site teller
site teller
site teller
gran-canaria-actueel.jouwweb.nl
'GRAN CANARIA ACTUEEL'... » GRAN CANARIA » Graafschap Vega Grande

aaaaLOGOMETBANNERGranCanariaActueel-308.jpg

aaaaaamapa-canarias2-3-89.jpg

BenitezdeLugoMassieu-1.jpg


Pachters van de graaf in de twintigste eeuw,
door de graaf uit huis gezet

SAN BARTOLOMÉ DE TIRAJANA - zondag 2 juli 2017 - De door de graaf (Conde de la Vega Grande de Guadeloupe)(graaf van de Grote Vruchtbare Vlakte van Guadeloupe) toegekende termijn om de bewoners hun huis uit te zetten, loopt af op dinsdag 4 juli 2017; de Gemeente San Bartolomé de Tirajana verzekert, dat de huiseigenaren elke situatie bestuderen alvorens een beslissing te nemen.

Zich verdiepen in de woonbarakken van Juan Grande in San Bartolomé de Tirajana, de grootste toeristische stad op het eiland Gran Canaria, is reizen in de tijd.
 Een halve eeuw geleden, zijn in  deze tomatenkazerne deelpachters-gezinnen opeengepakt in dienst van een graaf, die van La Vega Grande, die grote stukken land in het zuiden van Gran Canaria beheert.
Candelaria (niet haar echte naam) brachten Juan en Candido - afgezanten van  Alejandro del Castillo y del Castillo, achtste graaf van de clan en oom ven de huidige, Alejandro del Castillo Bravo de Laguna - vanuit Moya, de noordelijke de gemeente, naar het Zuiden. Het was in de jaren zestig en de adellijke familie, die beweert de tomaat en het toerisme op het eiland te hebben ingevoerd, was op zoek in het Noorden naar arbeiders om te werken op hun landerijen.
img_41368.jpg                                      
Bewoners van  de woonkazerne van Juan Grande.
Candelaria, toen nog minderjarig, deelde een kleine cabine, een inferieure woonruimte van minder dan 30 m², zonder water en zonder elektriciteit, met haar moeder en vijf broers. Ze woonden daar in  ruil voor werk, als deel van hun loon. Om zeven uur ’s morgens ging ze naar het magazijn voor het maken van rieten tassen, het verpakken van tomaten die ’s nachts in  vrachtwagens naar de haven van La Luz y Las Palmas gingen, in de hoofdstad.
Om twee uur ging ze terug naar de barakken voor het middageten en ‘s middags ging ze terug naar het magazijn. Candelaria herinnert zich met ijle stem, bijna onmerkbaar, die vermoeiende dagen welke soms verlengd werden, “tot twee en drie uur in de ochtend."
"Ook Goede Vrijdag was geen rustdag,” zegt ze, terwijl ze het eelt op haar vingers laat zien  als bewijs.
Barracones-Juan-Grande-ALEJANDRO-RAMOS_EDIIMA20170629_0256_20-1.jpg

Ruim vijftig jaar later, staan de erven van het graafschap van Vega Grande op het punt haar zonder huis te laten zitten, Candelaria is een van de 63 personen, 24 van hen minderjarig, die wonen in de barakken, tegenwoordig verjongd. In totaal 19 gezinnen van de arbeidersklasse, veel van hen al langdurig werkloos. Er zijn nog steeds werknemer uit  de tomatenkassen  van de  graaf, maar het merendeel zijn  zonen  en neven van de dagloners, die verblijven in de barakken zonder contract en zonder huur te betalen, maar met de medeweten van de aristocraten, na het faillissement van het landbouwbedrijf, in de jaren tachtig. Al drie maanden lang strijden ze tegen de dreiging van de sloophamer.

De eigenaren van het terrein, een perceel van 1.800 m², willen de barakken slopen om er een   industriehal voor in de plaats te bouwen.

