site teller
site teller
site teller
gran-canaria-actueel.jouwweb.nl

aaaaLOGOMETBANNERGranCanariaActueel-228.jpg

mapa-canarias2-68.jpg


Het artikel over de cernícalos
heeft een gelukkige afloop

Moeder en kuikens maken het goed.

LAS PALMAS DE GRAN CANARIA - maandag 5 juni 2017 - Het verhaal in het artikel dat we plaatsen op zondag 21 mei 2017 heeft een gelukkige afloop gekregen. De madre cernícalo (moeder torenvalk), die men voor dood  hield onder de  La Feria-brug, heeft uiteindelijk alleen een gebroken vleugel. Momenteel herstelt ze zich, samen met haar door brandweerlieden  geredde kuikens, in het voor in het wild levende dieren opvangcentrum van het Cabildo (Eilandbestuur) van Gran Canaria, dat geleid wordt door Pascual Calabuig.

De enkele weken geleden vanonder de  La Feria-brug geredde crías de cernícalo (torenvalk kuikens), konden uiteindelijk weer verenigd worden met hun moeder.
Aanvankelijk hield men haar voor dood, na de enorme reddingsoperatie in de barranco (/het ravijn) van La Ballena, en dacht men dat de kuikens, na de opzienbarende redding, allemaal dood zouden gaan Maar de goede zorgen van de directeur van het voor in het wild levende dieren opvangcentrum van het Cabildo (Eilandbestuur) van Gran Canaria, Pascual Calabuig, hebben het mogelijk gemaakt dat moeder torenvalk, samen met haar jongen,  herstelt van  de gevolgen van haar gebroken vleugel, die haar het vliegen onmogelijk maakte.
image_content_1810638_201706032241261.jpg                     
De moeder - op de voorgrond - samen met haar vier polluelos (kuikens).
image_content_1810649_20170603224127.jpg
"Men moet een slecht persoon zijn, om een steen te gooien naar een in een dier als dit," betreurt Calabuig, die het beschadigde vleugel-bot heeft moeten repareren met een soort van metalen pennen  die het mogelijk gemaakt hebben het beschadigde vleugel-bot  te herstellen.

Na de succesvolle operatie, herstelt in een vogelkooi in Tafira de algemene torenvalk (Falco tinnunculus) - van de ondersoort Canarische roodborsttapuit (Saxicola dacotiae), die thuishoort op de oostelijke eilanden - waar ze uiteindelijk verenigd is met haar gehele familie.
We herinner eraan, dat brandweerlieden, geholpen door de Policía Local (Gemeentepolitie), de vier kuikens gered hebben die hulpeloos waren in het, door hun moeder verlaten nest aan de onderkant van de La Feria-brug, dus na de vandalistische aanval die ze te verduren heeft gehad.

De feiten hebben zich voorgedaan op 21 mei 2017, toen een buurtbewoner de coördinator van het opvangcentrum van het Cabildo (Eilandbestuur) erop attendeerde, dat een onbekende met stenen een aanval had uitgevoerd op een vogel. Diezelfde buurtbewoner waarschuwde ook,  dat er onder het brugdek een nest met jonge vogels was. Vanwege de hoogte waarop het nest gesitueerd was, moest de brandweer een uitschuifbare ladder gebruiken, om bij het nest te kunnen komen. Men ontdekte vier jongen en een niet-uitgekomen ei. Alle kuikens werden overgebracht naar het opvangcentrum van het Cabildo (Eilandbestuur).

De verantwoordelijke voor het dierenopvangcentrum voor wilde dieren, Pascual Calabuig, van het Cabildo van Gran Canaria, schat dat de moeder torenvalk over ongeveer een maand weer zal kunnen vliegen, maar voordat ze losgelaten wordt, moeten met korte vluchten de spieren versterken. Op dit moment eten de moeder en haar kuikens levende muizen en stukjes kip, wat een goed teken van herstel is.

“De kuikentjes zien hoe moeder zich voedt en beginnen dat te imiteren,” legt de dierenarts uit, die verduidelijkt dat in de vrije natuur deze cernícalos (tornvalken) voornamelijk ‘kleine’ saltamontes (sprinkhanen), grillos (krekels), escarabajos (kevers) ...  vangen, Alleen in het geval dat ze een nest zoals dit hebben, zijn ze voor hun voeding voornamelijk aangewezen op grote lagartos (hagedissen). “Ze zullen uitvliegen, maar dat is nooit hetzelfde als ze in het wild waren opgegroeid,” zo merkt hij op.

De deskundige merkt op, “dat een stad als Las Palmas de Ganaria  ‘vol is’ met nesten van cernicalós (torenvalken), met kuikens die uitvliegen van ramen en balkons, welk ze regelmatig gebruiken on te nestelen .”

Het is in deze tijd van het jaar, dat de torenvalk-kuikens het nest verlaten en beginnen om hun leven een eigen vorm te geven.
ZZZIslas-canariaslogo-1039.jpg


Torenvalk-kuikens gered onder de La Feria-brug

Las Palmas de Gran Canaria - zondag 21 mei 2017 - Op zondag 21 mei 2017 heeft de Policía Local (Gemeentepolitie) van  Las Palmas de Gran Canaria melding gemaakt van een redding op grote hoogte.

Deze torenvalk-kuikens  zijn hun moeder kwijtgeraakt onder de La Feria-brug.
DAWdaAwXYAAbUF_1.jpg

DAWdY1uXsAIMSwz.jpg DAWd2QJXsAAtNCm.jpg

DAWd1PjXkAAe2NE.jpg DAWdaAwXYAAbUF_.jpg

Na de redding door de brandweer van Las Palmas de Gran Canaria, hebben medewerkers van het Cabildo (Eilandbestuur) van Gran Canaria de verzorging van de torenvalk-kuikens op zich genomen,  totdat de cernícalos (torenvaken) zelfstandig het vrije luchtruim kunnen kiezen.

ZZZIslas-canariaslogo-946.jpg


Het raadsel van grote vogeleieren van Canarias

Sommige wetenschappers verduidelijken het onbekende,
en deels dat deze zouden kunnen zijn van pardelas (pijlstormvogels) die nestelen in het Noorden van Lanzarote

CANARISCHE EILANDEN - donderdag 20 april 2017 - Wetenschappers van de Universiteit van Las Palmas  de Gran Canaria (ULPGC) zijn begonnen het raadsel op te lossen van de  gigantische vogeleieren. In de jaren ’60 heeft men enkele eieren van groot formaat aangetroffen op een oud fossiel strand uit het Plioceen, dat wil zeggen van tussen de drie en vijf miljoen jaar oud (zie: https://nl.wikipedia.org/wiki/Plioceen)

In dat tijdperk, zo wordt gezegd, behoorden die eieren  toe aan reusachtige landvogels (niet vliegend) behorend tot de orde van loopvogels zoals struisvogels en olifanten-vogels.

Maar de onderzoekers Juan Francisco Betancort, van de ULPGC, en Alejandro Lomoschitz, van het Instituto de Oceanografía y Cambio Global (IOCAG); samen met Franse, Zuid-Afrikaanse onderzoekers en onderzoekers uit Barcelona, zijn tot enkel conclusies gekomen.
huevos-gigantes-canarias-kc8G--620x349abcGROOT-1.jpg
                              Een van de vogelfossielen die zijn aangetroffen op Lanzarote.
Aanvankelijk geen  reusachtige vogels
In een artikel, getiteld: ‘Fraccionamiento de isotopos de oxígeno entre la calcita de la cascara del huevo de aves y el agua corporal: aplicación a huevos fósiles de Lanzarote’ (‘Zuurstof isotopen-fractionering tussen calciet van de eierschaal van vogels en het lichaamswater: toegepast op fossiele eieren op Lanzarote’) geven ze aan dat het raadsel kan zijn opgelost (zie: https://www.ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/27639729).

De aanwezigheid van deze restanten op Canarias is een grote onbekende die sommige wetenschappers zien als twijfelachtig vanwege de grote moeilijkheid die deze soorten van grote afmetingen hadden om naar de andere eilanden te komen.
Met de gegevens van het water en een reeks vergelijkingen, hebben de deskundigen van de ULPGC en het  IOCAG ingeschat dat de vogels die op de eilanden nestelen pardelas (pijlstormvogels) geweest zouden kunnen zijn.

In de recente studie heeft men zuurstof- en koolstof -isotopen val het calciet gebruikt wat men heeft aangetroffen in de schalen van de eieren van de fossiele vogels, en die normaal gebruikt worden om paleo-omstandigheden te recontrueren (Paleolithicum is een bepaald tijdsbestek in het Stenen Tijdperk.)  

