven roepen.
Zoals de galerij en het coöperatieve werkcentrum van ‘Soppa de Azul’ of de multidisciplinaire kunstschool ‘La Fabrica’ van la Isleta.

 “Het is het ontwikkelen van een interessante stap in de buurt. Opkomende kleine hotels en nieuwe bedrijfjes ", zegt de belangrijkste voorstandster van dit project, dat wil gaan rekenen op de medewerking en betrokkenheid van kunstenaars als Salvador Gil en Ana Beltra en wat zijn operationele kern zal gaan krijgen in het Culturele ‘Pepe Dámaso’-Centrum.

De Gemeente  Las Palmas de Gran Canaria steunt dit initiatief met €10.000,=, een bedrag, dat  bestemd is  voor de voorstellen welke men zal doen tussen december 2014 en april 2015. “We willen, dat het er veel zijn” heeft men tijdens de persconferentie laten weten.

War León niet precies heef aangegeven is, welke activiteiten men zal inlijven bij dit ‘ambitieuze plan’, dat veel verder gaat, dan een artistieke ingreep de in december 2014 gedaan zal worden door de schilderes Ana Beltrá op de escalinata van de Calle Faya.

“We willen de verassing niet onthullen. Het zullen artistieke ingrepen zijn, die de omgeving waarderen en die de disciplines samenbrengen welke zich voordoen in de buurt; dans, muziek, schilderkunst... " aldus de wethouder.

Specifieke trappen
Ana Beltrá woont in Ciudad Jardín, maar zegt de sfeer van La Isleta goed te kennen. De schilderes zal de eerste zijn die haar spoor achterlaat in de wijk. Om precies te zijn op de escalinata van de Calle Faya, een smal steegje dat uitmondt in La Naval. Het zal een verrassend effect hebben,” zo laat de ontwerpster weten. Het zal de eerste ingreep zijn in het plan met de naam: ‘La Isleta vive el arte. Isletarte’. 
Soppa-de-Azul.jpeg 1378238125675.jpg

ba5558f4dc6ca08e242176924887026b-large.jpg
Verenigingen zoals Redes de San Pedro; het Tayri -project ,van de San Pío-kerk; La fábrica de La Isleta (https://www.facebook.com/fabricaisleta) en  Soppa de Azul (http://www.soppadeazul.com/index.php/es/) zullen deelnemen in dit plan dat, zoals ze hebben aangekondigd, een vervolg zal krijgen in 2015.
islas-canarias-32.jpg


Rosa Kraus
 We willen niet afzien van de Stichting

LAS PALMAS DE GRAN CANARIA - woensdag 27 augustus 2014 - Terwijl het Cabildo (Eilandbestuur) van Gran Canaria studeert, welk gebruik men gaat geven aan het pand, dat haar eigendom is en waarin men de Fundación Alfredo Kraus (Alfredo Kraus-Stichting) wilde vestigen, verzekert de familie van de Grancanarische tenor, “daar niet van af te willen zien,” in de toekomst, in het voor dit doel herstelde gebouw in de Calle Buenos Aires “als men tot een nieuw akkoord komt” met het Eilandbestuur.

“Momenteel zal men de Stichting niet vestigen in dat pand. Maar we beschouwen het niet als verloren. We wijzen de Stichting niet af en ook niet, dat die gevestigd wordt in Las Palmas de Gran Canaria. Maar er zal een ander akkoord moeten komen met het Cabildo (Eilandbestuur) van Gran Canaria,” zo heeft Rosa Kraus per telefoon laten weten op maandag 25 augustus 2014; de dochter van de legendarische Grancanarische tenor verblijft niet op het eiland.
                                            Rosa Kraus, de dochter van de legendarische Grancanarische tenor.
“Aanvankelijk is het onze bedoeling geweest, dat de zetel van de Stichting, Gran Canaria zou zijn.” Als we met het Cabildo een nieuwe overeenkomst bereiken, is het mogelijk, dat dit realiteit wordt,” zo heeft zij toegevoegd.

Rosa Kraus heeft uitgelegd, dat ze niet op de hoogte is van de informaten welke is verstrekt door de persmedia, waarin men te kennen geeft, dat het Eilandbestuur heeft besloten, als de verbouwing eenmaal is voltooid, het beheer en het gebruik van dit pand te herstellen, vanwege het uitblijven van een antwoord van de erven Alfredo Kraus over hun Stichtings-project.
 
Het levensgrote standbeeld van Alfredo Kraus, op het Plaza de Alfredo Kraus, tegenver het Auditorio Municipal Maestro Padilla, in Almería.
“Het project is van start gegaan met José Miguel Pérez als president van het Cabildo (Eilandbestuur). Daarna kwam de crisis en een wisseling van het Eilandbestuur. En met hen is men niet tot een akkoord kunnen komen voor het oprichten van de Stichting,” zo beperkt Rosa Kraus zich te zeggen, als ze gevraagd wordt welke de oorzaken zijn die ertoe hebben geleid, dat het project op een dood punt is aanbeland.
                             
Het gerestaureerde pand in de Calle Buenos Aires 26 in Las Palmas de Gran Canaria.

Op hun beurt hebben bronnen binnen het Cabildo (Eilandbestuur) van Gran Canaria op maandag 25 augustus 2014 benadrukt, dat  in september, of oktober het huidige Eilandbestuur voornemens is, aan te geven welke gebruik men aan dit pand zal toekennen, waarvoor men voor het herstel en de herinrichting een post in de Eilandbegroting heeft van €816.000,=

Wel is het momenteel binnen de overheid duidelijk, dat de voorzieningen aan de Calle Buenos Aires nummer 26 in de hoofdstad van Gran Canaria geen culturele bestemming zullen krijgen. Dit wil zeggen, dat het Departement van Cultuur, Historisch Erfgoed en Musea er geen deel van zal uitmaken. Op zijn beurt, zal de jaarlijkse subsidie van €24.000,= welke men heeft toegekend aan dit stichtings-project, “momenteel bestemd gaan worden voor andere projecten op hetzelfde terrein,” aldus de geraadpleegde bronnen.


Santa Cruz biedt de Tempel van de Vrijmetselaars ‘te koop’  aan
Het pand in Santa Cruz de Tenerife
is het enige in zijn soort in Spanje

SANTA CRUZ DE TENERIFE - woensdag 6 augustus 2014 - De vrijmetselaarstempel in Santa Cruz de Tenerife staat te koop en het pand is te bezichtigen op de interactieve internetpagina www.templomasonicotenerife.es voor vrijmetselaars die het willen verwerven, aldus de wethouder van Maatchappij en Ontwikkeling, Florentino Plasencia, van het Gemeentebestuur van Santa Cruz de Tenerife.

In feite wil Santa Cruz zich niet ontdoen van het pand - dat in 2007 is uitgeroepen tot Bien de Interés Cultural (BIC)  (Cultureel Erfgoed) in de categorie Historisch - maar wel, dat vrijmetselaars wereldwijd betrokken raken bij de renovatie, met financiële bijdragen tot een bedrag van de helft van de vijf miljoen kostende herstelwerkzaamheden. Als het pand eenmaal hersteld is, zal de tempel over alle papieren vervoegen, om deze te veranderen in een nationaal historisch centrum over de masonería (vrijmetselarij).

Florentino Plasencia tijdens de presentatie van de internetpagina, op maandag 4 augustus 2014 in Santa Cruz de Tenerife.


Bekijk het pand in de huidige staat, virtueel op:
www.templomasonicotenerife.es
De architect José Miguel Márquez Zárate is ervan overtuigd, “dat de ziel van het gebouw zeker hersteld kan worden” en benadrukt, dat de constructie ‘uniek’ is, met ‘specifieke’ eigenschappen die de aandacht vragen, niet alleen van de overheden, maar ook van de “broeders vrijmetselaars internationaal.


Momenteel kan het Gemeentebestuur rekenen op de steun van de Gran Logia de España (Grootloge van Spanje) en van de Supremo Consejo de Grado 33 (Hoge Raad van de 33ste Graad), met wie men in september 2013 een overeenkomst heeft ondertekend, voor het herstel van de tempel en voor de internetpagina die een eerste stap is ter "visualisering”; en de wereld bekend te maken met het goede product, dat we te bieden hebben; en ik zeg u: "Hallo! Kijk eens wat we hier hebben te herstellen!” zegt Plasencia, die ervan overtuigd is, dat men een grote respons zal krijgen.


Net als Márquez, is de geschiedkundige Alberto Darias van mening, dat de tempel in de hoofdstad van Tenerife, “als belangrijkste gebouw zal beantwoorden aan de vrijmetselarij in Spanje,” en “dat het een sleutel vormt in de studie van de vrijmetselarij-architectuur”, welke gered dient te worden, zegt hij.
 

Conferentie

Met als titel ‘Masonería y Sociedad’ (‘Maatschappij en Vrijmetselarij’) zal in de hoofdstad van Tenerife van 4 tot 26 september 2014 een aantal seminars gehouden worden waaraan deskundigen uit diverse disciplines zullen deelnemen, die toespraken zullen houden over het belang van de aanwezigheid van de vrijmetselarij op Canarias. Het gaat - volgens de internetpagina, - om het eerste evenement, dat men plant voor het tonen van de vrijmetselaarstempel en het belang ervan voor de wereld; en, om zo - via ‘crowdfunding’ - fondsen te werven, om het gebouw te kunnen herstellen.