Op 27 maart 2017 heeft een advocaat van de grafelijke familie de bewoners een brief overhandigd waarin men hen drie maanden geeft om de barakken te ontruimen, onder dreiging van het nemen van wettelijk acties. Die termijn loopt af op dinsdag 4 juli 201, maar men heeft nog geen berichten ontvangen. De Makelaars-Groep Tinojai, eigendom van de graaf en promotor voor de huisuitzetting, heeft haar versie aan de persmedia willen meedelen. De Gemeente San Bartolomé de Tirajana, heeft via burgemeester Marco Aurelio Pérez, bevestigd dat de huisuitzetting is stilgelegd sinds twee maanden en dat de eigenaren aan het gemeentebestuur hebben toegezegd elke situatie individueel te zullen bekijken. De burgemeeter  van de zuidelijke gemeente  stekt, dat sommige bewoners ‘financiële draagkracht’ hebben, en dat er slecht zeven zijn die aandacht moeten krijgen van de Gemeentelijke Sociale  Dienst. Hun dringt er voorts op aan, dat ze ‘in theorie’ allemaal een huurcontract hebben. De  getroffenen weerleggen de  bevestigingen van de politicus en ze dagen hem uit deze veronderstelde contracten te tonen.

Het Sindicato de Inquilinos (de Huurdersvereniging) van Gran Canaria,  die de gezinnen adviseert, is ervan overtuigd dat de bewoners juridische rechten hebben verkregen door de tijd voor het eisen van het vruchtgebruik van deze woningen die ze precair hebben gebruikt  (bewoond op gratis titel en zonder termijn) gedurende al deze jaren.
Entrada-Juan-Grande-ALEJANDRO-RAMOS_EDIIMA20170629_0261_20.jpg

‘Dierenverblijven’
De barakken staan aan de achterzijde van de zogenoemde finca condal (het grafelijke landgoed), een historisch complex dat tegenwoordig plaats biedt aan het houden van evenementen en feesten. Op amper 700 meter afstand  bevindt zich het Centro Penitenciario Las Palmas II (de Gevangenis in Juan Grande), in gebruik genomen in 2011. het Plan Ruimtelijko Ordening van San Bartolomé de Tirajana voorziet voor het gebied een industrieel gebruik.

Sinds men kennis heeft van de voornemens van de graaf, hebben de bewoners van de barakken zich verenigd om huisuitzetting te voorkomen. Ze willen in  deze barakken blijven welke ze met hun eigen handen geprobeerd hebben in orde te maken, maar eisen een woonalternatief om niet op staat te staan in het geval dat de eigenaren hun bedreiging uitvoeren. De beheerders van het terrein van de familie Del Castillo hebben het als sinds jaren met eigen handen in orde gemaakt.

Sommige bewoners hebben schrijvens ondertekend waarin ze toezeggen  de woningen op ‘vrijwillige en vreedzame’ wijze  te n binnen en termijn van vijf dage nadat men ze heeft medegedeeld deze te verlaten, “in perfecte staat en ter beschikking van de eigenaar.”
Het Sindicato de Inquilinos (de Huurdersvereniging) stelt dat men hen heeft gedwongen.

Benadering van de barakken in Juan Grande
Uit de gebruikte uitdrukkingsvormen kan men afleiden dat deze documenten - met de inbegrip van de plannen – opgesteld zij door de grafelijke onderneming, maar het lijkt alsof ze geschreven zijn door de bewoners zelf. In een van de documenten, gedateerd augustus 2015, vraagt men toestemming om door te mogen gaan met het gevaarlijke  gebruik van de barakken, welke men in zes gevallen aanduidt als ‘cuarto de animales’( ‘dieren-hok’) .

In de brief staat het feit dat de eigenaren aan een oude pachter hebben toegestaan te verblijven in  het huis, wat geïnterpreteerd moet worden als, “mera condescendencia y liberalidad” (“genadig  en vrijgevig”) en niet “el reconocimiento de derecho alguno” (“enigerlei recht”) veronderstelt te impliceren”; of “schadevergoeding in geval van afwijzing,” de tekst gaat verder: ”De kosten zullen voor mijn rekening zijn die voortkomen uit het gebruiken, de reparaties en onderhoud van het genoemde dieren-hok terwijl ik dit gebruik, zonder dat daarvoor onder welke omstandigheid dan ook iets verlangd  kan worden.”

De bewoners verteken dat zij het geweest zijn, die met hun eigen geld en werk,   de barakken bewoonbaar hebben gemaakt.

De bewoners verteken dat zij het geweest zijn, die met hun eigen geld en werk, de barakken bewoonbaar hebben gemaakt. Ana  is een van de getroffen ouderen. Ze begon op 16-jarige leeftijd te werken voor de graaf  en woont 27 jaar in de barakken in Juan Grande: “Toen ik hier kwam,  was en geen toilet, geen keuken, helemaal niets, wij willen geen rijkdommen.” Candelaria herinnert eraan, dat er in het begin  alleen een latrine was voor iedereen - er woonden ruim 300 mensen op een zo kleine ruimte- aldus een van de verhalen, en dat men pas 20 jaar etniciteit in de woningen heeft…

Barracones-Juan-Grande-ALEJANDRO-RAMOS_EDIIMA20170629_0256_20.jpg
                                                     Barakken in Juan Grande.