De interpretatie tot nu toe is, dat de waarden van fossiele vogeleierschalen zijn beperkt tot plaatselijke variaties in klimatologische omstandigheden, omdat men nog steeds niet de fractionering tussen calciet, lichaamsvloeistoffen en water dat de vogels dronken,  heeft kunnen vaststellen.

In het genoemde artikel merkt men op, “dat de analyse van de stabiele isotopen aangeeft dat de pardelas een semi-aquatisch gedrag hadden, ze dronken voornamelijk zeewater en de gigantische vogels met een landgedrag dronken zoet water. Deskundigen vermoeden, dat de aardse natuur van deze vogels  dichter staat  bij  hun eventuele identificatie en een betere reconstructie mogelijk maken van het ecosysteem van die tijd,  pardelas (pijlstormvogels ) dus,  en geen monsterlijke vogels.

Deze kwestie had tot nu toe geen verklaring omdat de eilanden  nooit aangesloten zijn geweest op het Afrikaanse Continent, omdat ze van vulkanische oorsprong zijn. De theorie bestaat dat ze naar  Canarias zijn gekomen op massa’s vegetatie vanuit  Afrika. Of dat de eieren drijvend op de eilanden terecht zijn gekomen. Want men heeft geen fragmenten aangetroffen van eieren van loopvogels , slangen, en schildpadden. Bijvoorbeeld: twee hele eieren en een aantal gefragmenteerde van loopvogels, twee hele eierenschalen  en gefragmenteerde van dezelfde soort met de aanwezigheid van poriën; eieren en een werveldier en  een boa slang, mogelijk zelfs ter plaatse uitgekomen. Ook fragmenten van schildpadeieren; aardse buikpotige fossielen als bewijzen van verschillende niveaus van de vindplaatsen.

De afgelopen paleontologische onderzoeken werden uitgevoerd in de noordelijke gebieden van El Risco de Famara, in die welke bekend zijn als Chico Valle, Valle Grande en Gusa, en op Mioceen-sedimenten, waarbij  is gebleken dat de leeftijd van de resten tussen 5,3 en 6 miljoen jaar oud kan zijn.

Voor het begin van de meest recente studie hebben de deskundigen van  Canarische Eilanden die theorieën opgemerkt die gericht zijn op “de geografische verschillen, gemaakt "met de meest recente studie, om een goed inzicht te krijgen in de paleo-klimatische omstandigheden.”.”

De ten noorden van Lanzarote in Órzola en op La Graciosa aangetroffen fossiele vogeleieren hebben het de wetenschappers van het IOCAG en van de ULPGC mogelijk duidelijk gemaakt.
ZZZIslas-canariaslogo-832.jpg


Een paradijs voor watervogels

De Cerceta pardilla (Marmaronetta angustirostris - marmereend),  de meest bedreigde eend van Spanje

CANARISCHE EILANDEN  - zondag 5 februari 2017 - De watergebieden die er zijn op Canarias kan men niet vergelijken met die van Doñana, of van  L’Albufera in Valencia, maar SEOBirdLife heeft dezer dagen  een oproep gedaan dat men de bescherming verhoogt, omdat -  hoewel ze schaars zijn - deze bevolkt worden door een groot aantal watervogels die er nestelen, of voor die welke deze watergebieden opnemen in hun trekroute.

Het water dat wordt opgeslagen in de loop van de barrancos (ravijnen) op de Eilanden, dat wat blijft staan in hun mondingen, in de kust-lagunes, of in de meren, en in de kunstmatige stuwmeren waarmee het middelhoge gebergte op de Archipel bezaaid is, ontvangen jaarlijks duizenden watervogels die in deze locaties ware schuilplaatsen zien.
De Sociedad Española de Ornitología (SEOBirdLife) zet zich er al vele jaren voor in, dat men de bescherming verhoogt van de weinige watergebieden op Canarias; iets, wat op donderdag 2 februari 2017 samenviel met de viering van de Día Mundial de los Humedales (Dag van de Watergebieden).
humedales.jpgEen duidelijk voorbeeld van het verval van de watergebieden doet zich voor in het Charca (afwateringskanaal met strandmeer) van Maspalomas, het belangrijkste van Canarias, dat - volgens SEOBirdLife-   “sinds enkele jaren een ware boomgaard was voor de water-flora en –fauna en dat nu wordt bedreigd door de geweldige antropische(menselijkeke)  druk die het omringd,” de belangrijkste toeristen-badplaats van Gran Canaria (zie:
https://nl.wikipedia.org/wiki/Antropisch_principe).

Naast de eigen watergebieden, waar jaarlijks veel vogels naar toe komen om er te nestelen, of om er krachten op te doen op hun trektocht naar andere breedtegraden, zijn er ook, die bedreigd zijn; vandaar, dat SEOBirdLife  via haar internetpagina een oproep heeft gedaan, “dat de bevoegde overheden op het vlak van water en conservering van de natuur zich wijden aan een grotere inspanning voor een effectieve bescherming ervan, met het doel de bedreigingen te elimineren waar ze momenteel mee te maken hebben, zoals giftige substanties en afval, de introductie van exotische soorten, de directe menselijke overlast, en de stroperij.”
images-141.jpg Marmaronetta_angustirostris_London_Wetland_Centre_UK_-_Diliff.jpg 80C7E75ACEE46F71721AFEFE0BA3D51B-marmertaling.jpgOnder de vogels die jaarlijks de watergebieden van Canarias bezoeken, benadrukt de organisatie de conservering van de vogels en hun ecosystemen, waarbij men de cerceta pardilla (marmer-eend) benadrukt, “Twee soorten van eenden die in de afgelopen decennia min of meer geregeld genesteld hebben op de eilanden en waarvan de staat van conservering in Spanje zorgwekkend is.” (zie:https://nl.wikipedia.org/wiki/Marmereend)

De vogelbeschermingsorganisatie heeft dertig natuurlijke en kunstmatige watergebieden geteld op de Archipel, veel daarvan met amper bescherming.
zzzslas-canariaslogo-kopie-49.jpg


Het Cabildo voorziet
een duizendtal pardelas te redden

Gran Canaria - zondag 30 oktober 2016 - Het Eilandbestuur dooft gedurende tien dagen de sierverlichting van het El Rincón-viaduct en verlaagt de lichtintensiteit op de Noordelijke autosnelweg (GC-2).

Elk jaar rond eind oktober/begin november raken op Gran Canaria tijdens hun eerste vlucht honderden kuikens van de pardela cenicienta (pijlstormvogel) gedesoriënteerd op de grond door de lichtvervuiling. Daarom heeft het Cabildo op donderdag 27 oktober 2016 het startschot gegeven voor de jaarlijkse campagne om de lichtintensiteit te verlagen, om een duizendtal exemplaren te redden en weer vrij te laten.
438955-1p.jpg
pardelas.jpgDe Eilandminister van Milieuzaken, Juan Manuel Brito, wijst op het belang van de betrokkenheid van de burgers om het succes van de campagne zo maximaal mogelijk te garanderen.

Personen die een gedesoriënteerd, of gewond pardela-kuiken aantreffen, stellen zich in verbinding met Centro de Coordinación Insular (CECOPIN), telefoon: 928 35 34 43 of met het el Centro de Recuperación de Fauna in Tafira, telefoon: 928 35 19 70.

Me kan de vogels ook in een kartonnen doos brengen naar de kantoren van de Guardia Civil, en van de Policía Local, dit alles met medewerking van diverse organisaties, zoals de Asociación Veterinaria para la Atención de la Fauna Exótica y Salvaje (AVAFES).

De minister van Openbare Werken, Angel Victor Torres, heeft laten weten dat in afwachting van de mogelijke effecten die het licht kan hebben op de vogels, het Cabildo (Eilandbestuur) het de sierverlichting zal uitdoen in El Rincón van het Julio Molo Zabaleta-viaduct , en zoveel mogelijk de intensiteit van het licht zal verminderen op de noordelijke autosnelweg (GC-2), met inbegrip van mobiele 30 meter hoge lichtmasten op rotondes bij de toegang naar Gáldar in San Isidro, en op de stijgende weg naar Hoya de Pineda, en de autosnelweg naar Agaete.
000islas-canariaslogo-168.jpg


Canarische Eilanden,
een uitstekende locatie voor
het spotten van
bijzondere vogels uit drie Continenten

CANARISCHE EILANDEN - dinsdag 3 mei 2016 -  De vogels komen naar de Archipel gedreven door de Sahara-wind, de Amerikaanse tornado’s en een omweg op hun trekroute langs de kust van West-Afrika. De Canarische Eilanden zijn een  rustpunt voor trekvogels vanwege de unieke ligging in de Atlantische Oceaan; enerzijds, gescheiden van Amerika door de wijde zee; anderzijds, bijna vastgekleefd aan Afrika; en naar het Noorden in de nabijheid van het Europese Continent, met het Iberisch schiereiland als toegangspoort.