“In september 2014 zal een grote groep speakers  voor het eerst in de geschiedenis van de Democratie bijeenkomen, om te praten over de vrijmetselarij,” zo heeft wethouder Florentino Plasencia verzekerd op maandag 4 augustus 2014; waarbij hij heeft aangegeven, dat men met deze seminars ook de relatie zoekt van Tenerife en Canarias met de vrijmetselarij. Dit zal men aanvullen met geleide bezoeken aan de tempel op de vrijdagen in september.
Zie: www.templomasonicotenerife.es
islas-canarias-32.jpg


De fluittaal van La Gomera is nu te vertalen
via de mobiele telefoon

‘Yo silbo’
(‘Ik fluit’)  is een toepassing die het de gebruiker van een mobiele telefoon mogelijk maakt
 tot 300.000 uitdrukkingen in het silbo
(de fluittaal van La Gomera) te vertalen

SAN SEBASTIÁN DE LA GOMERA - dinsdag 27 mei 2014 - Van generatie op generatie heeft La Gomera de fluittaal bewaard die gedurende eeuwen het de eilandbewoners mogelijk heeft gemaakt, om over kilometers afstand, over barrancos (ravijnen), met elkaar te communiceren; een erfgoed, dat men leert op de scholen op het eiland en dat, sinds maandag 26 mei 2014, binnen eenieders bereik ligt, dankzij de mobiele telefoon.

Een groep Canarische programmeurs heeft de krachten gebundeld in de Asociación Cultural y de Investigación del Silbo (Culturele Vereniging voor Onderzoek van de Fluittaal)om een toepassing te ontwerpen voor mobiele telefoontoestellen, zowel voor ISO als Android, die kan bijdragen aan het verspreiden en bewaren van deze waardevolle traditie, die sinds 2009 door de UNECSCO is erkend als Erfgoed van de Mensheid.


'Yo silbo'
Het resultaat is, dat ‘Yo silbo’ een toepassing is, die iedere gebruiker in staat stelt, het belangrijkste te leren kennen over de geschiedenis van het silbo (de fluittaal), de basisgeluiden aan te leren (hoe deze te fluiten ) en - het belangrijkste - dankzij de mobiele telefoon tot 300.000 uitdrukkingen en zinnen te kunnen vertalen.

Het systeem maakt het mogelijk, zinnen samen te stellen die de telefoon fluit, door de vrijelijke invoer van onderwerpen, werkwoorden of uitdrukkingen, met behulp van diverse thematische lijsten van de meest voorkomende en nuttige intermenselijke betrekkingen... of de meest curieuze, zoals op maandag 26 mei 2014 is uiteengezet door een van de programmeurs, Francisco Martínez.

De programmeurs hadden zich aanvankelijk voorgesteld te bereiken, dat het systeem elke geschreven zin zou kunnen fluiten, maar al snel ontdekten ze, dat dit een moeilijk te bereiken doel was, omdat het silbo (de fluittaal) heel silábido (fluitgevoelig) is en zich met het reproduceren van klank tot klank spelingen van het geluid kunnen voordoen die een raar geluid veroorzaken, “als van een robot.”
  
Daarom hebben ze ervoor gekozen, om zich te wenden tot gerenommeerde silbadores (fluiters) voor het opnemen van honderden woorden, vervoegingen en complete toevoegingen, welke de gebruiker van ‘Yo silbo’ met een simpele handbeweging naar wens kan combineren op het beeldscherm van de mobiele telefoon. Het resultaat kan men op zijn/haar eigen apparaat horen, of delen met vrienden op het Internet via verbindingen met de voornaamste sociale netwerken.
  
De voorzitter van de Asociación Cultural y de Investigación del Silbo Canario en coördinator van de opleidingscursussen welke de vereniging geeft, David Díaz Reyes, heeft opgemerkt, dat dit niet het eerste voorstel is dat men heeft ontvangen, om een toepassing in de taal van zijn voorouders te ontwerpen; maar, dat het wel het enige is, dat hen daar tot nu toe van overtuigd heeft, vanwege ernst ervan en de verspreiding ervan die dit met zich meebrengt.

Diaz Reyes heeft opgemerkt, dat bij de beslissing van zijn Vereniging, om samen te werken met dit initiatief, ook het feit heeft meegewogen, dat de projectontwikkelaars zich hebben verplicht, om de helft van de winst die de toepassing ‘Yo silbo’ oplevert - die €0,89 kost aan Foresta, de Stichting die zich inzet voor de herbebossing van de Canarische Eilanden.

Silbo gomero

Deze silbador (fluiter) zet zich ervoor in, dat men aan het silbo het toevoeging ‘gomero’ toekent, omdat dit het eiland is, dat het meest heeft gedaan, de fluittaal tot in onze dagen te bewaren, maar hij herinnert er ook aan, dat men deze taal gefloten heeft  in diverse valleien op Gran Canaria, Tenerife en La Palma, en men er - omdat die daar weinig werd gebruikt - deze voorouderlijke traditie verloren heeft.

Vanwege de orografie heeft men op La Gomera deze fluittaal meer in ere gehouden, maar als men deze niet in de scholen zou hebben onderwezen, zou die hier ook minder bewaard zijn gebleven,” zo verzekert David Díaz Reyes.
islas-canarias-32.jpg


Betaalde, legale arbeid  aangeboden
voor filmsterren in de dop

Figuranten jong en oud gezocht,  alle leeftijden welkom,
ervaring niet noodzakelijk
Grijp uw kans in San Bartolomé de Tirajana  op
zaterdag 8 maart 2014

SAN BARTOLOMÉ DE TIRAJANA - zondag 2 maart 2014 - Hieronder geven wij de posters weer, die voor veel mensen op de Canarische Eilanden een mogelijkheid bieden op het verwerven van wat tijdelijke inkomsten in deze barre tijden waar de werkloosheid torenhoog is en de WW-uitkeringen laag, of nihil zijn.

Zelfs ‘kinderarbeid’ met afdracht Sociale Lasten is in de aanbieding, volgens onderstaande posters voor een figurantenrol bij de opnamen van twee speelfims op Gran Canaria:

Op naar het  Sociaal Cultureel-Centrum,naast het gemeentelijk zwembad in San Fernando de Maspalomas, op zaterdag 8 maart 2014.
Wel meebrengen:
- Identiteitsbewijs (DNI, of NIE), of PASPOORT (de NIE als Europees ingezetene moet wel geldig zijn als werkvergunning (Autorizdo a trabajar)
- Inschrijvingsnummer voor afdracht bij de Sociale Dienst (NAFSS) 
- Uittreksel uit het Padrón (bevolkingsregister van de gemeente op Canarias waar men woonachtig is.
  en (optioneel):
- Het bankrekenignummer waarnaar de financiële vergoeding overgemaakt kan worden voor de betoonde diensten, als men eenmaal is aangenomen als figugrant en daadwerkelijk meewerkt aan (optreedt in) deze twee speelfilms.


Kindersteren in de dop, van alle natiinalitietn, moeten  wel woonachtig zijn in San Bartolomé de Tirajana
.

Aansprakelijheid
Wij publiceren bovenstaande oproepen - tot selectie voor een figuranterol in een, of meerdere speelfilms - voor wat deze waard zijn; zonder verder enige aansprakelijkheid te aanvaarden, noch van kandidaten die zich aanmelden, noch van het castingbureau dat deze oproepen in de openbaarheid heeft gebracht. En dit, zoals men o.a. op de Duitse televisie bij  de bekendmaking van de lottogetallen zo mooi zegt: "Wie immer, ohne gewähr," ("Zoals altijd, zonder garantie").
islas-canarias-32.jpg


Toegangskaarten Cirque du Soleil-'Dralion’
in de Gran Canaria Arena
vanaf 28 februari 2014 in de voorverkoop

Van 2 t/m 10 augustus 2014 vinden de voorstellingen ‘Dralion’ van het Cirque du Soleil (Circo del Sol) plaats in de Gran Canaria Arena.
Men kan toegangskaarten bestellen via de Circus-Club op 26 en 27 februari 2014 en via www.livenation.es

Het lidmaatschap van de Circus-Club is gratis en men kan dan bij voorrang toegangskaarten kopen tegen gereduceerde prijzen.

Als lid ontvangt men spectaculiare aanbiedingen en ook kan men unieke informatie ontvangen over de producties.

Zich aanmelden als lid van de Circus-Club kan via: www.cirqueclub.com


VIDEOFILMPJE:
een voorproefje van de ‘Dralion’-show:

http://www.youtube.com/watch?feature=player_embedded&v=5bp7x5vhEJg

Algemene kaartverkoop ‘Dralion’
De algemene kaartverkoop voor de negen spectaculaire voorstellingen van ‘Dralion’ start op 28 februari 2014 bij het warenhuis El Corte Inglés en via de diverse internetpagina’s zoals die van:
www.entradas.com
www.livenation.es
www.ticketmaster.es
www.misterentradas.com

De prijzen variëren van €26,40 (plus kosten) voor een kinderkaartje tot  €70,= voor een Premium-toegangskaart op zondag.
islas-canarias-32.jpg


Cirque du Soleil (El Circo del Sol)
van 2 tot 10 augustus 2014
in de ‘Gran Canaria Arena’

LAS PALMAS DE GRAN CANARIA - zaterdag 16 februari 2014 - De eeuwige zoektocht naar harmonie tussen de mens en de natuur, die de leden van het Cirque du Soleil (El Circo del Sol) gebruiken voor de ontwikkeling van hun show ‘Dralion’, zal het podium van de 'Gran Canaria Arena' gaan vullen van 2 t/m 10 augustus 2014, als onderdeel van het openingsprogramma van de Copa del Mundo de Baloncesto (WK-Basketbal 2014) in het multifunctionele Sportpaleis.