“We hadden elektriciteit en water van het magazijn. We betaalden 1.000 pesetas (plm. €22,50=) voor water en 1.000 pesetas (/plm. €22,50=)  voor elektriciteit,” zo laat Eduardo weten, de neef van een oude pachtster.

“Deze huizen waren hutten, nu zijn ze aangepast en heeft men ze veranderd in woningen, met eigen geld. Het zij allemaal arbeiders, niemand heeft een tweede woning, en geen andere inkomsten dan uit werk, of uitkeringen.  Allemaal hebben ze hun huizen met eigen handen opgetrokken om ze nu te moeten verlaten vanwege de gril van een graaf,” zo geeft Ruymán Rodríguez aan, de woordvoerder van het Sindicato de Inquilinos (de Huurdersvereniging) van Gran Canaria, een onlangs opgerichte vereniging-  die ontstaan  is is januari 2017- en die nu al een honderdtal leden telt.

Eerste huisuitzetting
Voor de
Semana Santa (Goede Week) heeft zich de eerste huisuitzetting voorgedaan in de barraken van Juan Grande. “Die dag kwam de advocaat van de graaf met twee bouwvakkers die zonder toestemming het huis wilden slopen, zonder enigerlei veiligheid en zonder de bewoners te waarschuwen. In het huis erlangs wonen minderjarigen. Toen ze vertrokken  gaven ze me een papier waarop stond, dat dat we binnen drie maanden de woningen moeten verlaten.

Ik zei ze: “En waar gaan we naar toe? Want ik heb geen huis, en niemand hier heeft een huis. Als we dat zouden hebben, zouden we hier niet wonen.” Men antwoorde ons: “We hebben jullie nu  voldoende gegeven,” herinnert de jonge Ayesha.
“Ze kwamen, ze namen de meubels weg en begonnen in de plafonds te hakken, Toen wij naar binnen gingen, hielden ze op. Wij belden de Policía Local (Gemeentepolitie) van 09:00 tot 12:00 uur.  In  San Bartolomé zeggen ze altijd dat de Gemeente en de graaf hetzelfde zijn,” mengt  Eduardo zich in het gesprek.


Het Sindicato de Inquilinos (Huurdersyndicaat) geeft aan, dat de eerste bewoner die uit de barakken is gezet, de enige was die naar de locatie is gekomen via een contract. “Omdat hij de huur niet kon betalen,  heeft men hem de woning gegeven en de graaf heeft hem de schuld kwijtgescholden. Wanneer het leeg is, wordt het gesloopt,” zegt de woordvoerder.

De strijd tegen de huisuitzetting wordt gevoerd op diverse fronten. Langs justitiële weg garandeert de huurdersvereniging steun van advocaten in het geval de erfgenamen van de graaf van La Vega Grande besluiten naar de Rechtbank te stappen, en men verdedigd zich door te zeggen dat er juridische argumenten zijn waardoor de getroffenen in hun woningen kunnen blijven vanwege de verkregen rechten gedurende al deze jaren.

De hulporganisatie voor de huurders promoot  wat Ruyman wat Rodriguez noemt: “La guerra de tintas” (de "Kleurenoorlog "); dat is, media-druk op de Regering uitoefenen  om te zorgen voor alternatieve huisvesting voor de bewoners. Ook is men van plan om voor het maatschappelijk middenveld bijeenkomsten en demonstraties te organiseren en te mobiliseren. "Als dit geen van alle  niet werkt, zullen we moeten een piket tegen huisuitzetting moeten  te houden, een menselijke muur moeten vormen tussen de barraken, zodat ze niet aan ons komen", concludeert het Sindicato de Inquilinos

De verenging van twee familie-lijnen
Het Condado de la Vega Grande de Guadalupe (Graafschap van de Grote Vruchtbare Vlakte van Guadeloupe) is ontstaan in 1777. Koning Carlos II kende adellijke titel toe aan de Infanterie-kolonel Fernando Bruno del Castillo Ruiz de Vergara, die eerstgeborene-rechten bezat in het Noorden van Gran Canaria. Zijn echtgenote. Luisa Antonia Amoreto del Castillo, bechikte over de eigendommen in het Zuden. Aan  deze adellijke afkomst, de belangrijkste van het eiland, dankt men de ontwikkeling van de industrie en producten die de economie van het eiland veranderden.