Veel vogels komen naar de Canarische Archipel door de grote Caraïbische cyclonen en de Amerikaanse tornado’s. Maar de Archipel ontvangt ook soorten die op hun trektocht vanaf de Afrikaanse kust  een omweg maken. Niet te vergeten, de vogels  die afkomstig zijn uit het Zuiden van de Sahel, gedreven door de Sahara-wind die de Gelukzalige Eilanden bereikt, zo legt men uit bij SEO/BirdLife (zie: http://www.seo.org).

266px-PhalacrocoraxAuritus_1883.jpgDe Cormorán orejudo (Phalacrocorax auritus - Geoorde aalscholver, ofwel Amerikaanse aalscholver, zie:  https://nl.wikipedia.org/wiki/Geoorde_aalscholver )
Cormornorejudo.jpg
Het meest recente Informe de Rarezas (Jaarverslag over Bijzondere Soorten), dat is gepubliceerd in het tijdschrift ‘Ardeola’, bevat waarnemingen van bijzondere vogels in Spanje in de periode 2012-2013. Concreet gaat het om 636 nieuw waargenomen gevallen met de aanwezigheid  van 151 zeldzame vogels, met een acceptatie van 86,6%.

Portada-622.jpgDaarvan 155 waarnemingen die behoren tot 59 soorten welke betrekking hebben op de Canarische Archipel (in 24,3% van  de waarnemingen);  die exclusief zijn op deze Eilanden, zoals ,vergeleken met het overige Spaanse grondgebied , het geval is met 13 waarnemingen van 10 soorten. Bovendien beschouwt men van het aangegeven totaal van 53 waarnemingen , 24 soorten die uitsluitend op Canarisch voorkomen, terwijl de 53 overige soorten trekvogels verdeeld zijn over de rest van  het Spaanse grondgebied.
logo_seo_main.pngCormorán orejudo
De cormorán orejudo (Phalacrocorax auritus), is een van deze bijzondere soorten; een van deze exemplaren is  in oktober 2013 waargenomen op El Hierro, het gaat om een soort dat nestelt op een brede kuststrook in het Noorden van de Verenigde Staten en in het Zuiden van Canada en overwintert op het Amerikaanse Continent, voornamelijk rond de Golf van Mexico. “Op het Europese Continent zijn alleen waarnemingen van deze soort geregistreerd in Frankrijk, Ierland en het Verenigd Koninkrijk,” zo laat  Marcel Gil Velasco weten, die lid is van het Comité de Rarezas (Comité Bijzondere Soorten) van SEO/BirdLife.
zzzzzzzislas-canariaslogo-451.jpg

De pardela-kuikens
beginnen weer te vliegen

CANARISCHE EILANDEN - donderdag 15 oktober 2015 - De pardela-kuikens beginnen nu hun nest te verlaten. Het gaat om het meest kritieke moment in hun leven, omdat veel pijlstaartstormvogels aan hun vlucht beginnen maar na enkele kilometers uit de lucht vallen, verblind en gedesoriënteerd door de lichten van de steden en dorpen. Dezer dagen begint de campagne van het redden van de kuikens om ze terug naar zee te brengen.
Zie: http://www.soortenbank.nl/soorten.php?soortengroep=vogels&id=11

De maanden oktober en november zijn van cruciaal belang voor de pardelas die geboren worden op de rotswanden en in de barrancos (ravijnen) van de Eilanden. In de derde volle week van oktober vliegen ze voor de eerste keer uit. Dat doen ze helemaal alleen, omdat hun ouders hen dan al hebben verlaten, opdat ze dan doen wat hun eersrte vlucht zal zijn naar andere kusten.
pardela-1.jpg calonectris_diomedea_overvi.jpg 250px-Puffinus_gravisPCCA20070623-3738B.jpg

(Archieffoto) Het in 2014 loslaten van pardelas, aan de kust nabij Candelaria (Tenerife).

Het is in deze periode van het jaar waarin, in plaats van naar de Oceaan te vliegen duizenden pardela-kuikens op de grond vallen omdat ze worden aangetrokken door de lichten van steden en dorpen. Om te voorkomen dat ze worden overreden, of aangevallen door roofdieren, is het doel van de campagne die enkele jaren geleden is ingezet door de Cabildos (Eilandbesturen),dierenbeschermingsorganisaties en vrijwilligers, die de gedesorienteerde kuikens te redden om  ze naar zee terug te brengen, opdat ze hun reis kunnen voortzetten.

In 2014 heeft men alleen al op Gran Canaria 1.300 kuikens van de pardela cenicienta (Kuhn’s Pijlstaartstormvogels) gered, net zoveel als op Tenerife; beide eilanden organiseren deze campagnes en kunnen daarbij rekenen op ware reddingsteams, groepen vrijwilligers georganiseerd door cabildos(eilandbesturen), milieubeschermingsorganisaties en herstelcentra voor in het wild levende dieren.

De Canarische Eilanden, zo legt Cristina González uit van SEO/Birdlife op Canarias, zijn de eilanden die de meeste kusten hebben en de meeste centra die licht verspreiden, vandaar dat er veel kuikens tijdens hun nachtelijke vlucht uit de lucht vallen. Toeristengebieden, oorden met een hoge lichtconcentratie zijn de locaties waar de meeste pardelas cenicienta ‘s nacht bij nieuwe maan (in 2015 op 11 november) voortijdig sneuvelen.

Instinctmatig laten de kuikens zich leiden door de sterren om naar ze terug te keren naar zee, maar in maanloze nachten raken ze gedesoriënteerd en vliegen ze daarheen waar het meeste licht is.

95% van de kuikens wordt ongeschonden gelokaliseerd en met succes teruggebracht naar zee, waar ze zeven jaar verblijven totdat ze naar land terugkeren; nieuwsgierig, naar de plaats waar ze vertrokken, om er te nestelen.
ZZZZZZAislas-canarias-84-99-kopie-24.jpg 


 

Pardelas: traditie en delict
Club van 19 personen
organiseert  pardela-picknick
op het Canarische eilandje Alegranza

ALEGRANZA -  maandag 21 september 2015 - De Guardia Civil heeft de overtreders op heterdaad betrapt en geverbaliseerd voor het jagen op een speciaal beschermde vogel en het op de plaats delict bereiden van een picknick, compleet met zonneschermen, tafels en stoelen in de beschermde natuur van de Chinijo Archipel.

Het jagen op de kuikens blijft men in september en oktober clandestien doen op de islotes (eilandjes) van Lanzarote, ondanks de sancties en de geldboetes.
cocido-pardelas-alegranza--644x362.jpg
               Een pardela cenicienta (Calonectris diomedea - Kuhls pijlstormvogel),
                              zie
: https://nl.wikipedia.org/wiki/Kuhls_pijlstormvogel

Op dinsdag15 september 2015 heeft de Servicio de Protección de la Naturaleza (Seprona) (de Milieudienst) van de Guardia Civil 19 personen gearresteerd wegens het verondersteld bereiden van pardelas cenicienta (Calonectris diomedea - Kuhls pijlstormvogels) op Alegranza (Chinijo Archipel), zo heeft het Commissariaat van Las Palmas laten weten op vrijdag 18 september 2015.
250px-ES_Chinijo.png
                                                              De Chinijo Archipel
                                                                               zie
                                                 
https://nl.wikipedia.org/wiki/Chinijo
pardelas-tradicion.jpg
               Het ‘pardeleo’ (de traditionele pardela-jacht) op Alegranza in de jaren ‘60.
pardeleo.jpg

 titulos_inter_pardeleo.jpg
Het ‘pardeleo’ (jagen op de pardela) is in de jaren ’60 en ’70 verworden tot een beroep; het vlees van de pardela-kuikens werd bijzonder gewaardeerd vanwege de grote hoeveelheid vet en, omdat het een gemakkelijke verkrijgbaar levensmiddel was ten tijde van schaarste.
foto_pardeleo.jpgSinds 1988 is de jacht verboden en tegenwoordig staat er zelfs gevangenisstraf op. Echter, de traditie blijft levend, met de stroperij op deze beschermde vogel.