‘Dralion’ (1999) is een show van Cirque du Soleil en gaat over de elementen, die door verschillende personages worden uitgebeeld.
Azala vertegenwoordigt de lucht, Gaya de aarde, Oceane het water en Yao het vuur.
Dralion bestaat uit verschillende optredens, waaronder jongleren, touwspringen, balanceren, ballet, clowns, trapeze, acrobatiek, zang en dans.

‘Dralion’

De naam ‘Dralion’ is een samentrekking van Dragon (Draak) en Lion (Leeuw) en stelt symbolisch de samensmelting van de oosterse en westerse wereld voor.  
De show is in 2004 opgevoerd in Wenen; en in 2005 in Oostende en Amsterdam.

                                           Een scène uit 'Dralion'.
Cirque du Soleil is een onderneming uit Québec die wereldwijd 5.000 medewerkers telt (50 nationaliteiten en 25 verschillende talen), onder wie 1.300 artiesten.

Alleen al in de vestiging in Montréal werken 2.000 personeelsleden.

Sinds 1984 hebben ruim 100 miljoen toeschouwers genoten van de shows van Cirque du Soleil, alleen al in 2013 hebben 15 miljoen mensen een voorstelling van Cirque du Soleil bijgewoond.

islas-canarias-32.jpg


Interview met Braulio
‘Economische moeilijkheden breken echtverbintenissen op’

SANTA MARIA DE GUÍA - dinsdag 3 september 2013 - Journaliste Carmen Delia Aranda van dagblad ‘Canarias7’ heeft een interview gemaakt met Braulio, de in 1946 in Santa María de Guía (Gran Canaria) geboren Braulio Antonio García Bautista en op de Canarische Eilanden razend populair zijnde zanger, conferencier, entertainer, die een begrip is voor de eilandbewoners, maar ook voor menig buitenlandse resident die de Spaanse taal machtig is en bovendien  geïnteresseerd is in het culturele en dagelijkse leven op de eilanden.

Braulio is een van de meest internationaal optredende artiesten (zie: http://es.wikipedia.org/wiki/Braulio_%28cantante%29 ). Hoewel zijn stem bij voortduring te horen is in Amerika, treedt hij met enige regelmaat op in de concertzalen op de Canarische Archipel, zijn geboorteland. Momenteel is Braulio op Gran Canaria en verblijft hier tot oktober 2013.


Braulio.
Videofilmpje:

http://www.youtube.com/watch?feature=player_detailpage&v=CfhkZJQyWdQ

- VRAAG:U wisselt altijd romantische liederen af met meer sociaal bewogen thema’s. Bent u aan het componeren? Heeft een enigszins moeilijke situatie in het land u geïnspireerd?”
- ANTWOORD: “Ik weet niet, of het iets instinctiefs is, of dat ik gegrepen wordt door de omstandigheden. Ik schrijf iets wat te maken heeft met de situatie waarin we leven. Misschien zonder het te beseffen beïnvloedt de situatie mij waarin we worden geconfronteerd met een liefdesgeschiedenis die we meemaken en die leidt tot het adagio: Als de honger op de deur klopt, dan verdwijnt de liefde door het venster… De crisis is een dankbaar terrein voor het schrijven van dit soort liedjes, omdat deze emotionele banden verbreekt vanwege de economische problemen; als de koelkast leeg is, raakt de situatie gespannen.”

- V.:Wat denkt u dit keer op Canarias te doen?
- A.: “Tot oktober ben ik hier. Daarna maak ik een tour die momenteel wordt voorbereid. Ondertussen wijd ik me aan een dolce-far-niente, samen met mijn troeteldiertjes. Ik ben geen strandbezoeker, sinds ik me er rekenschap van heb gegeven, dat de Braziliaanse tanga’s me niet goed meer passen (lacht). Hoewel ik een olifantshuid heb, doet het me niets; ik ben geen strandganger. Ik verblijf in Guía, in Santa Cristina, hier heb ik mijn markizaat en ontvang ik vrienden, we nemen een paar wijntjes en zingen. Dat is mijn troost.”

- V.:Ontstaan er nieuwe liedjes bij deze ontmoetingen, of grijpt men terug op het oude repertoire?
- A.: ”We helpen een handje met het oude repertoire. Tot aan tango’s komen aan bod. Het zijn luchtig-muzikale ontmoetingen, maar ik blijf ze niet organiseren, omdat dit me financieel niet goed uitkomt. Men komt en als men vertrokken is, zit ik zonder wijn (lacht). Een grapje.”

- V.: “U hebt cd’s met bolero’s gemaakt; denkt u iets met tango’s te gaan doen?”
- A.: “Ik houd heel veel van de klassieke tango.  Sinds mijn kindertijd, toen ik naar het variété ging, toen kunstenaars vanuit de hoofdstad naar Guía kwamen, wat toen heel ver weg was. Ik moest twee uur reizen over de helse, steile weg van Silva. Dat was iets ongelooflijk  nieuws, dat doorbrak de eentonigheid. Ik ben opgegroeid met tango en bolero, met het ritme van de trom die het evenement aankondigde.

 - V.:  “Zijn uw albums te verkrijgen via het Internet?”
- A.: “Op het Internet zijn al mijn opnames piraterij. De mensen geven geen cent uit, ze nemen hun toevlucht tot piraterij. Het is triest, omdat er minder mogelijkheden zijn voor het maken van opnamen. Waarom geld uitgeven, als het niets oplevert. Er is geen mogelijkheid het geïnvesteerde terug te verdienen, er zijn geen promotionele platforms, omdat platenmaatschappijen alleen geld uitgeven aan bepaalde figuren. Mensen maken nog steeds platen uit romantiek. Ik heb dit door de tijd heen gedaan.”

Nationalist en teleurgesteld
Braulio erkent, dat hij met een voet op Canarias is en met de andere in Amerika. “Ik ben zojuist aangekomen en in oktober begint een tour die me naar de Dominicaanse Republiek, Miami en vervolgens naar het Noorden brengt. Ik weet niet, of ik er tot eind 2013 blijf. Mijn leven bestaat uit rondreizen, net als de dozen nougat ‘La Moyera’, zegt hij sarcastisch.

Maar door de schuld van de maag, is hij teruggekeerd. “Ik woon hier en ga daar naar toe, Ik ben echter Amerikaans staatsburger.  Ik heb de Green Card, na zoveel jaar daar wonen. Ik heb die, om lange wachtrijen te vermijden, om er binnen te komen,” grapt hij.

Braulio heeft een nieuw album in gedachte, maar geen haast om dit te maken. Hij bevestigt,  dat met de piraterij op het Internet, de platen niet meer zijn wat ze waren; hoewel hij het waardeert, dat sommige van zijn video’s  op YouTube bekeken zijn door meer dan twee miljoen bezoekers .

“Het nieuwe album zal vernieuwende zaken bevatten. Er is een thema getiteld ‘Al sur del ombligo’ (‘Ten zuiden van de navel’). Het is geen erotisch lied zoals de titel zou doen vermoeden, over seks praten is, waar we vandaan komen (Amerika), een privé terrein, dat geen inmenging duldt.”

Braulio is een bekeerd nationalist. Echter, gevraagd naar zijn tevredenheid over de nationalistische regering van de afgelopen 20 jaar, geeft hij toe, daar niet erg van onder de indruk te zijn.
“Ik heb mijn hoop er teveel op gevestigd toen dit begon. Ik zie teveel problemen rond het beheer van de Coaliciòn (de politieke partij) en veel persoonlijke belangen. Er zijn uitgevonden nationalisten; personen, die dit gevoel niet hebben en die - de goede daargelaten - begrepen hebben, dat dit wel eens hun politieke beleid zou kunnen zijn.

Ik verlies de hoop niet, dat er een werkelijk nationalistische partij zal zijn, zoals de CiU, of de PNV dit zouden kunnen zijn, met meer stamboom en minder uitgevonden mensen.  
Meer, of minder redden we ons zelf. Voorheen regeerde men ons van buitenaf.
Maar het bezorgt met een zeker schaamrood bij het zien hoe de interinsulaire oorlog doorgaat en de opiniebladen ons eiland aanvallen; zonder, dat daar een antwoord op komt van de regeringsautoriteiten, van geen enkele partij,” zo betreurt Braulio.
islas-canarias-32.jpg


Canarias  telt  twee van de tien lelijkste rotondes van Spanje
De zoektocht naar ,Miss Horrotonda
De Muñeco de Nieve op plaats 8
 en
Los niños expectantes op plaats 4

SPANJE / CANARISCHE EILANDEN - vrijdag 15 februari 2013 - Dit artikel gaat over ‘rotondismo’, een artistieke beweging in het bekronen van de meest afzichtelijke monumenten op rotondes.
Rotondismo’ is begonnen in Murcia (hoe mooi was je) en heeft zich als een kankergezwel uitgezaaid over de 23.000 rotondes die er in Spanje bestaan (volgens de recente statistieken).