De hoogleraren Geschiedenis aan de Universiteit van Las Palmas de Gran Canaria Manuel Lobo en Fernando Bruquetas melden in  het boekwerk uit 2014: ‘El Condado de la Vega Grande de Guadalupe’ (‘Het Graafschap van de  Grote Vruchtbare Vlakte van Guadeloupe), dat het Agustín del Castillo was, de vierde graaf, die in de 16de Eeuw de tomaat op het eiland introduceerde.

De huidige, Alejandro del Castillo Bravo de Laguna, geboren in 1928, beheerde in 196, in een tijd dat zijn oom nog steeds de titel droeg, de internationale ideeënwedstijd Maspalomas Costa Canaria, welke de toeristische activiteit heeft bevorderd in het Zuiden van het eiland, tegenwoordig de belangrijkste motor ervan.

Alejandro del Castillo Bravo de Laguna is gehuwd met  María del Carmen Benítez de Lugo y Massieu, dochter van de Markiezin van Arucas, een andere familielijn  van groot aanzien op Gran Canaria.
ZZZZZZIslas-canariaslogo-kopie-108.jpg


Condado de la Vega Grande de Guadalupe

Het Condado de la Vega Grande de Guadalupe (Het Graafschap van de Grote Vruchtbare Vlakte van Guadeloupe) is een grafelijke titel welke toebehoort aan de adelstand van het Koninkrijk Spanje, verleent door Carlos III op 23 september 1777 aan de heer Fernando Bruno del Castillo Ruiz de Vergara met de voorafgaande titel Vizconde del Castillo (Burggraaf).

De titel is verleend aan Don Fernando Bruno del Castillo Ruiz de Vergara, ridder in de militaire Orde van Calatrava  kolonel in de koninklijke legers en van het Militie-Regiment van Telde, hoofdvaandrig en eeuwigdurend wethouder van de Canarische Eilanden; en bezitter van het eerstgeboorterecht van de Huizen van  Mesía, Ruiz de Vergara, Trujillo, Lezcano, Cairasco, Calvo, Zurita y Medina.
Zijn  echtgenote doña Luisa Antonia Amoreto del Castillo, was bezitster van het eigendom van de hacienda la Vega Grande (het landgoed de Grote Vruchtbare Vlakte) in het Zuiden van Gran Canaria, en komt voort uit het vooraanstaande Ligurische Huis Amoretti afkomstig uit Oneglia waar de markiezen van Ossario thuis waren, graven van Envie en Amoreto 
   Cross_CalatravasvgGRIIT.png

Orden Militar de Calatrava
'De Militaire Ridderorde van Calatrava'

is een Spaanse ridderorde  in 1158 gesticht door Sancho III 'de welkome'.
De koning schonk de ridders de op de Muren (Arabieren) veroverde stad Calatrava,
zie:
https://es.wikipedia.org/wiki/Orden_de_Calatrava),

Condes de la Vega Grande
(Graven van de Grote Vruchtbare Vlakte)

img_16912.jpg
Fernando Bruno del Castillo Ruiz de Vergara (graaf tussen 1777-1788). Kolonel van de infanterie van de koninklijke legers van Zijne Majesteit in 1766 en van het Regiment der Milities van de stad Canaria; hoofdvaandrig van het eiland en gouverneur van de Wapen van Gran Canaria, maakte de  afspraken voor het proces van secularisatie van de eigendommen van de Sociëteit van Jezus; Ridder in de Orde van Calatrava. Ontving voor zijn  diensten bewezen aan de Kroon, de titel van conde de la Vega Grande de Guadalupe (Graaf van de Grote Vruchtbare Vlakte) met de voorafgaande titel Vizconde del Castillo (Burggraaf ).