In diverse rapporten van de Seprona is vastgesteld, dat een groep personen die beschikt over vergunning om aan te meren  op Playa del Veril, het afmeren op het islote (eilandje) benut, om er te jagen op diverse exemplaren van de pardela cenicienta ten tijde van het broedseizoen van deze vogels.

Rechercheteam
Omdat het een beschermde vogelsoort betreft, heeft de Guarda Civil, samen met de Servicio Marítimo (Marine Reddingsdienst), een rechercheteam opgezet. De agenten van het rechercheteam, dat op dinsdag 15 september 2015 naar het eilandje is gegaan, hebben op het strand diverse luifels, tafels en stoelen aangetroffen voor het vermoedelijk grillen van de diverse exemplaren van de Calonectris diomedea, de als kwetsbaar gecatalogiseerde vogel  is opgenomen in de Lijst van Especies Silvestres en Régimen de Protección Especial  (in het Wild levende  Soorten met Speciale Bescherming) en in de Spaanse Catalogus van Bedreigde Soorten.

De Guardia Civil heeft diverse bewijzen verzameld - exemplaren die waren gegrild - waarvan, op basis van technisch onderzoek, is komen vast te staan, dat het om deze soort gaat. Het eilandje Alegranza wordt gerekend tot beschermd gebied in het kader van diverse wetten en ligt in het Natuurpark van de Chinijo Archipel in de Zona de Especial Conservación (ZEC) y de Protección para las Aves (ZEPA) (Speciaal Beschermd Vogelgebied).

De Guardia Civil, heeft de Openbare Aanklager van Milieu geïnformeerd, over de vaststelling dat het om pardelas gaat, zodat deze de geïdentificeerde personen strafbaar kan stellen als daders van een misdrijf tegen de flora en fauna.

De geïdentificeerde stropers zijn aangeklaagd op grond van de Harmonisatiewet voor vereenvoudiging op het vlak van bescherming van het terrein en de natuurlijke hulpbronnen, van de Canarische Regering.

Bovendien heeft de Guardia Civil het Cabildo (Eilandbestuur) van Lanzarote op de hoogte gesteld van deze handelingen, opdat hun technici de schade evalueren die door deze personen op het eilandje is veroorzaakt.
ZZZZZZAislas-canarias-84-99-94.jpg 


 

De helft van de pardela-kuikens sterft voordat ze de Oceaan bereiken
Na zonsondergang beginnen de kuikens aan hun tocht naar zee

VANARISCHE EILANDEN - woensdas 17 juni 2915 - 50% van de pardela-kuikens (pijlstormvogels) beland voortijdig in de nabijheid van het nest, of hooguit binnen een actieradius van drie kilometer, zonder de Oceaan te kunnen bereiken, omdat ze gedesoriënteerd raken door de lichtvervuiling, aldus kan men afleiden uit een artikel dat is geschreven in opdracht van de Consejo Superior de Investigaciones Científicas (CSIC) (Hoge Raad voor Wetenschappelijk Onderzoek).

Duizenden jonge zeevogels, waaronder de pardela cenicienta (Calonectris diomedea, Kuhn’s Pijlstormvolgel, zie: https://nl.wikipedia.org/wiki/Scopoli's_pijlstormvogel), verlaten ’s nachts het nest voor het begin van hun eerste vlucht naar de Oceaan; maar in plaats van de zee te bereiken, worden er steeds vaker kuikens ontdekt die afgeweken zijn van hun aanvankelijke traject, omdat ze verblind zijn door de lichten van de steden, of wegen, zo heeft het CSIC begin juni 2015 laten weten.
pardela-luces-mueren--478x270.jpgGedesoriënteerd, botsen ze tegen gebouwen, of bomen en eindigen op de grond, waar ze kwetsbaar zijn voor roofdieren en gewond raken, of sterven. Met het doel de sterfte onder deze vogels te beperken heeft het CSIS op Canarias een studie uitgevoerd naar welke lichtniveaus en op welke afstand deze des-oriëntering wordt veroorzaakt.

Het onderzoek, dat is gepubliceerd in het wetenschappelijke tijdschrift Sientific Reports (http://www.nature.com/srep/index.html), is verricht op Tenerife, waar jaarlijks ongeveer 1.500 kuikens van deze soort worden gered. “Met het doel de oorzaken te kennen van dit verschijnsel, dat de volwassen vogels niet lijkt te deren, hebben we de kuikens voorzien van GPS-apparatuur om hun vlucht te kennen en om bovendien na te gaan hoe de lichtniveaus hen raken, hebben we foto’s met een hoge resolutie gemaakt via de satelliet,” zo legt de CSIC-onderzoeker Airam Rodríguez uit, van het Estación Biológica de Doñana (Biologisch Station van het Natuurreservaat Doñana).

De verkregen gegevens tonen aan, dat 50% van de pardela-kuikens (pijlstormvogels) voortijdig beland in de nabijheid van het nest, of hooguit binnen een actieradius van drie kilometer en ,dat de vogelkolonies die zich het verst landinwaarts bevinden het meest getroffen worden; dit wil zeggen, die welke het verst van de kust verwijderd zijn. Buvendien beginne de kuikens aan vlucht naar zee tijdens de eerste drie uren na zonsondergang, wat samenvat met de hoogste niveaus aan lichtvervuiling.

Daar het licht van de stadscentra de volwassen vogels niet lijkt te deren, zijn de wetenschappers in 2015 tijden het broedseizoen begonnen om de volwassen vogels te voorzien van GPS-apparatuur, om te zien of ze stedelijke gebieden ontwijken om hun broedkolonies te bereiken, of daarentegen ze deze bereiken zonder gedesoriënteerd te raken.

“Dat zou ons kunnen helpen dit verschijnsel beter te kunnen begrijpen en proberen de hoge vogelsterfte onder de kuikens te voorkomen,” zo voegt Rodríguez toe.

Deze studie is gefinancierd door een Marie Curie-beurs binnen het 7e Programma voor Macro-onderzoek en Technologische Ontwikkeling, en heeft bovendien kunnen rekenen op deelname van de onderzoekers van Phillip Island Nature Parks (Australië) en de Grupo de Ornitología e Historia Natural de las Islas Canarias (Groep voor Ornithologie en Natuurlijke Historie van de Canarische Eilanden).
kleurlogoCanarias.png




Het in gevangenschap voortplanten biedt nieuwe hoop voor de Canarische gier
De populatie van deze soort gier is gereduceerd tot 270 exemplaren

GRAN CANARIA - woensdag 17 juni 2015 - Het Centro de Recuperación de Fauna (Wildlife Center - Centrum voor Herstel van de Fauna) van het Cabildo (Eilandbestuur) van Gran Canaria is er voor de tweede keer in geslaagd, om in gevangenschap de guirre canario (Canarische gier) - een van de kenmerken van de eilanden - te laten voortplanten met een techniek die steeds meer bijdraagt aan het redden van deze soort die met uitsterven wordt bedreigd.

De populatie van dit gieren-ras, inheems op de Canarische Eilanden, is momenteel gereduceerd tot 270 exemplaren op Fuerteventura en, in mindere mate, op Lanzarote, maar de verslagen van de natuurbeschermers getuigen ervan, dat tot voor 50 jaar zijn silhouet regelmatig voorkwam in de luchten van de oostelijke eilanden.
guirre-alimoche.jpg
                          El alimoche canario, ofwel  guirre majorero (Canarische gier).
Popular203120portada20libro20guirre.jpg
img_41790_9896759259_01.jpg
In de jaren tachtig zijn de gieren verdwenen van Gran Canaria, maar dit eiland heeft een aanzienlijke rol gespeeld in het laten overleven van de soort, door veterinaire verzorging van talrijke exemplaren, om deze terug te zetten in de natuur.

En - paradoxaal genoeg – boekt men nu het grootste aantal successen door sommige mislukkingen uit het verleden; omdat er destijds twee gieren zijn gered door het Centro de Fauna Silvestre (Centrum voor in het Wild levende Dieren) van Tafira, maar die in hun kooien blijven vanwege de onmogelijkheid terug te keren in de natuur (door contact met de mens) en gehouden worden als paartje voor de voortplanting.
08-1.jpg

                                              'alimoche canario (Canarische gier).
guirre-adulto.jpg

Tamarán'
In juni 2013 is het Centrum, dat geleid wordt door de bioloog Pascual Calabuig, er voor de eerste keer in geslaagd een gier te kweken; Tamarán, die enkele maanden later is vrijgelaten op Fuerteventura. De jonge gier heeft zich aan het eiland van zijn voorgangers aangepast, en is geheel en al op zoek naar aas om zich te voeden, van de zuidelijke barrancos (ravijnen) tot aan het islote (eilandje) Lobos.