De term ‘rotondismo', is gestolen van web-blog ‘Cienladrillos’ (http://www.cienladrillos.com).

Lezers uit geheel Spanje hebben El Muñeco de Nieve (De Sneeuwpop) in het zuidwestelijke deel van Santa Cruz de Tenerife gekozen, als behorend tot een van de meest lelijke kunstwerken die staan op de 23.000 rotondes van het Spaanse wegennetwerk

De bekende Muñeco de Nieve op de Avenida de Los Majuelos, tussen de stadsgrens van Santa Cruz  en La Laguna, is gekozen bij twee stemmingen die gehouden zijn in geheel Spanje, als een van de

tien meest lelijke monumenten van Spanje. De internetpagina’s http://www.libertaddigital.com en http://www.lainformacion.com houden al jarenlang enquêtes onder hun kiezers: bij de eerstgenoemde staat De Sneeuwpop op Tenerife op plaats 5 van de Top-Tien.

Hieronder slechts een kleine selectie van lelijkste rotondes, althans volgens de lezers; de Top-10 van laag naar hoog luidt als volgt:


10. La patata’ (De aardappel)
Waar: in Amorebieta, Vizcaya.
Wat:
Niet meer, of minder dan een aardappel vol geprikt met tandenstokers. De maker, Andrés Nagel, heeft geprocedeerd tegen de Gemeente, die het kunstwerk wil verplaatsen naar een andere locatie, evenals tegen een aantal (onwaarschijnlijke) plegers van plagiaat. Zaken in het gareel brengen.


9. ‘Fuente de la Comunicación’
(Communicatie-bron)

Waar: in San Fernando, Cádiz.
Wat:
Voor de beeldhouwer, Oscar Tusquets Blanca, een vierkante voorstelling van de Aarde.
Voor de omwonenden ‘la mohosa’ (‘de beschimmelde’), of ‘la chatarra’ (‘de junk’).  Voor de stad een rib uit het lijf van 85 miljoen euro.


8. ‘Muñeco de nieve’ (‘Sneeuwpop’)

Waar: in Santa Cruz de Tenerife.
Wat:
Een sneeuwbui op Canarias is net zo ongewoon als een rotonde in de Gobi-woestijn, zo is de sneeuwpop de verwezenlijking van de freudiaanse wens die de vader van de (gefrustreerde) gedachte is.


7. ‘La dama ibérica’ (‘De Iberische Dame’)

Waar: in Valencia.
Wat:
Een reusachtig retrospectief van De Dame van Elche, het kunstwerk van  de Manolo Valdés, "die geen geld heeft ontvangen," aldus Rita Bárbera.
De 18 meter hoge sculptuur bestaat uit 25.000 koppen van 25 centimeter die dezelfde vorm reproduren van het voorbeeld.


6. ‘Monumento a la mujer trabajadora’ (‘Monument voor de werkende vrouw’)

Waar: in Tarrasa, Barcelona.
Wat:
Een gigantische berbiquí (avegaar = boor voor diepe gaten), of taladradora (boor), die tot talloze grappen heeft geleid, door buren die niet helemaal begrijpen wat de relatie is tussen de pincho (piek/spies) en de werkende vrouw.


5. ‘Diosa Atenea’ (‘Godin Athene’)

Waar: in Martos, Jaén.
Wat:
De Godin Athene, heeft met haar uil sinds haar onthulling in 2008 meer ongelukken veroorzaakt dan de hagel.
De langwerpige sculptuur lijkt bij een eerste blik zomaar uit het niets op te reizen, alsof het een buitenaards wezen is.

  

4. ‘Los niños expectantes’ (‘De verwachtingsvolle kinderen’)

Waar: op Fuerteventura.
Wat:
De versteende kinderen uit ‘Het dorp der vervloekten’ (zie videofragment: http://www.youtube.com/watch?feature=player_embedded&v=0WzcW9haPto), alsof ze wachten op de komst van de buitenaardse Godin Athena uit Jaén. Meer dan lelijk is het standbeeld verontrustend, omdat het lijkt, alsof de kinderen met hun hoofd de auto’s volgen,” zo omschrijft kroniekeur Marina.


3. ‘La espiral’ (De spiraal’)

Waar: in Rivas Vaciamadrid, Madrid.
Wat:
Gedoopt als ‘la espiral’, geven de omwonenden er de voorkeur aan dit rotonde-monument ‘el pepelito’ (het ‘komkommertje’) te noemen vanwege de ongetwijfeld fallische-verwijzing.
De eerste maanden werd het ’s nachts belicht, totdat het mechaniek haperde.  Kosten: 1,3 miljoen euro.

 
2 ‘Arcángel’(Aartsengel)
                                   Mazinger Z.
Waar: in Zaragoza.
Wat:
Gewijd aan Isabel la Católica (Elizabeth de Katholieke), de reusachtige sculptuur van Ángel Orensanz wordt veelvuldig vergeleken met Mazinger Z, hoewel in het Zaragózame (Zaragozaanse) haar vergelijkt met de Dama de Hierro (The Iron Lady = De IJzeren Dame).


1 ‘Mundo Jamón (Ham-Wereld)

Waar: in Murcia, waar anders!
Wat
: Een wereldbol bestaande uit hammen, bij de ingang van het hoofdkantoor van de Embutidos El Pozo (Worstfabriek ‘El Pozo’). 

 
De Titel ‘Miss Horrotonda’ worst veel betwist, maar over het algemeen is men van mening, dat het juist is, deze titel toe te kennen aan het monument van de regio Murcia.
8-mua-eco-de-nieve_large.jpg

Sneeuw
Op de ranglijst van Libertad Digital heeft de Tinerfense sculptuur ‘El Muñeco de Nieve’ (‘De Sneewpop’) 16.000 stemmen gekregen en is het onderwerp van veel negatieve commentaren, in de trant van: “een kerst-monument, zo verspilt men ons geld). Het is de stemmers op het Península (Schiereiland = vasteland van Spanje) opgevallen, dat op een eiland wat zich onderscheidt met een goed klimaat, men een eerbetoon aan de sneeuw brengt.
zz1553fb871_large.jpg

Che Guevara
Op de keuzelijst van deze internetpagina blijft zonder twijfel, onveranderd de kopie van het beroemde beeld van Che Guevara op de eerste plaats staan, op een rotonde in de plaats Oleiros (La Coruña) en dat ontworpen is door twee Cubaanse kunstenaars.

Ook is er standbeeld tegen de doodstraf, maar de kwaliteit daarvan wordt in twijfel getrokken door de lezers, van wie er een zegt “wat men ermee bereikt is, haat kweken.”

En één plaats onder de flamboyante Canarische Muñeco de Nieve, staat een stuk - op een rotonde bij de toegang tot Valencia - dat meer lijkt op een wirwar van draden. “Op het eerste gezicht lijkt het, alsof bouwvakkers een deel van hun bouwmateriaal hebben achtergelaten, maar, het is een monument,” zo geeft een van de lezers aan.

8-mua-eco-de-nieve_large-1.jpg

Commentaren
In het geval van El Muñeco de Nieve zijn de commentaren van de deelnemers aan de stemming bijvoorbeeld:
- “Gemaakt door enkele kinderen is het niet slecht.”
- “Ik woon er vlakbij en kan maar niet nalaten te denken, wie dit gemaakt zou kunnen hebben.”
- “Het beste is de afwerking van de pan.”
- “Het lijkt, op wat de Spaanse Mr. Bean gemaakt zou hebben.”
- “Het lijkt me een ongelooflijk gebrek aan respect, om voor zoiets te betalen.”
- “Naar de gevangenis met de maker ervan.”

En er is zelfs een lezer, die herinnert aan een spotprent van enkele jaren geleden, waarop de sneeuwpop staat afgebeeld en luid roept, om afgebroken te worden. Zeker is -  of men er van houdt ,of niet - dat het kunstwerk zijn naam heeft gegeven aan de gehele wijk waarin het staat.

Volgens de internetpagina van La Información, dat ook een gelijksoortige enquête gehouden heeft onder zijn lezers, staat El Muñeco de Nieve op plaats 8 van de meest lelijke rotonde-standbeelden in Spanje.


Jirí Georg Dokoupil.

Kritiek
Het opmerkelijke is, dat de maker van de sculptuur van de ‘Muñeco de Nieve’ (‘Sneeuwpop’) de gerenommeerde Tsjechische kunstenaar Jirí Georg Dokoupil is wiens artistieke ideeën veel succes oogstten in de jaren 80.
De schepper kwam halverwege dat decennium voor het eerst in contact met het eiland toen de Gemeente hem de opdracht gaf, een ontwerp te maken voor de Carnavalsposter, dat van meet af aan de nodige polemiek heeft opgeroepen.
Ten eerste hadden stadsbewoners veel kritiek op de enorme kosten en de twijfelachtige esthetiek en vervolgens leverde men kritiek, omdat het Organismo Autónomo de Cultura (OAC) (de Zelfstandige Instelling voor Cultuur) diverse keren geweigerd heeft het te onderhouden en schoon te maken, omdat men van mening is, dat de Muñeco de Nieve het niet haar eigendom is.