Francisco Javier del Castillo Ruiz de Vergara y Amoreto (1749-1800) graaf tussen 1788 en 1800, gehuwd met Leonor de Bethencourt y Franchi. Hoofdvaandrig en eeuwigdurend wethouder van Gran Canaria. Luitenat Kolonel  van het provinciale regiment en toegevoegd kolonel. Aangesloten lid en alguacil (gerechtsdiennaar) van het Santo Oficio (de Inquisitie, tegenwoordig de Congregatie voor de Geloofsleer). De benoeming is gedaan door de nieuwe koning Carlos IV. Hij beheerde de agrarische eigendommen van de familie en opñende nieuw salinas (zoutpannen) in het Zuiden van Gran Canaria.
img_16914.jpg

Fernando del Castillo Ruiz de Vergara Bethencourt y Amoreto (1774-1819) graaf  tussen 1800 en 1819, gehuwd met María del Pilar Bethencourt y Molina. hoofdvaandrig van Gran Canaria. Hij hief de vlag van Castillië door de nieuwe koning Fernando VII. Verhoogde het erfgoed met de ontvangst van de finca (het landgoed) op Kaap Verdië aan de kus van Lairaga, de hacienda (het landgoed) van San Ignacio in Jinámar, plus de aguas del heredamiento del Palmital de Guía (het Waterschap van de Palmen-Oase in Santa María de Guía) Hij gaf een nieuwe impuls aan de agrarische activiteiten van de de oude familie, opende en vernieuwde  wegen, bouwde de eerste woningen  voor de vestiging van kolonisten en her-activeerde de insulaire markt met de producten van hun boerderijen. Hij is ter aarde besteld in de Grote Vruchtbare Vlakte van Guadalupe op de Hacienda Juan Grande (het Landgoed van Juan Grande).
img_16915.jpg

Agustín del Castillo Ruiz de Vergara Bethencourt y Amoreto (minderjarig) (1805-1870) graaf tussen 1826 en 1870, gehuwd met Ana María del Carmen Westerling y Massieu. Eeuwigdurend Regent van het Cabildo (Eilandbestuur), hoofdvaandrig, ridder in de Orde va Calatrava, maestrante (Grandee - Grootheer) van de Koninklijke Cavalerie van Sevilla, levenslang senator voor het koninkrijk, leider van de Canarische partij (gematigd).
Hijwas een onvermoeibare reiziger en toerde door een groot deel van Europa, vanwaar hij  de laatste nieuwigheden uit de industrie meenam voor het grafelijke huis in de thuisprovincie . Hij staat bekend om het bevorderen van de economie, in het bijzonder met betrekking tot innovatie in industriële molens, zoals waterraderen, en de bestudering van het Canarische mineraalwater. Hij introduceerde op de  Eilanden, zoete sorghum en imphy (Afrikaanse sorghum) (sorghum is een geslacht uit de grassenfamilie (Poaceae). De soorten van dit geslacht komen voor in vrijwel de hele wereld. Een van de bekendste soorten is 'kafferkoren' (Sorghum bicolor). De naam kafferkoren is afgeleid van kaffer, een scheldnaam voor een lid van de Bantoevolken in Zuid-Afrika.
Hij was de eerste om aguardiente (brandewijn) van suikerriet te maken op het landgoed  van Jinámar, en hij introduceerde de tomatenteelt, en de eerste teelt van snuiftabak en  de eerste proeven van zijden stoffen. Aan hem dankt men op de eilanden de bloemtapijten op Corpus Christi  (Sacramentsdag).  Hij was een belangrijke mecenas (beschermheer) en filantroop gedurende zijn hele leven en in het bijzonder tegen de cholera-epidemie van 1851.
5-38.jpg

Fernando del Castillo Westerling (1870-1901) graaf tussen  1870 y 1901, gehuwd met  María Candelaria Manrique de Lara y Ponte. Hoofdvaandrig van Gran Canaria. Hij genoot zijn uitstekende onderwijs in het victoriaanse Londen. Hij zette het beleid van zijn vader voort wat betreft de innovatie van gewassen, maar behield de traditie van de fincas (landgoederen).  Hij breide de tomatenteelt uit en opende nieuwe kanalen voor de irrigatie van de landerijen in het Zuiden, want aan hem behoorde al het water toe dat voortdurend stroomde door de barrancos (ravijnen) van Fataga, Machogorrón en Ortigones , dat zelf plassen achterliet op de weg. Hij kocht van de Staat percelen grond die grensden aan de zijn in het decentralisatie proces, net zoals enkele welke men had nagelaten aan zijn broers. Hij bracht belangrijke verbeteringen aan op de landgoederen, in openbare werken, zoals het op orde brengen van de weren, trottoirs in  de starten, en andere sociale bijdragen.
De cochenille-crisis (door de uitvinding van aniline-kleurstof) raakte hem, en dat bracht economisch herstel met de toename van  de export van aardappelen, plátanos (Canarische bananen), tomaten, en andere vervangende producten. Daarnaast voegde hij een nieuwe impuls toe aan de industriële wijnproductie.
img_16917.jpg