Tamarán was echter een uniek geval, een uitzondering, omdat hetzelfde paartje zich in 2014 voortplantte, maar de eieren zich slecht ontwikkelden in de couveuse, tot wanhoop van de biologen van het centrum..
Guirre-Fuerteventura-2007-Foto-Augusto-Arbelo.jpg

                                                alimoche canario (Canarische gier)
Het legsel van dit jaar is vruchtbaar geweest: in de tweede week van juni 2015 heeft een kuiken van de Guirre in Tafira - een vroeggeboorte - overleefd en een ander ei wordt verder uitgebroed. De eerste dagen van het jong - dat zal worden geïsoleerd van elk contact met de mens tot de vrijlating op Fuerteventura - zijn gecompliceerd, maar het fokken van de Guirre (Gier) heeft goede sponsors: de Europese organisatie Four Vultures, de Stichting Loro Parque en het Centro de Fauna Silvestre (Wildlife Center) van Gran Canaria.

kleurlogoCanarias.png


 

Wedergeboorte van de geeloorparkiet met hulp van Canarias, Colombia en het Vaticaan

SANTA CRUZ DE TENERIFE - maandag 30 december 2013 - De loro orejiamarillo (geeloorparkiet), een in het Colombiaanse Andes-gebergte endemische soort, die men in 1989 uitgestorven waande, is erin geslaagd uit te groeien tot een populatie van 2.600 exemplaren, dankzij een conserveringsproject, dat is opgezet door een lokale Niet Gouvernementele Organisatie (NGO) en, zelfs met de steun van het Vaticaan.

Het verdwijnen van de loro orejiamarillo (geeloorparkiet) is te wijten aan het feit, dat deze uitsluitend nestelt in de palmera de cera (was-palm), de nationale boom van Colombia en ook met uitsterven bedreigd, door het verdwijnen van de bossen en vanwege het gebruik van de palmbladeren voor de religieuze processies, waarvoor men elk exemplaar omhakt, zo legt de directeur van de Fundación Loro Parque (Stichting Loro Parque), David Waugh, uit.

Palmera de cera

“Dit is een verspilling van de prachtige palm, de hoogste in de wereld, met een zeer dunne stam die wel 90 meter hoog kan worden,” zegt de bioloog, die aangeeft, dat het verlies van deze bomen van invloed is op het verdwijnen van de geeloorparkiet, tot aan het punt waarop men dacht, dat het laatste exemplaar was uitgestorven.

Echter na jarenlang zoeken, heeft men eind 1998 in het Centraal Massief van de Colombiaanse Andes een kolonie van 82 exemplaren herontdekt in de nabijheid van enkele was-palmen; waarop men besloten heeft de NGO Fundación Pro Aves’ (Stichting Voor de Vogels) op te richten, die contact heeft opgenomen met de Fundación Loro Parque (Stichting Papegaaienpark) om de bescherming van deze dieren op zich te nemen.
 
Naast de medewerking van de biologen van Loro Parque was het nodig de verplaatsingen en de voortplantingsgewoonten van deze soort te kennen en zo deze informatie te gebruiken voor het opzetten van een beleid voor het herstel van de loro orejiamarillo (geeloorparkiet).

Dit heeft men jaren achtereen gedaan en momenteel is men kunnen komen tot 2.600 exemplaren, zo vertel David Waugh, die aangeeft, dat men groepen parkieten heeft gezien op locaties waar ze voorheen hebben geleefd, in een herbevolkings-proces in het gebied.

 
Dit is een van de meest succesvolle projecten waarbij de Loro Parque Fundación  (Stichting Loro Parque) betrokken is, die sinds 1999 maar liefst $130.000 heeft bijgedragen aan een initiatief, dat niet alleen aan de parkiet ten goede is gekomen, maar aan de gehele ecologische samenleving, de bossen een de plaatselijke bewoners, die nu een gegarandeerde, constante aanvoer van water hebben. Dit is een win-win situatie, waar iedereen wel bij vaart,” zo geeft Waugh aan.

De bioloog heeft uitgelegd, dat de watervoorziening van de lokale gemeenten met de gebruikers is overeengekomen, kleine bijdragen te betalen, om constante toelevering van drinkwater en van irrigatiewater te garanderen, en dat deze bijdrage helpt het bos te handhaven.

De Kerk in Colombia
Maar aan het begin van dit project is men gaan praten met de lokale priesters, om de steun te verkrijgen van de Kerk in Colombia, opdat men niet langer de bladeren van de palmera cera (was-palm) zou gebruiken voor de processies, vooral niet voor die van  Domingo de Ramos (van Palmzondag).

 
 
Vaticaan
Daartoe heeft men ook een verzoek naar het Vaticaan gestuurd, met het doel, steun te verkrijgen voor het gebruik van de gewone palm, of voor het vervaardigen van kunststof palmtakken, wat het kerkelijke gezag onmiddellijk heeft bekrachtigd.

“De uitwerking is compleet, indrukwekkend. In Colombia is het project natiewijd bekend en heeft het op lokaal niveau een enorm belang met de betrokkenheid van de gemeenten. In een ervan heeft men de loro orejiamarillo (geeloorparkiet) opgenomen in het officiële gemeentewapen, " zo bevestigt David Waugh, voor wie dit betekent, “dat het initiatief de politici heeft geraakt en, dat er van alle kanten steun voor is.”

FARC
Zoveel, dat aan het begin van het project de wetenschappers de gebieden konden betreden waar men de loro orejiamarillo (geeloorparkiet) had herontdekt, waar guerrillastrijders van de FARC zich ophouden, die hebben toegestaan, samen te werken met de biologen, omdat het herstel van deze vogels, “alle partijen een goed gevoel geeft.”

David Waugh heeft aangegeven, dat het succes van dit project ertoe heeft geleid, dat in 2012 de Internationale Unie voor het Behoud van de Natuur besloten heeft, het niveau van de bedreiging te verlagen van “ kritiek gevaar voor uitsterven” tot “gevaar voor uitsterven,” en vanwege de toename van de geeloorparkiet-populatie, vertrouwt de Loro Parque Fundación erop, dat eind 2013 men deze categorie nog verder zal verlagen.
kleurlogoCanarias.png


 

Start jaarlijkse redding van de pardelas (pijlstormvogels)
Met de slogan: "Ayudarlas es fácil. No lo olvides" (“Ze helpen is gemakkelijk, vergeet het niet,”) strekt de campagne zich uit tot 17 november

GRAN CANARIA - donderdag 17 oktober 2013 - Het Cabildo (Eilandbestuur) van Gran Canaria en de Asociación de Amigos de la Pardela (Vereniging Vrienden van Pijlstormvogels)  zijn gestart met de jaarlijkse campagne voor het redden en het vrijlaten van de cenicienta-kuikens (Calonectris diomedea borealis) (Pijlstormvogel) (die, gedesoriënteerd door lichtvervuiling,  gehinderd kunnen worden tijdens hun eerste vlucht naar zee. (Zie:
http://www.allevogels.nl/index/index.php?option=com_content&view=article&id=1324&Itemid=1429)

Met de slogan:  "Ayudarlas es fácil. No lo olvides" (“Ze helpen is gemakkelijk, vergeet het niet,”) is de campagne van start gegaan op woensdag 16 oktober 2013, samenvallend met de komende volle manen,  omdat bij volle maan zich de meeste verdwaling van de pardela-kuikens voordoet.
De presentatie van de campagne  heeft plaatsgevonden in het bijzijn van o.a. de minister van Milieuzaken en Noodgevallen, María del Mar Arévalo, van het Cabildo (Eilandbestuur) van Gran Canaria, en de voorzitter van de Asociación de Amigos de las Pardelas, Alberto García.


María del Mar Arévalo, op woensdag 16 oktober 2013, samen met (links) Alberto García.

Arévalo heeft laten weten, dat het Ministerie een protocol heeft opgesteld en geactiveerd voor de coördinatie van de bestaande middelen - “dit jaar zullen we bovendien kunnen rekenen op de deelname van 56 vrijwilligers”  - en heeft aan de gemeenten en de burgerij gevraagd,  het ontsteken van lichten, halogeen- of fluoriserende lampen,  zoveel mogelijk te vermijden tijdens de campagne.