1%-regeling
De ongekende proliferatie van rotondes met latere sculptuur op het gehele Spaanse grondgebied is niet toevallig. De ultieme reden is de wet die in de begindagen van de oprichting van de democratie de verplichting bevatte, om bij de aanbesteding van overheidsopdrachten ten minste 1% te bestemmen voor het behoud, of de verrijking van Spaans historisch erfgoed, of voor de bevordering van artistieke creativiteit, bij voorkeur in het werk zelf of in de onmiddellijke omgeving ervan.

"Ondanks de goede bedoelingen van deze wetgeving is het een feit, dat de resultaten zeer tegenstrijdig zijn.

Vandaar dat het Spaanse wegennetwerk vergeven is met duizenden rotondes en verkeerspleinen waarvan de esthetische, of artistieke waarde meer dan twijfelachtig is en geleid heeft tot veel kritiek van duizenden burgers, die hebben deelgenomen aan dit soort enquêtes, om daarmee hun afkeuring te laten blijken.

Het Ministerie van Cultuur is de instantie die de 1% cultuur beheert welke aangevraagd kan worden door alle bestuurslagen van de diverse overheden: Gemeenten, Deelstaten, Provinciale Staten, Eilandbesturen, Universiteiten, boswachterijen en de Spaanse Staat zelf. Ook kunnen burgemeesters rechtstreeks aan een kunstenaar opdracht geven de kustwerken te vervaardigen, wat meer dan eens verdenkingen heeft opgeroepen.

Maar niet in alle gevallen is de 1%-regeling van toepassing. Begrotingen die niet hoger zijn dan €601.000,= zijn hiervan uitgesloten en ook die welke “van invloed zijn op de veiligheid en de verdediging van de Staat.”


                                          Bañaderos (Gran Canaria)-
Dit is de reden waarom de ‘verschrikkelijke monumenten’ alleen verschijnen in de grote openbare werken, nieuwe industriegebieden - zoals het geval is in Santa Cruz de Tenerife - stedenbouwkundige plannen en andersoortige projecten. Ook Gran Canaria is niet verschoond gebleven van deze epidemie. Bij een toer door Maspalomas, of op het traject Agaete-Las Palmas de Gran Canaria kan men zich er rekenschap van geven dat dit ‘rotondismo’ ook hier zijn hoogtepunt heeft bereikt.
islas-canarias-33.jpg


De Gouden Eeuw van
het Gemeentelijke Theater van Gáldar

Het theater viert zijn 100-jarig bestaan

GÁLDAR - vrijdag 7 december 2012 - Het Colosseum is herboren met zijn nieuwe artistieke inrichting en ademt met zijn intacte architectuur van 100 jaar geleden de sfeer van weleer. Historisch en eigentijds, architectuur en kunst; het Teatro Municipal de Gáldar (1912-2012) viert zijn eerste eeuwfeest met aan de wanden een tentoonstelling van shows en toneelvoorstellingen.

Het gebouw in het hart van het historische centrum is -  op initiatief van de Sociedad La Amistad  (Sociëteit ‘De Vriendschap’) - verrezen uit de as van een van de oudste theaters van Gran Canaria. Vervolgens is het pand - na drie decennia van eindeloze renovaties - met de meest recente ingreep veranderd in een groot kunstwerk, dankzij werk zoals ‘La Revelora’ (‘De Openbaring’) van de kunstschilder Pepe Dámaso.

 

Monumentaal
Het Theater van Gáldar bevat een enorme architectonische, artistieke en culturele rijkdom. Een waarde, die het geërfd heeft van het historische pand wat in 1912 is gebouwd, en die verhoogd is met de meest recente esthetische bijdragen.

Voor de oorsprong van het pand moet men teruggaan naar het oude theater van Gáldar uit 1847, een van de oudste centra van Gran Canaria, dat - samen met het Gabinete Literario - tot stand is gekomen op initiatief van sociale instanties, aldus Dr. in de Geschiedenis en de officiële Kroniekschrijver van de Gemeente, Sebastián López.

Het Casino van Gáldar beheerde dit theater totdat men een Eeuw geleden besloot het te vervangen. Dankzij de sociëteit La Amistad  bouwde men het huidige Teatro de Gáldar, de sociëteit deed de Gemeente, die eigenaar is van de grond, het voorstel, het theater te bouwen, met het presenteren van een project met gesloten beurzen, waardoor het pand eigendom zou worden van de Gemeente.

“Alles werd goedgekeurd en de bouw begon op het perceel van het oude Colosseum,” zo brengt de professor van de Universiteit van las Palmas de Gran Canaria in herinnering. Maar het was niet eerder, dan in 1934, dat het terugkeerde in handen van de Gemeente, “die het huurde als bioscoop tot in de jaren 6o van de Twintigste Eeuw; het moment waarop het rechtstreekse beheer ervan overging op het Gemeentebestuur.” Op de bouwplannen staat geen handtekening, hoewel het oorspronkelijke ontwerp wijzigingen heeft ondergaan, om de capaciteit te vergroten.

Vanuit architectonisch standpunt bezien, spreekt de geschiedkundige ervan, dat het gaat om een voorbeeld van academisch classicisme met een samengaan van traditionele materialen zoals natuursteen van Gáldar en hout, vooral aan het exterieur en, gewapend beton in het interieur.

Gebrek aan financiële middelen heeft in de eerste tijd het ornamenteren van het interieur afgeremd. Het is pas in 1980, als het Ministerie van Cultuur geld injecteert in het herstel van het pand, waarbij men zich richt op de buitengevels.

 

Men kan er niet omheen, dat het honderdjarige gebouw prominent aanwezig is als Artistiek Historisch Geheel in het centrum van Gáldar, dat in 1981 deze catalogisering heeft gekregen. Er naast staat de honderdjarige drago (drakenbloedboom), met de nieuwe gemeenteraadszaal, nabij het plein van de Santiago-kerk en, enkele meters verderop de ingang van de Cueva Pintada (Beschilderde Grot).

Na verloop van tijd heeft het project financiering van het Cabildo (Eilandbestuur) en het Ayuntamiento (Gemeentebestuur) gekregen en kreeg het stapje voor stapje zijn huidige, definitieve vorm als Theater ,waar ondertussen allerlei voorstellingen hebben plaatsgevonden tot aan de installatie van het Gemeentebestuur van Gáldar.

De kroniekschrijver laat over het herstel van dit gebouw weten, “dat het een eindeloze geschiedenis was.” De bouw heeft 30 jaar in beslag genomen.

1354743205768.large.jpg

Pepe Dámaso
De laatste fase is begonnen in 2008, waarbij men zich richtte op het aanbrengen van een ornamentele toets, met het doel het te verzekeren van een betekenis die veel verder gaat dan de architectonische. En hier komt de hand van Pepe Dámaso in beeld, die de opdracht kreeg het plafond te ontwerpen, evenals het werk van kunstenaars zoals Cristóbal Guerra en Rufina Santana.

  

Het centrale kunstwerk wat werd toevertrouwd aan Dámaso was, dat onder het rode het plafond boven de parterre, waarin  -  zoals Sebastián López in herinnering brengt - in de afgelopen decennia het schuine dak zichtbaar was gelaten.

Sinds 1912 is de parterre-rang een soort doos, met een vlak plafond zoals was ontworpen volgens een voorstel wat twee jaar eerder was gedaan tijdens het ‘Internationale Congres voor het Herstel van Architectonisch Erfgoed’, dat heeft plaatsgevonden in Chili. Dit idee is aangepast door als alternatief een valse koepel in de vorm van een slakkenhuis aan te brengen in de houten structuur van het plafond.

dscn1924.large.jpg

De Catalaanse gewelven zijn gedecoreerd door Cristóbal Guerra. In de nissen bevindt zich een drieluik, dat een beeld geeft van het verdwenen Paleis van de Guanartemes (inheemse koningen), met zijn beschilderde muren en pré-Spaanse balken. Ernaast een schilderij van Rufina Santana.


Foto: Koningin Isabel II

Ook zijn er replica’s te zien van de bekende, uit Gáldar afkomstige, kunstschilders Antonio Padrón en Juan Borges Linares. En als levende herinnering aan het theater, dat dateerde uit de regeringsperiode van koningin Isabel II (1843-1868), heeft men foto’s aangebracht van de bouwwerkzaamheden uit de 19de Eeuw en stadgezichten: “als vensters op de tijd,” aldus de kroniekeur.
islas-canarias-35.jpg

 In het spoor van de her-ontdekker van
Lanzarote, 20 jaar na zijn dood

20ste herdenking sterfdag Cesar Manrique

LANZAROTE -  dinsdag 9 oktober 2012 - Op 25 september 2012 was het 20 jaar geleden, dat de geniale César Manrique, wiens kunstwerken op veel locaties op de Canarische Eilanden te bewonderen zijn, in de leeftijd van 73 jaar - op Lanzarote  tijdens het hoogtepunt van zijn carrière -  bij een verkeersongeluk om het leven kwam. Hij zette zich met zijn buitengewone creativiteit in de schilderkunst, beeldhouwen en architectuur hartstochtelijk in voor het behoud van de natuur op de Canarische Eilanden en op Lanzarote in het bijzonder. Duizenden mensen woonden zijn begrafenis bij en op Lanzarote werd drie dagen van officiële rouw afgekondigd.