Ana Fernanda del Castillo Manrique de Lara (1901-1950), gehuwd met haar volle neef, Fernando del Castillo y Manrique de Lara. Zij was uitsluitend vruchtgebruikster van de aan het graafschap van Vega Grande toegewezen eigendommen, waardoor ze jaarlijks bij testamentaire bepaling 2.500 pesetas in dienst stelde voor het verbeteren van het grafelijke landgoed. Samen met haar echtgenoot en volle neef Fernando, beheerde ze succesvol de financiële zaken van het huis met prachtige gestrengheid, wat een toename veroorzaakte van het grafelijke erfgoed voornamelijk gebaseerd op de teelt van gewassen, en bedrijven gerelateerd aan de exportproducten.
img_16918.jpg

Fernando del Castillo y del Castillo (1891-1951) sinds 1950, gehuwd met  María Teresa Rivero y del Castillo Olivares. Voorzitter van de Provinciale Eiland-Agglomeratie. Voorzitter van het Spaanse Rode Kruis. Bekend filantroop die belangrijke openbare werken heeft gerealiseerd in de stad welke gerelateerd zijn aan ,de wijk San Cristóbal, aan de verbindingswegen in het Zuiden van het Eiland en de waterleiding naar de stad.
Hij handhaafde de groei van de  agrarische- en industriële activiteit van het grafelijke huis.

Alejandro del Castillo y del Castillo (1892-1977) graaf sinds 1951, gehuwd met María del Carmen Bravo de Laguna y Manrique de Lara. Industrieel Ingenieur. Burgemeester van las Palmas de Gran  Canaria. De tijd waarin hij de bouw van volkshuisvesting-woningen bevorderde in de Bovenstad en in de wijk Escaleritas. Hij was ook voorzitter in het Bestuur van de Havenwerken, en voorzitter van het Spaanse Rode Kruis Hij ontving het Gran Cruz del Mérito Civil (Grootkruis van Burgerlijke Verdiensten), omdat hij het wenselijk achtte de familiebedrijven te diversifiëren naar het toerisme, en benoemde zijn kinderen tot managers van de nieuwe ideeën en projecten. Hij stelde op eigen kosten hoger onderwijs-studiebeurzen in voor Canarische studenten, in de tijd dat de toeristische promotie begon op zijn eigendommen in het Zuiden. Hij is een van de persoonlijkheden die van de grootste sociale en politieke relevantie is van de geschiedenis van de Canarische Eilanden.
img_16920.jpg

Alejandro del Castillo y Bravo de Laguna (Brief van Successie uitgegeven op 2 februari 1979-), gehuwd met  María del Carmen Benítez de Lugo y Massieu, de dochter van Luis Juan Francisco Benítez de Lugo y Ascanio, IX marqués de la Florida  (de negende Markies van het Bloemenrijk) en van María del Rosario Massieu y Fernández del Campo, III marquesa de Arucas (1928- ) (de derde Markiezin van Arucas). President van bedrijven Maspalomas Costa Canaria, Comasa, Bahsa. Lid van de Raad van Bestuur van Cemetos Especiales de Arguineguín. Voorzitter van  de Vereniging Amigos Canarios de la Ópera. Voorzitter van de   Aeroclub de Gran Canaria. Voorzitter van het Instituto Canario de Estudios Históricos ‘Rey Fernando Guanarteme’, en  lid van andere culturele maatschappijen van de Canarische Eilanden. Hij  kreeg de titel toegewezen door Koning Filips VI. Als negende graaf dankt men aan hem de ideeënwedstrijd voor Maspalomas Costa Canaria en de persoonlijke impuls waardoor het gebied de karakteristieke stedelijke  bebouwing heeft gekregen waarmee men tegenwoordig  het Zuiden van Gran Canaria kent. Hij heeft vijf kinderen;  Alejandro, erfgenaam van de titel; Iván, Fernando, María del Carmen, en Patricia.
IMAG7917.jpg

Zie ook: 
Finca Condal de la Vega Grande. Historia viva de Gran Canaria.
http://adondenosescapamos.blogspot.com.es/2017/03/134-finca-condal-de-la-vega-grande.html
IMAG8094.jpg

ZZZZZZIslas-canariaslogo-kopie-105.jpg


aaaaakaart_canaria-38-104.jpg

aaaaLOGOMETBANNERGranCanariaActueel-2--580.jpg