 

Bellen naar 1-1-2
De minister heeft eraan herinnerd, dat personen die een pardela-kuiken aanmtreffen, dit moeten laten weten aan:
- het Alarmnummer 1-1-2,
- de Servicios de Emergencias (Noodhulpdienst) van het Cabildo (Eilandbestuur) van Gran Canaria (Tel. 928 35 02 86),
- de Guardia Civil,
- de Policía Local (Gemeentepolitie),
- de Proteccíon Civil (Burger Bescherming = BB).

Bovendien zullen vrijwilligers en technici van het Ministerie zich bezighouden met het opvangen en ringen van de vogels, en het  op scholen en bij verenigingen bewust maken van het publiek.
Het  Centro de Recuperación de Fauna de Tafira (het Herstelcentrum voor Dieren in Tafira), dat ook door het Cabildo (Eilandbestuur) wordt beheerd, zal zorgen voor de opvang van de gewonde exemplaren, of van die, welke moeilijkheden hebben naar ze terug te keren.
cagarro-calonectris-diomedea-borealis_large.jpg

Om de aangetroffen pardelas op te vangen, is een tijdelijk kantoortje ingericht in Puerto de las Nieves (Agaete) en, opdat de campagne breed wordt gedragen, houden de initiatiefnemers voorlichtingsbijeenkomsten op scholen en bij culturele- en buurtverenigingen. Tientallen scholieren in het basisonderwijs zullen deelnemen aan de terugkeer van de pardela-kuikens naar zee, samen met sommige ouderverenigingen.

María del Mar Arévalo  heeft laten weten, dat men in 2012 ruim 800 verdwaalde pardela-kuikens heeft opgevangen en bij zee vrijgelaten, 111 daarvan door de Asociación de Amigos de la Pardela, die er 73 heeft geringd, om deze nadien te kunnen bestuderen.

 

Caza furtiva (Stroperij)
Alberto García heeft uiteengezet, dat het opvangen van pardela-kuikens die verdwaald zijn door de lichtvervuiling, is begonnen in de jaren zeventig op Hawaï (Verenigde Staten) en dat men dit sinds de jaren tachtig op Canarias doet. Bovendien nestelt deze zeevogel ook op de Azoren, Madeira en Kaap Verdië.

García heeft hier aan toegevoegd, dat de pardela cenicienta behoort tot de Albatros-familie, en alleen naar land terugkeert, om te nestelen op rotsachtige bodem en rotsformaties dicht bij zee, of in barrancos (ravijnen) zoals die van Azuaje en Fataga en, dat ze paartjes vormen voor het leven en per keer één ei leggen.

De voorzitter van de Asociación de Amigos de La Pardela heeft gewaarschuwd, dat er nog steeds caza furtiva (stroperij) is voor de pardelas op de Canarische Eilanden - vooral op de oostelijke eilanden - hoewel het een afnemende praktijk is vanwege de milieubescherming die ze hebben.

Hoewel het een in aantal afnemende soort is op Gran Canaria, zijn de omstandigheden tijdens volle maan zodanig, dat het aantal verdwaalde pardela-kuikens kan toenemen tot wel meer dan duizend.
kleurlogoCanarias.png


 

Een gier voor het eerst in gevangenschap uitgebroed in een opvangcentrum op Gran Canaria

TAFIRA - zondag 4 augustus 2013 - In het Centro de Recuperación de Fauna Silvestre (Opvangcentrum voor in het Wild Levende Dieren) van het Cabildo (Eilandbestuur) is men er voor het eerst in geslaagd, een gier in gevangenschap uit het ei te laten komen.

Nadat deze spectaculaire aaseter eerder bezweken was aan gifstoffen en aan de buks van jagers; is op 19 juni 2013 - drie dagen eerder, dan men was uitgeteld - op Gran Canaria sinds minstens 50 jaar, een gier uit het ei gekomen; met een gewicht van 86 gram, een normale hartslag, amper vier veertjes en helemaal geen gelijkenis met de ouders.


                     De pasgeborene in zijn couveuse in Tafira
.


Zijn ouders, twee lammergieren afkomstig van Fuerteventura en al jaren opgenomen in het opvangcentrum in Tafira hebben op een aparte manier de boreling tot stand gebracht. Terwijl de moeder hem op afstand houdt, heeft zijn vader, Valle Hebrón, het nest op orde gebracht en zorgt voor de opvoeding, het eten en het corrigeren van het eigenzinnige jong; met het oog op zijn vrijlating op het eiland Fuerteventura in september 2013.


De boreling heeft de nodige moeilijkheden meegemaakt, met een moeder die niet meer zo aan de natuur is gewend, waardoor  men het ei heeft moeten weghalen, omdat ze het open wilde pikken, en met een jong, dat kritiek was direct bij de geboorte, zodat het - sinds 8 mei - bijna een maand in een steriele couveuse heeft doorgebracht, alles onder toezicht van dierenarts  Álex Llopis, Coördinator in Spanje van het Europese  Programma tot Behoud van Bedreigde Soorten van de Quebrantahuesos (Lammergier, of baardgier  -zie http://nl.wikipedia.org/wiki/Lammergier), samen met de  leider van het Centro de Cría Guadalentín (Fokcentrum) in Jaén; en de tussenkomst  op dit vlak van de eveneens Grancanarische dierenarts Pascual Calabuig, die is opgetreden als verloskundige en voedster met het nachten achtereen, elke drie uur, geven van potjesvoer - met  het ontlede vlees van levende ratten - wat niet exact het juiste is voor een te vroeg geborene.

Calabuig legt uit, dat de eerste dagen van de  gier een kwelling waren,  toen men het vreselijke papje moest toedienen met een soort namaakgier die is ontworpen door een specialist uit Telde, opdat de kleine gier gevoed kon worden met een pipet, dit wil zeggen niet gewend raakt aan de aanwezigheid van de mens, dat het terugzetten in de natuur onmogelijk zou maken.

                             Het voeren  met behulp van de 'nepvader'
.
Met deze uit karton en dode gier gefabriceerde vader, ging de zuigeling verder op de intensive care, met een nauwgezette controle van temperatuur en vochtigheidsgraad, totdat deze uiteindelijk in de kooi bij zijn biologische ouders gezet kon worden, waar een nieuwsgierige Valle Hebrón de taak van vader op zich heeft genomen. Hij is het, die nu de ratten in stukjes verdeelt en die met een oneindig geduld, urenlang, in de snavel stopt, waarbij tussen de twee een nauwe band ontstaat, terwijl de moeder, die sinds 2007 aan artrose leidt, toekijkt alsof het een zaak is die haar niet aangaat.

En dat, terwijl het haar echtgenoot ook niet goed gaat  die, afkomstig uit La Oliva (Fuerteventura), in 2003 is opgenomen in het Opvangcentrum, vanwege een chronische wond aan een vleugel; zijn zij nu permanente bewoners, waarvan men niet ontkent, dat men ze naar het majorera eiland zal overbrengen voor het cruciale moment waarop men het jong van de soort Neophron percnopterus vrijlaat.
De gier die als ondersoort van de Neophron percnopterus majorensis zonder concurrentie regeert in het luchtruim van Gran Canaria en die tegenwoordig overleeft op Fuerteventura en Lanzarote door een uitputtend Life-herstelprogramma, kan imposante afmetingen bereiken, met en spanwijdte van rond de vijf meter en een gewicht tot twee kilo.

Ondertussen is de viceminister van Milieuzaken, Guacimara Medina, van de Canarische Regering ,op kraamvisite geweest, samen met de eilandministers van Milieuzaken van Fuerteventura en Gran Canaria - Natalia Évora en María del Mar Arévalo, die niet alleen de geboorte hebben gevierd, maar ook meer een betere medewerking hebben toegezegd, nu ze hebben gezien, dat het mogelijk is, dat hun kuiken opgroeit onder toezicht van dierenartsen.

                                                                                              Baardgier.
Évora heeft benadrukt, dat sinds 2004, toen men in nauwe samenwerking met Doñana begonnen is met het behoud van het - door hoogspanningskabels en het agressief gebruik van landbouwgif - tot 150 gedecimeerd aantal, men er nu 270 heeft; nadat men begonnen is met 47 broedparen op het eiland Fuerteventura, drie in Lanzarote en een op het islote (eilandje ) Alegranza.
1375266097175_large.jpg
Zo heeft María del Mar Arévalo laten weten, dat haar departement - wat al enkele jaren bezig is met de herinvoering op Gran Canaria van de paloma rabiche (laurierduif ) - zich in de toekomst ook zal inzetten voor de gier met, dat wat - zoals zij beschrijft - “een mijlpaal in de wetenschap is.”