Nu, twintig jaar later, is de dood van de begenadigde kunstenaar in stijl herdacht. De kunststichting die zij naam draagt en die in het jaar van zijn dood is opgericht, heeft op deze gedenkdag een wind-spel in de tuin van zijn woonhuis laten opstellen, dat tegenwoordig de vestiging van de Stichting en museum is. De in de jaren 70 ontworpen mobile is op zijn oorspronkelijke standplaats teruggekeerd, waar deze in 1998 verwijderd werd, om gerestaureerd te worden.


César Manrique in zijn atelier in Taro de Tahíche.

“Er is een verschijnsel, dat we verplicht zijn, verder bekendheid te geven, namelijk heel eenvoudig: leren ZIEN,” heeft Manrique eens gezegd en, hij bedoelde daarmee eigenlijk het vermogen, de schoonheid van de natuur in al haar diversiteit te herkennen. Bij leven verzette hij zich tegen de bewering, dat Lanzarote vanwege het onvruchtbare vulkaanlandschap lelijk zou zijn. Hij zag de schoonheid van het eiland in elke lavasteen en ervoer Lanzarote niet als eiland, maar veel meer als een kunstwerk. Door zijn aanhoudende inspanningen, om de charme van het landschap, door een erop aangepaste architectuur, nog beter tot zijn recht te laten komen, stelde hij nieuwe normen en creëerde hij een soort ongeschreven bouwwetgeving.

De nalatenschap van een gepassioneerd natuurbeschermer
De naam César Manrique staat voor een in zijn tijd baanbrekende vorm van architectuur, Manrique verkondigde als eerste de mening, “dat architectuur als samengaan tussen menselijk kunnen en de natuur begrepen moest worden, en  zette deze voorstelling ook consequent door in zijn beroemde lavabellen-huis in Tahiche, dat tegenwoordig als museum te bezichtigen is.

Architecten die uit alle hoeken van de Aarde  op Lanzarote deelnamen aan een congres, bewonderden die volledig nieuwe wijze van bouwkunst, welke  in vaktijdschriften diepgaand werd besproken. Destijds ging de naam Manrique de wereld rond. Geen wonder, dat daardoor het grote misverstand is ontstaan, dat César steeds weer als architect wordt betiteld. César Manrique was kunstenaar - feitelijk geen architect - maar wel een grote landschapsarchitect, wat op Lanzarote op veel locaties-  bijvoorbeeld het uitzichtspunt ‘Mirador del Rio’ - te zien is en ook bij grote projecten oo de andere eilanden, zoals de zee-zwembaden en het Playa Jardín in Puerto de la Cruz op Tenerife.
cmplaya.jpg cmreducto.jpg
thmb_4fe4611afoto_241.jpg altAou4CWsF6aYoIEOOEoF_J2tj5SRat2xlDzqtCZcflg-V.jpg
De verbazingwekkende veelzijdigheid van deze kunstenaar,  voortkomend uit zijn innerlijke onrust, de nieuwsgierigheid naar het onbekende, het streven naar nieuwe horizonten, komt zeker in een zin tot uitdrukking die Manrique destijds in een interview men een weekblad liet optekenen: “een kunstenaar kan ontwerper zijn, architect of tuinen aanleggen, zijn schoenen en wat dies meer zijn ontwerpen, of ook in de  film of fotografie werkzaam zijn. Een kunstenaar moet een schepper zijn, die zich niet beperkt, door tot aan zijn dood, allen maar schilderijen te maken. Dat komt mij belachelijk  armzalig voor.”

Manrique was in de laatste jaren voor zijn dood niet alleen kunstenaar, maar ook een heftige milieuactivist. Onophoudelijk stelde hij de eind 80-er begin 90-er jaren heersende bouwwoede op de Canarische Eilanden aan de kaak, “We verstoren niet alleen de Eilanden, we verliezen daarbij ook onze identiteit!”
cesar-manrique-house-30.jpg

César Manrique was altijd al compromisloos in zijn beschouwingen over de bouwwerken die sinds de 60-er jaren op de Eilanden ontstonden. Toen hij begin jaren 70 naar Puerto de La Cruz kwam, omdat het Stadbestuur zijn mening wilde vernemen, kregen journalisten, die bij de rondgang aanwezig waren, steeds weer hetzelfde woord te horen: “opblazen.”

Aangevangen met  Bel Air, tot aan het gebouw van de Banco Exterior aan het Plaza del Charco (waarin tegenwoordig de supermarkt Opencor Exprés is gevestigd) choqueerde de architectonische vormgeving van de stad de kunstenaar.

De Eilanden beschermen voor de bouw-explosie, was zijn grootste streven, toen hij een radicale bouwstop eiste. Het ging hem er niet om, dat er helemaal niet meer gebouwd zou  worden, maar wel, dat er “goed” gebouwd zou worden.

Niet tegen de natuur in bouwen en deze verstoren, maat de schoonheid van het landschap bewaren en de architectuur harmonisch in het landschap invoegen.

In zijn laatste rede, die hij voor de Werelddag van het Toerisme op 27 september 1992 heeft geschreven, en die pas na zijn  door is voorgelezen, appelleerde hij aan het publiek, “om tegen de vernielingswoede van de speculanten en de verminking van het  landschap te vechten .” Vanwege de ongeremde  bouwwoede die zich eind 90-er jaren, ondanks zijn indringende waarschuwing heeft voorgedaan, zal César Manrique zich in  zijn  graf hebben omgedraaid.


Pepe Dámaso en César Manrique met de Graaf van Barcelona, Don Juan de Borbón (de vader van Koning Juan Carlos I).

Sporen op Lanzarote en elders
César Manrique’s creativiteit heeft talrijke sporen op de Canarische Eilanden achtergelaten, vooral op Lanzarote. Zijn tijdloze werk is 20 jaar na zijn dood levendiger dan ooit.



Fundación César Manrique.

Tot zijn beroemdste architectonische werken op Lanzarote rekent man de ‘Mirador del Rio,”, een in 1973 voltooid uitzichtspunt met zicht op La Graciosa; het ‘Casa del Campesino, een boerderij in typische eilandstijl; zijn eigen woonhuis, ‘Taro* de Tahiche’, dat hij als woonruimte in vijf lava-bellen integreerde; de locaties ‘La Cueva de los Verdes’ en ‘Los Jameos del Agua’, met een concertzaal in de lagune van een lava-grot; de cactustuin ‘Jardín de Cactus’ en de tuinen en zwembaden van Hotel ‘Las Salinas, aan de Costa Teguise, om er maar een paar te noemen.

Op El Hierro heeft hij het uitzichtpunt ‘Mirador de la Peña’ ontworpen; op La Gomera de ‘Mirador de El Palmarejo’ en op Tenerife de zee-zwembaden  Martiánez in in Puerto de la Cruz. Kort voor zijn dood heeft hij zijn ideeën  voor het zee-zwembad ‘Parque Maritimio’ in  Santa Cruz aan het  papier toevertrouwd, zodat dit naar zijn plannen gebouwd zou worden.  Ook het strand Playa Jardín in Puerto de La Cruz, draagt de handtekening van Manrique.

Op veel locaties herinneren de onmiskenbare windgongs - ‘Juguetes de viento – aan César Manrique.
cesar-manrique.jpg

“Manrique is en ster die in zijn  eigen licht straalt”
Een kunstcriticus  heeft eens geschreven, “Manrique is en ster die in zijn  eigen licht straalt.” Al twintig jaar rust Manrique  op de begraafplaats van  Haria, in de vulkaanas van zijn gekliefde thuiseiland Lanzarote. Zijn ster straalt verder in elk van zijn werken, die hij op de Canarische Eilanden heeft achtergelaten. Beroemde mensen  krijgen na hun  dood een standbeeld. César Manrique heeft zij standbeeld reeds bij leven zelf gemaakt.

(*) Taro betekent op Lanzarote een uit opeengestapelde stenen bestaande  muur, die zonder cement overeind blijft staan

Biografie
César Manrique werd op 24 april 1919 in Arrecife geboren. Al zeer vroeg diende zich zijn tekentalent aan en zijn bewondering voor kunstenaars zoals Picasso. Matisse en Braque.  Zijn kinderjaren  bracht hij door aan de Kust van Arrecife. In 1936 nam hij vrijwillig deel aan de Spaanse Burgeroorlog en streed aan de zijde van generaal Francisco Franco in  Ceuta en later aan diverse fronten op het vasteland. Over zijn oorlogservaringen heeft Manrique nooit willen spreken en zou hij , toen hij in 1939 naar huis terugkeerde, woedend zijn uniform vertrapt hebben en in brand gestoken.
b0568589b767b275adff782688f9f5fe.jpg

Na het einde van de oorlog is hij een de Universiteit van La Laguna op Tenerife begonnen  aan een  studie voor bouwkundig ingenieur die hij echter na twee jaar heeft afgebroken, om te verhuizen naar Madrid en daar, dankzij een studiebeurs, m de Academie voor Schone Kunsten  te bezoeken. In 1954 heeft hij zijn studie met de meestertitel voor Tekenen en Schilderen afgesloten en  sinds 1951 werkte hij eerst nog samen met een architectenteam .

Zijn eerste solo-tentoonstelling had hij al in 1942 in zijn  geboortestad Arrecife. In 1964 verhuisde hij naar New York, een periode die zijn kunstenaarsloopbaan wezenlijk heeft beïnvloed. Vier jaar later keerde hij definitief terug op de Canarusche Eilandenm naar Lanzarote, en wijdde zich intensief aan milieubescherming. Vanaf 1973 begint zijn samenwerking met de  architect Fernando Higueras.  Samen realiseren ze diverse projecten en, zijn  begonnen met de Mirador del Rio.