In dezelfde bewoordingen heeft Guacimara Medina zich uitgelaten, die de samenwerking van de drie Cabildos (Eilandbesturen), de twee Gemeenten en de Canarische Regering, “een voorbeeld noemt van ‘netwerken’, “door van de eilanden een uniek grondgebied te maken," en ze heeft toegezegd door te gaan met het ondersteunen van het project, dat in 2014 het tienjarig bestaan viert.
kleurlogoCanarias.png


 

SEO/BirdLife vraagt medewerking ter voorkoming van lichtschittering
Verblinding welke zorgt voor desoriëntatie van pardela cenicienta-kuikens

CANARISCHE EILANDEN - zondag 11 november 2012 - SEO/BirdLife vraagt de medewerking van particulieren, bedrijven, organisaties en overheden, om vooral in de maand november, die samenvalt met het volwassen worden van de kuikens van de pardela cenicienta (Calonectris diomedea -  Kuhls pijlstormvogel*),  zo veel mogelijk het licht te beperken in woonkernen aan de Canarische kusten, door het doven, of het vervagen van licht, om te voorkomen, dat de vogels gedesoriënteerd raken.

In de nacht verlaten de pardela-kuikens hun ‘huras’ (nesten in spleten, grotten enz.), waar ze in de afgelopen zomer zijn geboren, om te beginnen aan een rondreis die enkele jaren zal duren boven het water van de Atlantische Oceaan, zonder daarbij aan land te komen totdat ze, eenmaal seksueel volgroeid, terugkeren naar de eilanden om er te broeden.


Een gedesoriënteerd
pardela cenicienta-kuiken in een woonwijk aan de Canarische kust. Foto beschikbaar gesteld door Seo Bird Life.

Helaas komen ze op hun eerste vluchten diverse problemen tegen die ongelukken veroorzaken met, in veel gevallen, een fatale afloop, met de onmiddellijke dood tot gevolg, of een lange lijdensweg.

Onder de gevaren die de pardela-jongen tegenkomen zijn hoogspanningskabels, aanvallen van roofdieren, zoals katten en ratten, en nachtelijke verblinding. Alleen al op Tenerife heeft een duizendtal kuikens te maken met ongevallen die veroorzaakt worden door de laatstgenoemde oorzaak.

Beschermde soort
De pardela cenicienta is een beschermde soort, die is opgenomen in de Listado de Especies Silvestres en Régimen de Protección Especial en in de  Catálogo Canario de Especies Protegidas, evenals in de  Vogelrichtlijn van de Conventie van Bern (Zwitserland). Bovendien is deze soort ogenomen in het Libro Rojo de las Aves de España (Rode Boek van Vogels in Spanje), in de categorie ‘Kwetsbaar’, vanwege o.a. factoren zoals nachtelijke verlichting in woonkernen aan de kust.
seo-birdlife-logo_large.jpg
Hoe kan men samenweken?
In het geval men en gedesoriënteerde pardela aantreft, dient men snel te handelen. Men dient deze voorzichtig te vangen, gebruik een lap stof, of iets dergelijks, om te voorkomen, dat het dier in zijn zenuwachtigheid u pikt.

Eenmaal gevangen, moet men het dier bergen in een donkere doos, liefst van karton, om te voorkomen, dat het zich verwondt aan gaas, of tralies, en met gaten, zodat het dier kan ademen terwijl men de bevoegde overheid waarschuwt, hetzij de politie in de gemeente waar men zich bevindt, of het alarmnummer 1-1-2, ofwel de Milieudienst van de Cabildos (Eilandebesturen) op elk van de zeven Canarische eilanden, die informatie geven over waar, hoe en wanneer men de vogel kan inleveren.

Ook kan men contact opnemen met vrijwilligersorgansaties die zich in deze periode bezighouden met het herstel van de pardelas zoals o.a.:-
- Amigos de las Pardelas,
- ATINA,
- Het Rode Kruis,
- ADAE,
- Emergencias Tamadaba,
- Scouting-groep Tenerife.


Pardela cenicienta (Calonectris diomedea -  Kuhls pijlstormvogel).

*Kuhls pijlstormvogel
Kuhls pijlstormvogel is een zeevogel die over het algemeen voorkomt in Zuid-Europa en voor de kust van Noordwest Afrika.

De vogel heeft een dikke kop, en lange, naar voren gebogen vleugels. De spanwijdte bedraagt 1 tot 1,5 meter. Het lijf is 45-55 cm lang. De vogel zweeft en vliegt langzaam. Hij heeft een grote gele snavel en overwegend witte ondervleugels.
De pijlstormvogel maakt in zijn broedgebied luide, klagelijke geluiden, maar is op zee stil. Kuhls pijlstormvogel nestelt tussen de stenen op puinhellingen, waar hij alleen 's nachts op het ene ei broedt. De vogel legt slechts éénmaal per seizoen, dat loopt van maart tot juli.
De pardela ceniucienta eet vis, garnalen, inktvis, kwallen en is ook te zien achter vissersboten om het afval van het wateroppervlak af te halen.

De Calonectris diomedea is één van de zeldzaamste vogelsoorten in Nederland. Het is een zeevogel die soms langs de kust voorbijvliegt. De vogel is in Nederland in zeven gevallen waargenomen tot en met het jaar1998. In de periode daarna ongeveer drie keer. De laatste waarneming in Nederland heeft plaatsgevonden op 8 oktober 2003. De vogel is toen 's morgens gezien bij Westerslag op Texel.

kleurlogoCanarias.png


 

De flamingo als toerist in Maspalomas
Een exemplaar van deze trekvogel verblijft al een jaar in het Charca

SAN BARTOLOMÉ DE TIRAJANA - maandag 1 oktober 2012 -  Hij is een jaar geleden aangekomen, waarschijnlijk verdwaald, en is gebleven om te leven in het Zuiden van Gran Canaria, bijna als een toerist extra. Sindsdien is de verdwaalde flamingo een attractie geworden in het Charca (Strandmeer) van Maspalomas, maar meer nog  is hij een raadsel voor de natuurkenners, want men kent geen enkel geval van een vogel van deze soort die langer, dan twee of drie dagen op het eiland is verbleven.

Miguel Ángel Peña, directeur van het Reserva Natural Especial de las Dunas de Maspalomas (Natuurreservaat van de Duinen van Maspalomas), heeft hem al die tijd bestudeerd en is nog steeds verbaasd elke week de vogel te zien op de zandbanken van Maspalomas. Soms is de vogel alleen, soms samen met andere soorten die zich eveneens verzadigen in La Charca, zoals reigers en zilverreigers, of met soorten die er het gehele jaar leven, de strandlopers en plevieren.


De jonge vogel met zwarte poten in september 2011.

Samen met andere vogels in
La Charca de Maspalomas.

De flamingo, zo legt Miguel Ángel Peña uit, is een vogel die ‘incidenteel’ voorkomt op de Canarische Eilanden. Het is zeldzaam, hoewel men exemplaren heeft waargenomen in de lente, of herfst, als ze trekken tussen Europa en Afrika. “Deze verblijft al een jaar op Gran Canaria en, dat is inderdaad nieuw,” merkt de bioloog op.  Men kent slechts een geval van een exemplaar dat enkele maanden is verbleven in Las Salinas de Janubio, op Lanzarote, maar op Gran Canaria en de rest van de Eilanden, “is dit absoluut ongekend.”

In september 2011 verscheen de flamingo in Las Salinas de Abajo, op de locatie van wetenschappelijk belang van Juncalillo del Sur, tussen Juan Grande en de Aeroclub. Daar is de vogel een paar maanden verbleven en is vervolgens naar Maspalomas gegaan, Toen de vogel arriveerde was deze jong, met bruine veren en zwarte poten. Nu is het een volwassen flamingo, met roze veren en rode poten. De verantwoordelijken voor het Charca (Strandmeer) weten nog steeds niet waar de vogel slaapt, maar ze vermoeden dat de flamingo ’s nachts zijn toevlucht zoekt in het Tony Gallardo-wandelpark, in een nabijgelegen meer, Ayagaures, of Gambuesa, of op de golfbanen.

Het meest opvallende is, dat het om een trekvogel gaat. “Men gaat ervan  uit, dat deze in de lente naar het Península (Schiereiland = het Vasteland van Spanje) vertrekt, maar deze is hier gebleven,” vertelt Peña. 