In de 70-er en 80-er jaren tekende zich de schepping van  harmonisch in de natuur geïntegreerde woonruimten af. Hij was ook betrokken bij talrijke projecten op de andere Canarische eilanden en op het Spaanse vasteland, zoals bij het Winkelcentrum La Vaguada in Madrid (1983).


1977 Berlijn, uitreiking Wereldprijs voor Ecologie en Toersime.

In 1977 is hij in Berlijn onderscheiden met de Wereldprijs voor Ecologie en Toerisme. In datzelfde jaar is hem door Koning Juan Carlos I het Grootkruis voor Verdiensten verleend,  voor zijn betrokkenheid  bij de milieubescherming.
alb_reyes.jpg

In 1989 heeft hij van de Koning de Gouden Medaille voor Schone Kunsten gekregen.

César Manrique is op 25 September 1992 gestorven bij een verkeersongeval in de nabijheid van zijn woonhuis in Haria.
zzzzzzzislas-canariaslogo-291.jpg


Het Pérez Galdós-theater bloedt leeg
bij de kassa

LAS PALMAS DE GRAN CANARIA - woensdag 25 juli 2012 -  De weg die de Stichting Pérez  Galdós-theater met haar programmering bewandelt, is een andere dan die van de smaak en de koopkracht van de bevolking. Dit is de belangrijkste conclusie die men kan trekken als men de inkomsten bekijkt in de periode 2008 - 2011. De kosten bedroegen bijna elf miljoen en de brutowinst was minder dan een miljoen euro.

De inkomstem aan de kassa zijn een anekdotisch gegeven voor de Peréz Galdós-theaterstichting , de slechts een stap verwijderd is, om door het bestuur van het Alfredo Kraus-Audiotorium te worden geabsorbeerd, om te ontsnappen een “technisch failliet” en “surseance van betaling” zoals het bestuurslid Auren over de situatie  van eerstgenoemde laat weten. Op 15 juli 2012 is in de Canarische pers gepubliceerd, dat het ondernemingsplan  voor het jaar 2012 is goedgekeurd door de Stichting die het Pérez Galdós-theater beheert, waarbij in het hoofdstuk kassa-inkomsten  een armzalige €75.228,93 aan  recette-opbrengst staat, voor een programmering waarvan men verwacht, dat dezer €561.991,= gaat kosten.

 

Dit is weer een stap op de weg naar overname,  zij het met een  duidelijk kleinere economische pijler binnen  de lijn waarmee het theater in de afgelopen drie jaar beheerd is geweest.

De enscenering van Katharina Wagner heeft 1,2 miljoen euro gekost bij een recette van €60.880,=
In de periode 2008-2011 heeft de Pérez Galdós-Theaterstichting €10.721.278,29 uitgegeven aan een lijst van ensceneringen die bij de kassa €971.038,= heeft opgebracht.

Het totaalbedrag betreft veruit geprogrammeerde operaproducties zoals Tannhäuser, of Lady Macbeth, zo staat te lezen in het jaarverslag van de Stichting.
islas-canarias-35.jpg


Fusie
Pérez Galdós-theater
Alfredo Kraus-Auditorium:
Opgeschort sine die

LAS PALMAS DE GRAN CANARIA - maandag 9 juli 2012 - De aangekondigde fusie tussen de stichtingen ‘Pérez Galdós-theater’ en ‘Alfredo Kraus-auditorium’,  die voorzien was op 30 juni 2012,  is niet tot stand gekomen. De hoofdstedelijke wethouder van Cultuur, María Isabel García Bolta, heeft in de afgelopen week vermeden een datum te noemen voor de voltooiing van het proces wat verlichting moet brengen in de economische situatie van beide podia in de stad, die ten tijde van crisis extra gevoelig is voor de culturele programmering, Dus wat bijna aan voldongen feit was, hangt nu in de lucht.

De voorzitter van de Fundación Teatro Pérez Galdós, Juan Cambreleng, heeft ook geen idee. wanneer de fusie tot stand komt en hij weet ook niet, waarom dit niet op 30 juni 2012 is geschied, zoals was voorzien. Hij wijst wel op de belangen van een  aantal medewerkers die worden geconfronteerd met onzekerheid over hun toekomst; “deze stichting heeft 16 medewerkers, die in afwachting zijn,” brengt Juan Cambreleng in herinnering. “Bovendien,” zo zegt hij, “zorgt deze vertraging voor financiële schade, omdat het samengaan van de stichtingen niet geldig is, waardoor er betaald zal moet worden voor het oprichten van een nieuwe stichting,” aldus Cambreleng.


Juan Cambreleng Roca, voor het Pérez Galdós-theater.
 
                     Juan José Cardon
                                  María Isabel García Bolta

De fusie tussen de beide entiteiten is een formule voor het afstemmen van de kosten. In de praktijk  is het een opname door het Alfredo Kraus-auditorium, dat moeilijke tijden beter doorstaat dank zij de congresactiviteiten, dat voor inkomsten zorgt, en die voor een grotere onafhankelijkheid zorgt van de subsidies voor beide overheidsinstellingen.


Het Alfredo Kraus-auditorium.
De fusie is in maart 2012 aangekondigd door de burgemeester van de hoofdstad van Gran  Canaria, Juan José Cardona die, naast burgemeester ook president is van beide Stichtingen, en toen heeft gezegd: “De financiële situatie is aanleiding, om dit soort maatregelen te treffen.” Bovendien is Cardona ook het meest zichtbare hoofd van de instantie die het meeste belastinggeld pompt in het functioneren van de beide stichtingen, die willen fuseren tot een stichting.
islas-canarias-35.jpg


Hoge inkomsten Pedro Halffter
stellen zijn geschiktheid ter discussie

LAS PALMAS DE GRAN  CANARIA - zaterdag 23 juni 2012 - De emolumenten van de dirigent van het Orquesta Filarmónica de Gran Canaria (OFGC) (Filharmonisch Orkest van Gran Canaria),  Pedro Halffter, hebben veel stof doen opwaaien in het muziekwereldje.

De dirigent die tevens artistiek directeur is van het Real Orquesta Sinfónica de Sevilla (ROSS) (Koninklijk Symfonie Orkest van Sevilla) en sinds 2004 van het Teatro de la Maestranza in Madrid, heeft het afgelopen jaar €317.670,= ontvangen van beide instellingen die door de overheid beheerd worden, dat is bijna vijf keer zoveel als het salaris van de president van de Junta de Andalucía, José Antonio Griñán, en daarbij komen dan nog eens de ongeveer €10.000,= voor elk concert dat Halffter dirigeert voor de OFFC. In de twee afgelopen seizoenen heeft hij 11 programma’s gedirigeerd.


                                                             Pedro Halffter.
Het dagblad ‘El País’ heeft op vrijdag 22 juni 2012 laten weten, dat voor het vernieuwen van het contract met het OFGC, men een stemming heeft gehouden onder de musici, waarbij men heeft kunnen kiezen voor het wel, of niet in dienst houden van de dirigent. Hoewel de meerderheid van de beroepsmusici de wens te kennen heeft gegeven, dat hij het orkest verlaat, heeft het Cabildo Bestuur Halffters contract voor de tweede keer op rij vernieuwd

Het personeel van het ROSS heeft ook een brief gestuurd aan zijn bestuur, dat  in handen is van de Junta de Andalucía en van de Gemeenteraad van Sevilla, om hen  hun ontevredenheid over Halffter kenbaar te maken en te vragen, dat men een nieuwe dirigent benoemt, waarbij men verzoekt rekening te houden met de wensen van de musici. Dit is iets wat zich ook heeft voorgedaan bij andere orkesten, zoals dat van Córdoba met de recente benoeming van Lorenzo Ramos.

Aldus ‘El País’ heeft de dirigent zowel in Sevilla, evenals in Las Palmas de Gran  Canaria, steeds vergoedingen ontvangen voor reis- en verblijfkosten. In de hoofdstad van Andalusië ontvangt hij maandelijks €1.300,=  “voor het aanhouden van zijn woonadres in het centrum van Sevilla,” zo staat in zijn contract vermeld, en heeft hij per seizoen recht op 20 reizen met de AVE (Hogesnelheidstrein) naar Madrid. Aldus hebben de musici van het Seviliaans orkest, evenals die van het Canarisch orkest gevraagd om hem als dirigent te vervangen.

Halffter die geld ontvangt voor her dirigeren van concerten voor het ROSS en voor de opera’s zoals die van Producciones Trinidad, werkt gedurende het jaar ook voor andere formaties. De meest recente was de opera Cyrano de Bergerac, die  het Teatro Real de Madrid produceerde en waarvan hij in mei 2012 vijf uitvoeringen heeft gedirigeerd.

In een tijd waarin alle overheden zware bezuinigingen doorvoeren, heeft de Ondernemingsraad (OR) van het ROSS, die op 18 juni 2012 heeft deelgenomen aan de recente Raadsvergadering, zich verzet tegen de verlaging met 5% (op de bijdrage van €2.700.000,=) welke is voorgesteld door het Ministerie van Cultuur.
islas-canarias-35.jpg


De voortdurende aanwezigheid van
César Manrique

HARÍA - donderdag 26 april 2012 -  Een dertigtal personen heeft op dinsdag 24 april 2012 op de begraafplaats van Haría eerbetoon gebracht aan de kunstenaar.