In de zomer leven ze aan kust van de Middellandse Zee, met vaste populaties in Doñana, Fuente de Piedra (Málaga) en in de grote wetlands van Andalusië tot in het Zuiden van Frankrijk. In de winter gaan ze naar Senegal, maar deze geeft de voorkeur aan Maspalomas.
kleurlogoCanarias.png


 

Tweede broedplaats ontdekt op Gran Canaria van de Bulwer-stormvogel

LA ALDEA - zaterdag 21 juli 2012 - Vrijwilligers van de Asociación Amigos de las Pardelas (Vereniging vrienden van de Pijlstormvogels) en de onderzoekers  van de Grupos de Anillamiento Científico Aldebarán (de Wetenschappelijke Werkgroepen  Aldebarán) van Gran Canaria, van het Biologische Station van Doñana en leden van de Asociación Canaria para la defensa de la Naturaleza (Canarische Vereniging voor Natuurbescherming) hebben het bestaan bevestigd van een nieuwe kolonie petreles de Bulwer (Bulwer-stormvogels) in een barranco (ravijn) in het binnenland van de gemeente La Aldea.

In een persbericht van de Vereniging Vrienden van de Pardelas staat te lezen, dat dankzij informatie die door Ramón Afonso - een bewoner van het gebied - is verstrekt aan een van de onderzoekers,  men observaties heeft gedaan die hebben geleid tot het ontdekken van resten van eieren van de Bulwer-stormvogel, evenals het lokaliseren van een tweede schuilplaats waar deze dieren zich ophouden en, dat men een serie onderzoekingen in gang heeft gezet met het vangen van tientallen volwassen exemplaren, om ze te ringen.


Petrel de Bulwer (Bulweria bulwerii) (Bulwers Stormvogel).

petrel-de-bulwer-bulweria-bulweri_large.jpg

images195_large.jpg

 

Zijn liefde - en die van zijn buren - voor de natuur die hen omringt en de verzamelde kennis van de volkscultuur vormen een schat aan kennis van de plattelandsbewoner en natuurliefhebber en, hebben tot nu toe gezorgd voor de instandhouding van de locatie.
De petrel de Bulwer (Bulweria bulwerii) (Bulwers Stormvogel) is een bedreigde soort in Europa en uiterst gevoelig voor licht-vervuiling, evenals voor de aanwezigheid van knaagdieren en katten. In de Atlantisch Oceaan nestelt de soort alleen op de Macaronesische Archipels (de Azoren, Madeira, Salvajes, Canarias en Kaapverdië).

starr-080613-8841_large.jpgIn feite telt men op Gran Canaria twee broedplaatsen van deze ongrijpbare, pelagische vogel, wat bepaalde verwachtingen oplevert voor het behoud van de soort op het eiland.
kleurlogoCanarias.png


 

De Majorero-gier herneemt zijn vlucht

PUERTO DEL ROSARIO - zondag 15 juli 2012 -  De populatie van de Majorero-gier (Fuerteventura-gier)  herstelt zich. Na veertien jaar observeren en herstel van deze autochtone soort, die op punt van uitsterven stond, bevestigt de meest recente telling, dat na de nestelperiode en het grootbrengen van de jongen in 2011, men  230 tot 240 exemplaren heeft waargenomen die in vrijheid leven en waarvan 94 paartjes zijn geteld  op 47 locaties verdeeld over geheel  Fuerteventura. Een goed bericht over een autochtone soort.

Bij deze  zich voortplantende paartjes die gevestigd zijn op 47 broedlocaties,  verdeeld  over geheel Fuerteventura, mag men ook enkele exemplaren tellen die zijn neergestreken op Lanzarote en op de Chinijo-Archipel, waar men er respectievelijk drie geteld heeft. In het jaar 2000 bedroeg in al deze gebieden het aantal gieren slechts 21.

 


De Technicus van het Doñana-station,  Manuel de la Rivas, toont tijdens zijn werkzaamheden een Majorero-gier.

Deze aasgier, ofwel alimoche canario (Neophron percnopterus majorensis) kwam vroeger regelmatig voor op de gehele Canarische Archipel. Bevolkingstoename en progressief voortschrijdende verstedelijking in de loop van de 20ste Eeuw zijn ten koste gegaan van de aanwezigheid van de aasgier; zodanig, dat de soort zich nu bijna uitsluitend beperkt tot Fuerteventura.


  
In 1998 is men begonnen met het observeren van deze soort, en met het verschijnen van de eerste gegevens over de staat van instandhouding ervan, zijn de milieu-alarmbellen afgegaan. Onderzoek laat zien dat de grootste bedreigingen elektrocutie zijn door botsing met hoogspanningskabels, illegale vergiftiging, loodvergiftiging door de jacht, menselijke verstoring van broedgebieden en de vermindering van het beschikbare voedsel.
guirre-alimoche_large.jpg

 

Het in gang zetten van een instandhoudings-programma via het Europese Life-project is bepalend geweest voor de toekomnst van de unieke alimoche canario. Het werk van het Cabildo majorero (Eilandbestuur van Fuerteventura) en van het Estación Biológica (Biologisch-station) van Doñana, dat ressorteert onder de Consejo Superior de Investigaciones Científicas (CSIC)  (Nationale Raad voor Wetenschappelijke Onderzoek), dat al jarenlang de instelling is die belast is met het uitvoeren van diverse monitorings-programma’s over de populatie en zorgt  het afsluiten van samenwerkingsovereenkomsten  die soms gefinancierd zijn door de eilandoverheid en andere door de Canarische Regering, hebben hun vrucht afgeworpen en de aasgieren-populatie herstelt zich naar tevredenheid.

 
Dit exemplaar is te bewonderen in Artis (Amsterdam).
De eilandminister van Milieuzaken, Natalia Évora, heeft de recente gegevens beoordeeld als, “ heel positief  want ze vertellen ons, dat het werk tijdens de afgelopen veertien jaar zijn vruchten heeft afgeworpen. Vooral de monitoring en de bewaking van de broedgebieden moet benadrukt worden en er is nu meer dan een dubbel aantal, dan wat er in 2000 is geteld; wat aangeeft, dat er momenteel een grote hoeveelheid koppeltjes is; wat zorgt voor een stabiele populatie van de soort." Ze voegde hier aan  toe: "We zijn blij met de betrokkenheid van de samenleving voor het heil van de Fuerteventura-aasgier,  over het algemeen heeft  de bevolking deelgenomen aan de voorlichtingscampagnes, evenals de mensen die het mees zijn verbonden met het platteland, landbouwers, veetelers en jagers, die zich hebben aangesloten bij onze strijd. "


Moeders mooiste.

Om de bedreigingen te doen afnemen voor het voortbestaan van de aasgier heeft men diverse maatregelen genomen, zoals het installeren van van salvapajaros (vogel-reddende onderdelen) op de hoogspanningskabels, het bewaken van de broedgebieden; het houden  van campagnes, zowel voor bewustmaking van de bevolking, als ook voor jagersverenigingen en veetelers, ter voorkoming van menselijke aanwezigheid ten tijde van het broeden in de betreffende gebieden; het verhinderen van het gebruik van giftige stoffen in het milieu en, de verbetering van de beschikbaarheid van voedsel voor de soort, door het installeren van voederkasten die sinds 2007 dienst doen in Tiscamanita, die men regelmatig voorziet van vleesresten die afkomstig zijn van het matadero insular (slachthuis, dat beheerd wordt door het Eilandbestuur).

Évora wijst ook op het werk voor de genetische instandhouding van de soort, met medewerking van het Cabildo (Eilandbestuur) van Gran Canaria en de twee Universiteiten op de Archipel. Zowel in het Centro de Recuperación de Fauna Silvestre van (Herstellingscentrum voor   Wilde Dieren)  Tafira, evenals in het Biologisch Station van La Oliva verblijven gewonde exemplaren, die door omstandigheden niet in staat zijn, om in het wild voor zichzelf te zorgen. Deze exemplaren maken het mogelijk, het genetisch materiaal van de soort te bewaren en, ze nemen deel aan verdere studies voor het fokken in gevangenschap.


FILMPJE:
Zie ze vliegen!

http://www.youtube.com/watch?v=HtkOHkn84_o&feature=player_embedded

Een fragment uit een documentaire over de vrije vlucht - en het leven in de natuurlijke omgeving - van de Alimoche Neophron Percnopterus.
kleurlogoCanarias.png


 

kaart_canaria-5-51.jpg

aaaaLOGOMETBANNERGranCanariaActueel-229.jpg

zon-123.jpg