De Academia de las Ciencias e Ingenierías (De Academie van Wetenschappen en Techniek) van Lanzarote heeft op dinsdag 24 april 2012, ter gelegenheid van de 93ste geboortedag van de kunstenaar César Manrique, een eerbetoon aan hem gebracht bij zijn graf op de begraafplaats van Haría. Een dertigtal aanwezigen heeft een bloemengroet gebracht, onder hen waren niet alleen leden van de Academie, maar ook de  broer en zus van César, Carlos en Juana Manrique, die in de Duitse wijk op het Eiland wonen, evenals de Wethouder van Festejos (Feestelijkheden) van de Gemeente Haría,  Elisabeth Socas.


Eerbetoon op dinsdag 24 april 2012 aan César Manrique, op de begraafplaats van Haría.

De ontmoeting van dit jaar heeft plaatsgevonden onder het motto: ‘César permanece’ (‘César blijft’), waarbij de voorzitter van de Academie, Francisco González de Posada, heeft benadrukt, “dat de artiest aanwezig blijft in de herinnering via zijn schilderijen, beeldhouwwerk, architectuur en zorg voor het milieu.”

1335366033364-5-miercoles2404-23.large.jpg

Zo refereerde  González de Posada  aan het idee van de Spaanse filosoof Ortega y Gasset, “dat herdenken herinneren is, “vooral, met het zicht op de toekomst,  “omdat de erfenis die Cesar ons heeft nagelaten blijft en de grenzen van Canarias, Spanje en Europa overschrijdt.”

1335366033364-6-miercoles2404-22.large.jpg

De aanwezigheid van Manrique op de toeristische beurs ITB in Berlijn, waar bij de toegang een van zijn sculpturen  staat opgesteld, vormde  de kern van de lezing van die  op  dinsdagavond 24 april 2012 in Arrecife is gehouden door Bettina Bork, die op het eiland woont en een leerling en vriendin van Manrique is.

1335366033364-3-miercoles2404-19.large.jpg

Ondanks de uitnodiging van de Academie daartoe, was er van de Fundación César Manrique (FCM) (César Manrique-Stichting) op dinsdag  24 april 2012 niemand naar Haría gekomen. De woordvoerder van de FCM, Alfredo Díaz, zegt, “wij staan los van de evenementen die door de Academie worden georganiseerd,” en hij voegde hier aan toe, “dat men César, van wie in  2012 de 20ste sterfdag wordt herdacht en de oprichting van zijn Stichting (in Tahíche), we hem het gehele jaar door  herdenken met het werk wat we verrichten.”

ZIE OOK: http://nl.wikipedia.org/wiki/C%C3%A9sar_Manrique
islas-canarias-35.jpg


Muzikaal Feestprogrammma
5 jaar heropening 
Pérez Galdós-Theater

LAS PALMAS DE GRAN CANARIA  - maandag 2 april 2012 - In april 2012 is het vijf jaar geleden, dat het Pérez Galdós-theater in Las Palmas de Gran Canaria, na een jarenlange rigoureuze verbouwing en renovatie, is heropend en dit wordt gevierd met het navolgende feestprogramma:

peres-galdis-5-jaar.large.jpg

islas-canarias-35.jpgEntreekaarten zijjn te reservereren via het internet, op:
http://www.teatroperezgaldos.es/es/index.htm
islas-canarias-35.jpg


Fusiebesprekingen: opgaan
'Pérez Galdós'-Theater' in de Stichting
'Alfredo Kraus-Auditorium' 
in vergevorderd stadium

LAS PALMAS DE GRAN CANARIA -zondag 11 maart 2012 - De ontwerpovereenkomst omvat een bedrijfsplan van drie jaar en de noodzaak om diensten samen te voegen. Elke stichting zou ongeveer €750.000,= in de gemeenschappelijke kas moeten storten, om de financiële positie te versterken.

Het Afredo Kraus-Auditorium zal de instantie zijn waarin het noodlijdende Pérez Galdós-theater opgaat, dat op de jaarbegroting de Gemeentelijke subsidie van 8 miljoen euro kort na de heropening in 2007,  terug heeft zien lopen tot 2 miljoen euro in 2012.
Het hoofdstedelijke operatheater loopt het risico, dat er uitstel van betaling aangevraagd gaat worden, vanwege schuldeisers die steeds ongeduldiger beginnen te worden.

logo-vaguada-gif.large.jpg

 

Tijdens de bestuursvergadering van afgelopen woensdag 7 maart 2012,  heeft men over de fusie geen beslissingen kunnen nemen vanwege de afwezigheid van de president van het Eilandbestuur van Gran Canaria, José Miguel Bravo de Laguna, en die van  de eilandminister van Industrie, Ambachten en Handel, Juan Domínguez.
logo-alfredo-kraus_large.gif
 

Het stichtingsbestuur van het Auditorium heeft de jaarrekeningen van 2011 goedgekeurd en heeft gedebatteerd over de fusie met het Pérez Galdós-theater, om te komen tot één stichting, waardoor er minder kosten zullen ontstaan.
Dit fusievoorstel komt voornamelijk voort uit het feit, dat het Auditorium,  naast haar bestuurlijke bijdrage, een congresafdeling heeft die voor inkomsten zorgt waarmee, samen met de recettes van de voorstellingen,  de culturele activiteit bekostigt wordt .
Dit is niet het geval met het Pérez-Galdós-theater, dat bestaat bij de gratie overheidssubsidies,  en de bijdragen van sponsoren, om het programmaseizoen te kunnen presenteren.

De cijfers spreken ten gunste van het Auditorium, want volgens de gegevens van het Gemeentebestuur, is het exploitatietekort van het Pérez Galdós-theater tot eind december 2011 opgelopen tot ruim €600.000,= en daar komt dan nog eens een schuld bij van ruim een miljoen euro aan openstaande rekeningen van diverse leveranciers.
Maar er is meer; in het afgelopen jaar heeft de Gemeente Las Palmas de Gran  Canaria voor diverse zaken 1,8 miljoen euro overgemaakt naar de rekeningen van het Pérez Galdós-theater.

Het samengaan van diverse diensten, zoals de Technische Dienst, de afdeling Communicatie en Marketing, Beveiliging, Schoonmaak en andere, zoals ouvreuses en de recettes van de diverse voorstellingen en, nu ook, de congresactiviteit; zijn de ruggengraat van deze fusieovereenkomst, die bovendien inzet op een gemeenschappelijk seizoen, dat een eind maakt aan het dubbele aanbod van  muziek-,  dans- en theatervoorstellingen en, dat ook niet in conflict komt met evenementen van de twee grootste subsidieverstrekkers,  zoals voor het Cuyás-theater en het Dansfestival van de hoofdstad van Gran Canaria.

Onderhandelingen
De fusieovereenkomst zet in op een bedrijfsplan, dat uitgevoerd moet gaan worden tot aan 2015, met de dan al nieuwe juridische opzet, waarbij het Gemeentebestuur het voorzitterschap van de stichting zal  blijven behouden, met in dat  geval een bestuur in de persoon van burgemeester Juan José Cardona en drie stemgerechtigde bestuursleden. Het Cabildo (Eilandbestuur) krijgt dan het vicevoorzitterschap en twee stemgerechtigde leden als vertegenwoordigers in de nieuwe stichting.

De nieuwe stichting zal opgericht worden met een startkapitaal van 1,5 miljoen euro; dat, ieder voor de helft, zal moeten worden ingebracht door de Gemeente en het Eilandbestuur . Een bedrag waarvan men niet weet, of dit slechts een eenmalige betaling zal zijn, of dat dit een jaarlijks terugkerende begrotingspost wordt. Een punt, waarop de Stichting Auditorium op woensdag 7 maart 2012 verder niet wenste in te gaan.


Juan Cambreleng.

De dagen van de huidige algemeen directeur van het Pérez Galdós-Theater, Juan Cambreleng, zijn geteld als het operatheater opgaat in de Stichting Alfredo Kraus-Auditorium. En Cambreleng zelf  heeft al aan de persmedia laten weten, toen het Gemeentebestuur haar plannen bekend heeft gemaakt, dat hij van zijn post zal worden ontheven.

Begroting
Het gemeentelijke voorstel voor fuseren, wordt gesteund door  de burgemeester en ook door de wethouder van Cultuur, María Isabel García Bolta, en komt voort uit de precaire financiële situatie van het Pérez Galdós-Theater

Inkomsten
De Gemeente draagt een miljoen euro bij aan de begroting van het Pérez Galdós-Theater en, het Eilandbestuur  een half miljoen euro. En dat is in beide gevallen minder, dan wat men in 2011 heeft bijgedragen; wat in het hoofdelijke operatheater geleid heeft tot minder voorstellingen, het schrappen van dure opera-uitvoeringen en minder recette-opbrengsten via de theaterkassa. Dit is ook ten koste gegaan van de opbrengsten uit de verhuur van het theater aan producenten en geïnteresseerde bedrijven.
islas-canarias-35.jpg


 

kaart_canaria-5-28.jpg

aaaaLOGOMETBANNERGranCanariaActueel-2--49.jpg

zon-25.jpg